برای دیگران بفرستید
اخبار مرتبط
شینداند، افغانستان (19 اکتبر، 2012) – سه کارآموز خلبانی نیروی هوایی افغانستان نه تنها اولین دانش آموزان هواپیمای بال ثابت بودند که پس از 30 سال در افغانستان موفق به دریافت نشان های بال هواپیما شدند، بلکه در 15 اکتبر آنها به اولین خلبانانی تبدیل شدند که از زمان آغاز ماموریت آموزش هوایی ناتو در افغانستان در سال 2007 تمامی برنامه بال ثابت را به طور کامل در افغانستان به انجام رسانند.
پس از طی مراحل کلاس های انگلیسی، آزمایش ابتدایی پرواز، ساعات متمادی مطالعه، پروازهای تک نفره، و پرواز در سسنا 182 و سسنا 208 در پایگاه هوایی شینداند تحت نظارت دقیق، سه ستوان اول نیروی هوایی افغانستان (AAF)، والید نوری، امال عزیزی، و خان آقا غزنوی برگ های جدیدی را در تاریخ نیروی هوایی افغانستان (AAF) به رشته تحریر در آورده اند.
این مراسم فارغ التحصیلی در غرب افغانستان در ستاد پرواز پایگاه هوایی شینداند برگزار شد و میزبان دانش آموزان خلبانی، مربیان، آموزگاران، و رهبری پایگاه از نیروی هوایی افغانستان (AAF) و تیم ائتلاف بود. این خلبانان نشان های بال خود را از سرلشکر نیروی هوایی افغانستان (AAF)، محمد باقی، فرمانده گروهی هوایی شینداند؛ سرهنگ نیروی هوایی ایالات متحده، دیوید گوست، فرمانده گروه مشاور اعزام هوایی 838؛ و سرهنگ هاشم از نیروی هوایی افغانستان (AAF)، فرمانده گروه آموزش گروه هوایی شینداند، دریافت کردند.
باقی، یک سرباز سابق نیروی هوایی افغانستان (AAF) که دوران خدمتش به سال 1973 برمی گردد و خود یک خلبان است، گفت: «آموزش و تحصیلات. آموزش و تحصیلات». او ادامه داد: «من همیشه این مطالب را به عنوان پیام و تاکید شخصی ام ابراز کرده ام».
این سه نفر برنامه امنیت در حین پرواز (IFS) را در دسامبر 2011 آغاز کردند، و مطالعات خود را در این زمینه ادامه دادند، که این امر بیش از 250 ساعت پرواز شبیه سازی شده را در هواپیماهای C-182 و C-208 در بر می گرفت. آموزگاران مختلف نیروی ائتلاف و آموزگاران غیر نظامی به منظور گذراندن اولین کلاس از مرحله آموزشی با یک دیگر به همکاری پرداختند.
گوست توضیح داد: «راهی که این سه مرد جوان پیموده اند به هیچ وجه ساده نبوده است». او ادامه داد: «به فارغ التحصیلانمان می گویم: اشتباه نکنید، مسیری که می پیمایید با چالش هایی همراه خواهد بود. معذلک من اطمینان دارم که شما بر آن چالش ها غلبه خواهید کرد و در مواجهه با آنها به فرصت هایی دست خواهید یافت. در نظر داشته باشید که تنها نیستید».
«در هر گامی که برداشته اید، تیم پشیبانی به همراه شما بوده است و فرصتی برای پرواز در اختیار هواپیمای شما قرار داده است. چه از طریق ارائه تکنسین محافظ، و چه ارائه پرسنل و تعمیرکار، آنها به منظور پیشبرد این ماموریت در پشت پرده مشغول خدمت بوده اند».
رشد ظرفیت نیروی هوایی افغانستان (AAF) برای انجام آموزش خلبان در کشور از اوایل ماموریت آموزش هوایی ناتو در سال 2007 آغاز شد. این برنامه ها آزمایش های پزشکی و تحصیلی، آموزش زبان انگلیسی، و ایمنی در حین پرواز (IFS) را شامل می گردند که در طی آن استعداد خلبان در حین پرواز ابتدایی مورد ارزیابی قرار می گیرد، و سپس دوره کارشناسی آموزش خلبانی بال ثابت و چرخنده صورت می پذیرد. نهایتا، آموزش صلاحیت باید برای هواپیمای عملیاتی که خلبان به آن منصوب می شود، و نه هواپیمای آموزشی اصلی، صورت می پذیرد.
رشد زیر ساخت های حساس، آماده سازی رئوس مطالب، اکتساب هواپیما و سایر شرایط برای شروع و پایان اولین کلاس های این برنامه ها مهیا شده اند.
باقی گفت: «این که ما همراه با هم به تقویت نیروی هوایی افغانستان بپردازیم از اهمیت بالایی برخوردار است». او ادامه داد: «من به آنچه تا به اینجای کار به دست آوردیم افتخار می کنم. وجود این خلبانان بر اهمیت کار تیمی دلالت می کند».
چهار دانش آموز اول دوره جدید کارشناسی برنامه آموزش خلبان بال چرخنده، بال های خود را در 1 ژوئیه در شینداند دریافت کردند. این سه خلبان جدید بال ثابت سپس به مرحله صلاحیت پیشرفته برای عمریات کمک خلبان C-208 خواهند رفت.
ایجاد مربیان خلبانی برای افغانستان برای فصل بعدی تاریخ نیروی هوایی افغانستان (AAF) آغاز گشته است، و نسل های بعدی خلبانان از طریق تجربه و رهبری به صورت گام به گام و ترفیع درجات ارتشی به وجود خواهند آمد.
غزنوی پس از فارغ التحصیلی گفت: «خانواده من بسیار خوشحال است». او ادامه داد: «دلیلش این است که من اکنون یک خلبان هستم. من دارای شغلی برای خدمت به کشورم هستم. من فقط همین را می خواستم».