ترین کوت، افغانستان (28 اوت، 2012) – سروان نیروی هوایی، نیک پلانت، با ریش زمخت و موی بلند خود یک سرباز عادی در حال خدمت در آنسوی دریاها در افغانستان به شمار نمی رود.
پلانت که به منظور تسهیل ایجاد رابطه با مردم بومی مانند یک فرد بومی لباس پوشیده است، به عنوان یک «دست افغان» در پایگاه چند ملیتی ترین کوت خدمت می کند.
پلانت گفت: «برنامه دست افغان به منظور گزینش سربازان با تجربه و پرانگیزه و استفاده از آنها برای ایجاد رابطه با شرکای افغان طراحی شده است».
در حالی که کانون توجه جنگ افغانستان از مبارزه به سمت تضمین توانایی نیروهای امنیت ملی افغانستان در حفظ آنچه در دست دارند تغییر می کند، نیاز به روابط های موثر افزایش می یابد. پلانت به این امر پی برد و از این فرصت برای کار کردن در شغلی مهجور استقبال نمود.
پلانت گفت: «من قرار بود برای یک کار عادی در آلمان بروم ولی ناگهان با تقاضایی از افسران روابط عمومی برای داوطلب شدن مواجه شدم. من از همانجا آموزش خود را آغاز کردم».
پلانت چهار ماه در کنفرانس های آموزش زبان و فرهنگ و همچنین عملیات های ضد شورشی فعلی به سر برد و سپس به عنوان یک «دست افغان» به افغانستان اعزام شد.
پلانت گفت: «یادگیری زبان متفاوت خیلی سخت بود، ولی من آن را یک بار سنگین محسوب نمی کنم». او ادامه داد: «هر چیز جدیدی سخت است، ولی مسئله این است که شما با آن چکار می کنید».
پلانت با همان اشتیاقی که به آموزش داشت سریعاً نقش جدید خود را بر عهده گرفت و در برنامه صلح و ادغام مجدد افغانستان آغاز به کار کرد.
برنامه صلح و ادغام مجدد افغانستان (APRP) یک فرایند سه ساله است که به منظور بازگرداندن شورشیان سابق به جامعه به عنوان اعضای فعال جامعه افغان طراحی شده است.
مرحله اول برقراری ارتباط است، که طی آن رهبران از شورشیان می خواهند تا سلاح های خود را بر زمین بگذارند و شکایات خود را به نحو صلح آمیز مطرح سازند.
مرحله دوم دموبیلیزه کردن است که طی آن شورشیان در این برنامه ثبت نام می کنند و سلاح های خود را تحویل می دهند.
پلانت گفت: «آخرین مرحله بهبود جمعی است، که پروژه های کوچک را به جامعه می آورد و همچنین سعی می کند شورشیان سابق در بین جامعه مورد پذیرش واقع شوند».
پلانت در مورد نقش خود در برنامه ادغام مجدد با تواضع صحبت کرد.
پلانت گفت: «من می خواهم مشخص سازم که افغان ها در این برنامه از موفقیت برخوردار بوده اند و من مفتخر بوده ام که از طریق آن موفقیت ها به آنها کمک کنم».
با بیش از 100 ثبت نام کننده ادغام شده مجدد، موفقیت در این برنامه آن امری به غایت واضح است.
پلانت گفت: «من اکنون ده ماه است که در اینجا هستم». او ادامه داد: «هنگامی که در ماه اکتبر به اینجا آمدم هیچ برنامه ای برای برقراری ارتباطی وجود نداشت؛ همه چیز مرکزی بود».
پلانت گفت: «ولیکن افغان ها با کارهایی که به انجام رساندند به خود خدمت کرده اند. آنها برنامه ای را آغاز کرده اند و سعی کرده اند افراد بیشتری را در این برنامه جذب کنند».
پلانت در مورد آنچه از کار کردن از نزدیک با شرکای افغان آموخته است صحبت کرد.
پلانت گفت: «راستش را بخواهید، من فکر می کنم ما شانس آوردیم. فکر می کنم شغل من فوق العاده است». او ادامه داد: «فرهنگ افغان، مخصوصاً در اینجا یعنی جنوب کشور مبتنی بر احترام است. اگر شما در اینجا با مردم احترام آمیز رفتار کنید 70 در صد مبارزه را انجام داده اید».
پلانت از طریق شراکت پی برد که میدان مبارزه تنها مکان پیروزی نیست.
پلانت گفت: «این کار دیدگاه من را گسترش داده است. همه چیز به کشتن دشمن و عملیات های متحرک مربوط نیست». او ادامه داد: «هنگامی که در مورد عملیات ضد شورشی فکر می کنید حرکت زیادی در آن وجود دارد، ولی برنامه صلح ادغام مجدد افغانستان (APRP) فرصتی است که مردم را از میدان جنگ خارج کند و مبارزه را بدون خون ریزی به اتمام می رساند».
پس از یک اعزام موفقیت آمیز پلانت به زودی به خانه باز می گردد. با وجودی که پلانت می خواهد پس از بازگشت به خانه به تمدد اعصاب و استراحت بپردازد، او همچنین مشتاق است تا برای کار کردن بهتر با افغان ها تحت آموزش بیشتری قرار گیرد و از این رو پس از بازگشت به منزل در یک برنامه فوق لیسانس شرکت خواهد کرد.
هنگامی که در مورد خانواده اش از او پرسیده شد، پلانت گفت: «تمامی ما در اینجا به خدمت مشغولیم، ولی خانواده های ما وقتی هایی که ما اعزام می شویم هم از خود فداکاری نشان می دهند و من از پشتیبانی آنها قدردان هستم».
حال که چند هفته بیشتر تا بازگشت او باقی نمانده است، پلانت مشغول خداحافظی با همتایان افغان بوده است و با وجودی که قرار است از کشور خارج شود، او همچنین از طریق دوستی هایی که ایجاد کرده و اهدافی که به آنها در طی اقامت خود دستیابی پیدا کرده میراثی از خود باقی می گذارد. سرختیب محمد شاه، رئیس شورای صلح ولایتی اوروزگان، در مورد دوستی با پلانت صحبت کرد.
شاه گفت: «نیک یک فرد شجاع و فوق العاده است. او برای من بیشتر از یک دوست ارزش دارد، او برادر من است». او ادامه داد: «او یک سال با ما به کار پرداخت و ما چیزهای زیادی به دست آورده ایم. با وجودی که از رفتن او ناراحتیم، ما خوشحالیم که او خانواده خود را خواهد دید، و افتخار می کنیم که با او آشنا شدیم».