رئیس جمهور به قهرمان پایگاه رزمی (COP) کیتینگ مدال افتخار می دهد | چاپ |
نوشنۀ , Army News Service
021213_Medal_of_Honor
پرزیدنت براک اچ اوباما در طی مراسمی در کاخ سفید در واشنگتن دی سی در 11 فوریه 2013 مدال افتخار را به گروهبان دوم سابق کلینتون ال رومشا اهدا می کند. رومشا این مدال افتخار را برای شهامت خود در اقداماتش در طی تبادل آتش یک روزه در پایگاه رزمی کیتینگ، افغانستان، در اکتبر 2009، دریافت نمود. (عکس از لروی کونسول، مدیریت اطلاعات مولتیمیدیا و بصری ارتش [AMVID])

 

 

واشنگتن (خبرگزاری ارتش، 11 فوریه، 2013) پرزیدنت اوباما در طی مراسم 11 فوریه در اتاق شرقی کاخ سفید، مدال افتخار را بر گردن گروهبان دوم ارتش کلینتون رومشا آویزان کرد.

رومشا چهارمین سرباز زنده ای می باشد که این مدال را بخاطر خدمت در عملیات آزادی عراق یا عملیات آزادی پایدار دریافت می کند. این سرباز سابق این مدال افتخار را برای اقدامات خود در 3 اکتبر 2009 در پایگاه رزمی کیتینگ، ناحیه کمدش، ولایت نورستان، افغانستان، دریافت نمود.

در صبح آن روز، پایگاه رزمی، یا COP، کیتینگ که توسط تنها 53 سرباز در پایین یک دره شیب دار اداره می شد مورد هجوم 300 تن از مبارزان طالبان قرار گرفت.

در طی این مبارزه، دشمن به فضای پیرامون پایگاه رزمی (COP) کیتینگ رخنه نمود. رومشا، که در این نبرد آسیب دید، رهبری این مبارزه را برای حفاظت از اجساد سربازان مرده، ارائه پوشش برای سربازان محتاج به کمک پزشکی، و اعاده این پایگاه آمریکایی که بعداً «غیر قابل دفاع از نظر تاکتیکی» در نظر گرفته شد بر عهده گرفت.

رئیس جمهور گفت: «در طی تاریخ، این سوال همیشه مطرح شده است که، چرا؟ چرا آنهایی که لباس نظامی بر تن دارند چنین مخاطرات بزرگی را به جان می خرند؟ چه چیزی آنها را به این شهامت وامی دارد؟» او ادامه داد: «شما این سوال را از کلینت و هر یک از دیگر سربازانی که در اینجا حضور دارند بپرسید، و آنها به شما پاسخ خواهند داد. بله، آنها برای کشور خود می جنگند، و برای آزادی می جنگند. بله، آنها می جنگند تا به آغوش خانواده هایشان در میهن بازگردند. ولیکن مهمتر از همه، آنها برای یک دیگر می جنگند، تا یکدیگر را ایمن نگاه دارند و از یک دیگر پشتیبانی کنند».

چند صد نفر، از جمله قانونگذاران، رهبران دفاع، خانواده رومشا، و اعضای تیم از استواران براوو، اسکادران 3، هنگ سواره نظام 61، تیم تیپ رزمی 4، لشکر پیاده نظام 4، که رومشا در آن خدمت کرده بود در مراسم کاخ سفید حضور یافتند. همچنین وزیر دفاع لئون ای پنتا، رئیس ستاد ارتش ژنرال ری اویرنو و گروهبان یکم اردش ریموند اف چندلر سوم در آنجا حضور داشتند.

رئیس جمهور گفت پس از آنکه رومشا پی برد قرار است مدال افتخار دریافت کند، او خضوعی از خود نشان داد که در میان بسیاری از سربازان متداول است.

رئیس جمهور گفت: «هنگامی که من با کلینت تماس گرفتم تا به او در مورد دریافت این مدال بگویم، او گفت که به این امر مباهات می کند ولی او همچنین گفت، من در آنجا تنها نبودم، این یک کار تیمی بود». او ادامه داد: «و از این جهت ما امروز این تیم آمریکایی را، شامل آنهایی که فداکاری غایی را از خود نشان دادند، محترم می شماریم».

گروهبان دوم جاستین گالگوس، گروهبان کریستوفر گریفین، گروهبان جاشوا هاردت، گروهبان جاشوا کیرک، کارشناس استفان میس، گروهبان دوم ورنون مارتین، گروهبان مایکل اساسا، و سرباز یکم کوین توماس از جمله کسانی هستند که در آن روز در افغانستان جان خود را از دست دادند.

اوباما گفت: «هر یک از این افراد میهن دوست جان خود را در حال مراقبت از یکدیگر از دست دادند». او ادامه داد: «در نبردی که تمام روز ادامه داشت، این نوع فداکاری بارهای به نمایش گذاشته شد، و سربازان خود را در معرض آتش دشمن قرار دادند تا یکی از همرزمان خود را به جایی امن منتقل کنند، و به زخم های یکدیگر رسیدگی کنند، [و] به تزریق خون همرزمان بپردازند، و به یکدیگر خون بدهند».

رئیس جمهور در آن روز گفت، تنها رومشا نبود که این برای اقدامات خود به رسمیت شناخته شد، بلکه این امر ده ها سرباز دیگر را نیز در بر می گرفت. رئیس جمهور اظهار داشت از زمان آن نبرد، سربازان به 37 مدال تحسین ارتش، 27 قلب صورتی، 18 ستاره برنز، و نه ستاره نقره ای دست یافته اند.

اوباما گفت: «این مردان از نظر تعداد نفرات کمتر بودند، از اسلحه کمتری برخوردار بودند، و تا پای انهدام پیش رفتند». او ادامه داد: «با نگاه به گذشته، یکی از آنها گفت، من تعجب می کنم که کسی از ما توانست زنده بماند. ولی آنها امروز اینجا هستند. و من از این سربازان، این گروه از برادران، می خواهم که بایستند و این قدردانی را از طرف تمامی ملت بپذیرند».

رئیس جمهور گفت: «کلینت رومشا خداوند تو و تیم تو را قرین رحمت سازد». او ادامه داد: «خداوند تمامی آنهایی را که خدمت کردند قرین رحمت سازد. و خداوند ایالات متحده آمریکا را قرین رحمت سازد».

رئیس جمهور سپس خواست تا تقدیرنامه مدال افتخار خوانده شود، و پس از آن، او این مدال را بر گردن روشا آویزان کرد.