برای دیگران بفرستید
اخبار مرتبط
جنوب غربی آسیا (شبکه خبری نیروی هوایی [AFNS]) (15 نوامبر، 2012) – یک هیات هفت نفره تیم نجات منصوب به اسکادران تحرک هوایی اعزامی 8 به منظور تعمیر و بهبود هواپیمای سقوط کرده سی 17 (C-17) گلوبمستر 3 به پایگاه عملیاتی مقدم شنگ در ولایت دور افتاده لوگر در شرق افغانستان اعزام گشته اند.
آنها این هواپیمای پراهمیت را در بین حملات روزانه خمپاره های دشمن تعمیر کردند.
استوار ارشد، روی لی، اسکادران تحرک هوایی اعزامی (EAMS) 8، عضو هیات تیم نجات (MRT)، گفت: «ما می دانستیم که کارهای طاقت فرسای زیادی پیش رو داریم ولی تا وقتی که از نزدیک با سی 17 (C-17) مواجه نشده بودیم از مقدار خسارت بی خبر بودیم». او ادامه داد: «ما می دانستیم که باید این هواپیما را با سرعت و کارایی بالا به پایگاه عملیات مقدم (FOB) شنگ برسانیم. این پایگاه و خط پرواز هر روز مورد حملات آتش خمپاره قرار می گیرند».
هواپیمای سی 17 (C-17) با سرعت زیاد بر روی یک باند کوچک فرود آمد و خسارات بسیاری متحمل شد. با ورود اعضای این تیم آنها به چالش های تعمیر 12 تایر پنچر و جایگزینی هشت ترمز و تعمیر هشت ترمز سنسور هوا پی بردند.
این تیم با تیم خدمات تعمیر و اصلاح بوینگ همکاری کرد تا به نحو مناسب این هواپیما را با جک از روی زمین بلند کرده و تعمیرات را آغاز نماید. پس از روز اول کار، این تیم در حالی که گاه و بی گاه از نواحی مجاور مورد اصابت قرار می گرفت تمامی تایرها و ترمزها را جایگزین نمود و تمامی ترمزهای سنسورهای درجه هوا را تعمیر نمود.
تکنسین گروهبان گرگوری برنت، اسکادران تحرک هوایی اعزامی (EAMS) 8، از هیات تیم نجات (MRT)، اعزامی از پایگاه مشترک لویس مک کورد، واشنگتن، گفت: «خدمه هوایی هیچ گاه تمرکز خود را بر روی این ماموریت از دست ندادند». او ادامه داد: «هر گاه باند مورد اصابت شرپنل قرار می گرفت آنها بر روی زمین می خوابیدند، ولی به محض برطرف شدن تهدید آنها بدون تامل مجدداً به کار خود برمی گشتند. آنها مصمم بودند که این هواپیما را آماده سازند».
دو تن دیگر از اعضای اسکادران تحرک هوایی اعزامی (EAMS) 8، از هیات تیم نجات (MRT) در روز دوم وارد شدند تا به تعمیر یک نشت سوخت که به تازگی مشاهده شده بود بپردازند. در طی روز آخر تعمیرات، این خمپاره حدوداً در فاصله 150 یاردی از این خدمه سقوط کرد. این نزدیک ترین اصابتی بود که این تیم تجربه کرده بود.
لیی که از پایگاه مشترک چارلسون، کارولینای جنوبی، اعزام شده بود، گفت: «بخاطر سر و صدای خط پرواز در آن زمان ما نمی توانستیم اخطارهایی را که به ما داده می شد بشنویم». او ادامه داد: «وقتی که آن خمپاره اصابت کرد من در حال خروج از هواپیما بودم و سریعاً به تصادم آن انفجار پی بردم. سی 130 (C-130) هرکولس که در کنار ما پارک بود مورد صدمه قرار گرفت، و ما از این جهت می دانستیم که بلا از بغل گوشمان گذشت».
خدمه اسکادران تحرک هوایی اعزامی (EAMS) 8 برای حصول اطمینان از این که این هواپیما می تواند به پایگاه عملیات مقدم (FOB) بازگردد ماموریت خود را در طی دو روز به اتمام رساندند.
پرسنل ارشد هوایی بنی ویکری، عضو خدمه اسکادران تحرک هوایی اعزامی (EAMS) 8 از هیات تیم نجات (MRT) که از پایگاه مشترک (JB) چارلستون، کارولینای جنوبی اعزام شده بود گفت: «ما می دانستیم که ماموریت خطرناکی را پیش رو داشتیم، ولی همه ما مصمم بودیم که آن هواپیما را از آنجا خارج کنیم». او ادامه داد: «این تجربه بزرگی بود که من تا سال های سال به خاطرم خواهد ماند».
کار متعهدانه و خستگی ناپذیر این تعمیر کاران نشان دهنده روحیه خدمه هوایی اسکادران تحرک هوایی اعزامی (EAMS) 8 می باشد.
سرهنگ دوم لویس هاسن، فرمانده اسکادران تحرک هوایی اعزامی (EAMS) 8، گفت: «من واقعاً به تیم خود مباهات می کنم. آنچه من را به عنوان یک فرمانده شب ها بیدار نگه می دارد هنگامی است با من برای ارسال سرباز به یک عملیات پرمخاطره تماس گرفته می شود». او ادامه داد: «وقتی پی بردم که شرپنلی که شلیک شده بود در فاصله چند اینچی به آنها سقوط کرد، این امر برایم بیشتر محرز شد. آنها به راحتی سر پا ایستادند و گرد و خاک را پاک کردند و کار تعمیرات سی 17 (C-17) را به پایان رساندند تا ما بتوانیم دوباره به پرواز بپردازیم. در یک کلمه: واقعاً فوق العاده»!