برای دیگران بفرستید
اخبار مرتبط
پایگاه هوایی بگرام، افغانستان (17 مارس، 2013) – با استفاده از تکنیک های مدرن جراحی، افراد بیشتری می توانند اعضای بدن خود را که امکان از دست دادن آن می رود حفظ کنند.
با این وجود ماجرا به جراحی ختم نمی شود. اسکادران عملیات پزشکی اعزامی 455 کلینیک فیزیوتراپی در بیمارستان محدوده جنگ مشترک کریگ در تلاش است که تضمین کند که این اعضای بدن قابل استفاده باقی بمانند.
گروهبان دوم کارولینا مارین سوتو سرباز وظیفه (NCO) مسئول اسکادران عملیات پزشکی اعزامی (EMDOS) 455 گفت: «ماموریت ما توانبخشی جنگجویان و افراد بومی ای است که به این بیمارستان می آیند».
هر ماه این کلینیک به حدود 350 بیمار شامل سربازان آمریکایی و نیروی ائتلاف و همچنین افراد محلی رسیدگی می کند.
سروان (دکتر) کنت دوو، فیزیوتراپیست اسکادران عملیات پزشکی اعزامی (EMDOS) 455، گفت اکثر بیماران افرادی با جراحات کوچک از قبیل پیچ خوردگی قوزگ یا در رفتگی شانه هستند. دوو همچنین به منظور تشخیص و معالجه به واحدهای مختلف در سراسر این پایگاه سر می زند.
دوو گفت: «ما سعی می کنیم نگذاریم افراد مجبور شوند به خانه بازگردند».
اعضای این واحد از این روش انفرادی قدردانی می کنند.
ستوان اول ماتیو پفار، خلبان اسکادران نجات اعزامی 83، گفت: «خیلی خوب است که او به اینجا می آید». او ادامه داد: «علتش این است که ما در حالت آماده باش قرار داریم و نمی توانیم از ساختمان خارج شویم».
دوو بیمارانی را که به بیمارستان محدوده جنگ مشترک کریگ (CJTH) می آیند ارزیابی می کند و یک برنامه معالجه برای آنها تهیه می کند. سپس مارین سوتو در اجرای این برنامه به بیمار کمک می کند. هنگامی که بیمارانی که آسیب های شدیدی را تجربه کرده اند به آنجا می آیند، گاهی اوقات ارزیابی اولیه تنها کاری است که می توان پیش از آنکه آنها به منظور دریافت معالجات بهتر از افغانستان خارج شوند برایشان انجام داد.
دوو گفت: «ما معمولاً آمریکایی های زیادی را [با آسیب های فوق العاده] ملاقات نمی کنیم چرا که آنها سریعاً طی 24 الی 48 ساعت خارج می شوند».
خدمه هوایی آمریکایی همچنین با همتایان خود در این بیمارستان که نیروهای جمهوری کره آن را اداره می کنند و اکثر مراجعین محلی را معالجه می کنند از نزدیک همکاری می کنند. یک مورد اخیر یک دختر جوان افغان بود که زیر ماشین رفته بود. پدر او به جراحان ارتوپد در بیمارستان محدوده جنگ مشترک کریگ (CJTH) گفت که به او پیشنهاد شده بود که هر دو پایش قطع شود.
مارین سوتو به یاد آورد: «جراحان اورتوپد ما با این حرف مخالفت کردند، و توانستند هر دو پای او را حفظ کنند».
پس از جراحی های متعدد در بیمارستان محدوده جنگ مشترک کریگ (CJTH)، این دختر پس از بیش از سه هفته بی تحرکی کامل به بخش فیزیوتراپی تحویل داده شد.
مارین سوتو گفت: «در ابتدا به او گفته شد که قرار است پاهایش را از دست بدهد». او ادامه داد: «برای این که اطمینان حاصل کنیم [جراحان] ارتوپد ما قادر به حفظ پاهای او بودند ... برای ما مهم بود که او را به راه رفتن واداریم».
سه ماه بعد، این دختر اکنون می تواند در حالی که دوران نقاهت را در این بیمارستان کره ای می گذراند با کمک عصای زیر بغل راه برود. در روزهایی که کاکنان کره ای به سر کار نمی آیند، مارین سوتو جلسات تراپی این دختر را برگزار می کند. مارین سوتو انتظار دارد که این دختر بتواند به زودی بدون کمک عصا راه برود.