برای دیگران بفرستید
اخبار مرتبط
وست پوینت، نیویورک (28 فوریه، 2013) – دقیقاً بیست و دو سال پس از روز پایان عملیات طوفان صحرا، ژنرالی که فرماندهی حملات نیروی زمینی ائتلاف را بر عهده داشت در وست پوینت نیویورک به خاک سپرده می شود.
مراسم یادبود ژنرال بازنشسته اچ نومن شوارزکوپف، فارغ التحصیل کلاس آکادمی نظامی 1956، در 28 فوریه با حضور خانواده و همکاران او در کادت چپل برگزار شد.
پس از مراسم یادبود، شوارزکوپف در نزدیک پدر خود، سرلشکر اچ نورمان شوارزکوپف سنیور، در قبرستان وست پوینت به خاک سپرده شد. پدر او، افسر سواره نظام که در سال 1917 از آکادمی نظامی ایالات متحده (USMA) فارغ التحصیل شده بود، در جنگ جهانی اول شرکت داشت و بنیانگذار پلیش ایالتی نیوجرسی بود و به عنوان اولین رئیس آن خدمت کرده بود. گروهی از افسران پلیس ایالتی نیوجرسی و همچنین بیش از 100 تن از سربازان آکادمی نظامی ایالات متحده (USMA)، رهبران بلندپایه و کارمندان و پرسنل در این مراسم شرکت کردند.
سرلشکر بازنشسته، لروی سوتات که 61 سال پیش در آکادمی با شوارزکوپف آشنا شده بود اولین سخنرانی یادبود را بر عهده داشت. سودات در سن 21 سالگی سه سال از دانشکده را سپری کرده بود ولی اذعان کرد که در هنگام ورود به وست پوینت علاقه چندانی به مسائل آکادمیک نداشت. همخانه بودن با شوارزکوپف خوش شانسی بزرگی بود. در 17 سالگی، شوارزکوپف یکی از جوانترین سربازان سپاه دانشجویان افسری بود و همکلاسی های او از دانش او در مورد فرهنگ خاور میانه و تعهد او به شعار «وظیفه، افتخار، کشور» بهرمند می شدند.
سودات گفت: «نورمان یک رهبر در سپاه دانشجویان افسری بود و مسائل آکادمیک برایش مثل آب خوردن بود». او ادامه داد: «زمانی که او صرف کمک به دوستان می کرد از زمان درس خواندن او بیشتر بود».
در بین 480 دانشجوی افسری که با رتبه ستوان دومی از کلاس 1956 وست پوینت فارغ التحصیل شدند شوارزکوپف در رتبه چهل و سوم قرار داشت. پس از دریافت فوق لیسانس مهندسی مکانیک از دانشگاه کالیفرنیای جنوبی، شوارزکوپف به وست پوینت بازگشت و در آنجا به مدت دو سال به آموزش دانشجویان افسری در دانشکده مهندسی مکانیک پرداخت.
شوارزکوپف به مدت دو سال در ویتنام خدمت کرد، در گرنادا به عنوان مشاور ارتش در نیروی دریایی خدمت نمود و متعاقباً فرمانده کل فرماندهی مرکزی ارتش ایالات متحده گشت.
ولی حضور او در جنگ خلیج فارس که در آن وی یک نیروی ائتلاف متشکل از بیش از 700000 سرباز را از بیش از 34 کشور رهبری کرد بیشترین توجه جهانی را به او معطوف کرد. شوارزکوپف بخاطر شخصیت جذاب خود در طی کنفرانس های تلویزیونی از کویت به شهرت دست یافت – فرماندهی درجه یک در زمانی که اخبار 24 ساعته به تازگی آغاز شده بود.
سودات گفت رهبری شوارزکوپف در جنگ جای او را به عنوان یکی از بزرگترین فرماندهان ارتش ایالات متحده تضمین نمود و او این امتیاز را مرهون توانایی تصور و فهم بالای او می دانست. شوارزکوپف تسلیم فشار برای ورود به سیاست نشد و زندگی خود را پس از حرفه ارتشی معطوف به خدمات خیریه نمود.
سودات گفت: «او یک حامی جدی بنیاد اسارلایت بود، سازمانی متعهد به نجات کودکان از وضعیت های آزار دهنده. او قهرمان رزمندگان مجروح بود ... و یک سخنگوی ملی برای آگاهی از سرطان». او ادامه داد: «او هیچگاه از خدمت، افتخار، و کشور سرباز نزد».
سودات گفت شوارزکوپف از اخلاق و هوش خاصی برخوردار بود که احترام تمامی ملت را بر می انگیخت و او میراث بزرگی از خود باقی گذاشت.
او اضافه کرد: «او تنها یک نور روشن در فیلم لانگ گری لاین نبود، او یکی از روشنترین نورها در لاینگ گری لاین بود و ما دلمان برایش تنگ خواهد شد».
وزیر خارجه سابق، کالین پاول، که او نیز در این مراسم یادبود صحبت می کرد، فارغ التحصیل لشکر آموزش افسران رزرو (ROTC) در سیتی کالج نیویورک بود، و مانند شوارزکچف، در پیاده نظامی به رتبه افسری رسیده بود.
پاول در مورد همکاری با شوارزکوپف و معاون سابق رئیس جمهور دیک چینی در ستاد مشترک ارتش در زمانی که ارتش برای استراتژی پس از جنگ سرد آماده می شد صحبت کرد.
پاول در ارتباط با کاهش و در عین حال هوشمند سازی نیرویی با توانایی کامل گفت: «(او) از بالاترین درک ذهنی در مورد نیاز به تغییر برخوردار بود».
پاول، که در سال 91-1990 به عنوان رئیس ستاد مشترک خدمت می کرد، گفت برنامه ریزی دقیق شوارکپف در پاسخ به هجوم عراق به کویت تقریباً بدون هیچ تغییری انجام گردید و به عملیات دفاع صحرایی و طوفان صحرایی تبدیل شد. پاول گفت مردم آمریکا با دیدن سربازان مرد و زن جوان بر روی تلویزیون که به خوبی با انضباط، افتخار، و احترام برای مبارزه آموزش یافته بودند تعجب کردند. شوارزکوپف از مهارت خاصی در بیان اقدامات نیروهای ائتلاف به جهان برخوردار بود.
پاول گفت: «او اطمینان کامل مردم آمریکا را به دست آورد».
شوارزکوپف شب و روز داستان هایی را در مورد این سربازان با پاول در میان می گذاشت و نقل این داستان ها با حرکات دست و بدن همراه بود.
پاول گفت شوارزکوپف یک خاطره پاک ناشدنی از خود در تاریخ آمریکا به جا گذاشت و برای همیشه به عنوان «نورمان طوفانی»، «خرس»، و مردی که تعهد او به سربازانش آنها را به سمت پیروزی برد و کسی که شخصیت فوق العاده اش «کشور و دنیا را روشن ساخت» به یاد خواهد ماند.
سینتیا شوارزکوپف یک تصویر خودمانی تر از پدر ارائه داد، پدری که می توانست با آرامش بر روی کاناپه بنشیند و به پاواروتی یا آهنگ «بینوایان» گوش کند و سپس روز بعد به روی صحنه برود و در کنار جانی کش آهنگ بخواند. او گفت با وجود زندگی مملو از مسافرت بین المللی، به سر بردن شب در کاخ ها و هتل های مجلل، او به همان راحتی می توانست در چادرها بخوابد و شیر کاکائوی یک روز مانده را در سفرهای اردوی خانوادگی بنوشد.
او گفت: «در حالی که مردم او را به عنوان یک قهرمان می شناسند که در لباس استتار صحرایی و یا یونیفرم مملو از مدال و روبان ظاهر می شد، ما او را به عنوان پدری که لباس دلقک ها را به تن می کرد ... تا در جشن های تولد بچگی ما شعبده بازی کند به یاد داریم».
او در حالی که بغض گلویش را گرفته بود، بیشتر در مورد یک پدر و همسر صحبت کرد تا یک ژنرالی که مردم با او آشنا هستند. او معلم وست پوینت را بخاطر دارد که به تبدیل کردن دانشجویان افسری به افسران ارتش افتخار می کرد، و سپس به خانه می آمد و اطمینان حاصل می کرد که کودکانش یادداشت های جدل ضرب را تمرین می کردند.
شوارزکوپف در زمانی که در 27 دسامبر 2012 در شهر تمپا، فلوریدا، در اثر سینه پهلو فوت کرد 78 سال داشت. سینتیا گفت پس از مرگ او احترامات تلویزیونی به شوارزکوپف باعث تسلی خاطر بود و آنها را از حال سوگواری به جشن خاطره او واداشت.
او گفت: «در زندگی، هنگامی که ندای فراخوان را شنید، به خدمت شتافت». او ادامه داد: «وظیفه، افتخار، کشور مذهب او بود. انجام کار مناسب راهنمای او بود».