برای دیگران بفرستید
اخبار مرتبط
پایگاه آلامو، افغانستان – گروهبان نجیب الله قابل تکلیف مدرسه ای خود را در یک دفترچه یادداشت می کند – یک پاراگراف حاوی سه جمله بنویسید، که نشان دهنده زمان ماضی و زمان حال باشد.
در طی 16 هفته گذشته، قابل و سایر سربازان ارتش ملی افغانستان در تیپ 1، لشکر 215 به صورت داوطلبانه تکالیف روزانه را به عنوان بخشی از کلاس انگلیسی که توسط تیم مشاور این تیپ در اینجا آموزش داده می شود به خانه برده اند.
این تکلیف برای قابل با چالش هایی همراه خواهد بود، ولی کاری است که او بیش از حد به انجام آن تمایل دارد.
قابل سابقاً در زمانی که در ولایت کونار به دبیرستان می رفت به یادگیری انگلیسی می پرداخت، ولی از زمان فارغ التحصیلی او 12 سال می گذرد. او اذعان دارد که بسیاری از مطالب پایه ای را فراموش کرده است، ولی می گوید مشتاق است که آنها را مجدداً یاد بگیرد.
قابل گفت: «من نمی خواهم بخاطر نفهمیدن زبان از فرصتی محروم شوم». او ادامه داد: «ما می توانیم چیزهای زیادی از [تیم مشاوره] بیاموزیم و من می خواهم بتوانم با آنها ارتباط برقرار کنم».
کلاس
پس از آنکه سرهنگ ارتش ملی افغانستان (ANA) محمد سرور، افسر اجراییات، از تفنگداران تیم مشاوره تیپ 1 درخواست کرد تا مهارت های ابتدایی انگلیسی را به بعضی از سربازان یاد بدهند، آنها این کلاس انگلیسی را ایجاد کردند.
در سپتامبر 2012، تفنگداران آغاز به تدریس یک کلاس چهار هفته ای به عده ای از افسران و سربازان وظیفه ارتش ملی افغانستان (ANA) کردند. در آن زمان، این کلاس به عنوان یک کلاس یک دفعه ای طراحی شده بود؛ ولی این کلاس به قدری موفقیت آمیز بود که آنها تصمیم گرفتند آن را ادامه دهند.
این کلاس به دو گروه تقسیم می شود: ابتدایی و پیشرفته. کلاس های متفاوت به هر دانش آموز اجازه می دهد تا با سرعت مناسب خود درس ها را فرا بگیرد و فرصتی برای رشد شخصی به آنها ارائه می کند.
این کلاس ابتدایی به آموزش تلفظ الفبا، نوشتن حروف بزرگ و کوچک، و جملات مقداماتی محاوره ای می پردازد. کلاس پیشرفته دانش آموزان را با تکالیف نوشتاری، شامل جملات رسمی، با استفاده از صرف افعال، و همخوانی فعل و فاعل، به چالش می گیرد.
به گفته سروان جیسون توماس، افسر اطلاعات در تیم مشاوره ای تیپ 1، این یک کلاس بنیادی برای ایجاد رابطه بین تیپ نظامی و تفنگداران است.
توماس گفت: «این نوع برنامه ها از اهمیت حیاتی برای مشاورها برخوردارند چرا که قائده اول ایجاد تفاهم است». او ادامه داد: «این کاری است که ما در حال انجام آن هستیم. ما از طریق آموزش مهارت هایی که آنها به یادگیری آن علاقمند هستند با افغان ها یک رابطه چهره به چهره ایجاد می کنیم».
توماس گفت آموزش انگلیسی برای او یک تجربه پاداش بخش است چرا که او را به سربازان ارتش ملی افغانستان (ANA) که با آنها به صورت روزانه همکاری می کند نزدیک تر می کند.
توماس گفت: «مشغله کاری زیاد و بعضی از وقت ها بیش از حد است». او ادامه داد: «ولی هنگامی که به کلاس می روم و به آنها آموزش می دهم، وقتی که کارم تمام می شود همیشه خوشحالم. این کار پاداش بخشی است چرا که در هر کلاس مطالبی را فرا می گیرند و بسیار مشتاق می شوند که مطالبی را که یاد گرفته اند به کار ببندند».
قابل گفت تا وقتی که این کلاس در دسترس او باشد به شرکت در آن ادامه می دهد. او گفت که عاشق فراگیری است و تا آنجایی که بتواند فراگیری را ادامه دهد.
قابل گفت: «من 30 ساله هستم و کماکان هر روز چیزی را یاد می گیرم». او ادامه داد: «این امر در مورد انگلیسی هم صدق می کند. فراگیری شما هیچ وقت تمامی ندارد».