دو سرباز از جوخه 2، گروهان رزمی، گردان 2، هنگ پیاده نظام 503، نیروی کار 173 تیم رزمی تیپ هوایی، به فرایند ایمن سازی می پردازند در حالی که سربازان گردان اسلحه ها، کندک 3، لشکر 201، از ارتش ملی افغانستان در طی عملیات آسلای 2 در 24 ژوئیه 2012 به سمت روستای سالار در ولایت وردک افغانستان می روند. (عکس از گروهبان مایکل سوورد)

درختان، چمن ها، و مزارع عمیق سبز منظره ای را از یک کشتزار پرشکوه و عاری از خشونت های مکرر در طول جاده ارائه می کنند. ولیکن، ارتش ملی افغانستان، یا ANA، و سربازان گروهان رزمی، از داستان واقعی آتش سلاح های کوچک، دستگاه های منفجره دست ساز، موسوم به IED، و کمینگاه هایی که در سرتاسر منطقه وجود دارند و آنان را بین 23 تا 27 ژوئیه 2012 وادار به انجام عملیات اسلای 2، کردند آگاهی دارند.
سروان کولین لین، فرمانده گروهان رزم از اهالی آلبوکورک، نیو مکزیکو، گفت: «تعدادی مبارز طالبان سعی می کنند با ما درگیر شوند و ما از یک موقعیت منحصر به فرد در اینجا برخورداریم، چرا که تعدادی شبکه جنایی به صورت فعالانه به کامیون های سوخت و کامیون های تجهیزات که از کابل به سمت قندهار خارج می شوند شلیک می کنند». او ادامه داد: «بنابراین دو گروه از افراد با اسلحه به شلیک می پردازند و دستگاه های منفجره دست ساز را منفجر می کنند».
او توضیح داد: «تمرکز عملیات اسلای 2 بر روی گشت های پاکسازی است که طی آن ارتش ملی افغانستان (ANA) به داخل روستاها وارد می شود و خانه های خاصی را که ممکن است با طالبان ارتباط داشته باشند مورد تجسس قرار می دهد».
ارتش ملی افغانستان (ANA) رهبری گشت ها را در طی این عملیات، از ابتدا تا انتها، برخوردار است. دو واحد در این عملیات شرکت داشتند، واحد تولی 4 و تولی اسلحه ها از کندک 3، لشکر 201. تولی ها معال گروهان ارتش ایالات متحده در ارتش ملی افغانستان (ANA) هستند.
لین گفت: «همانطور که ما جوخه های ایالات متحده را به بیرون می فرستیم، یک جوخه ارتش ملی افغانستان (ANA) و یک جوخه آمریکایی همراه با یکدیگر همکاری می کنند، و این طور نیست که سه نفر ارتش ملی افغانستان (ANA) با چهار تن از سربازان من همراه باشند و یا اینکه ما آنها را در یک جوخه پرتاب کنیم».
ستوان اول کریس فیلهور، از اهالی لا کروس، ویسکانسن، و فرمانده دسته در جوخه 2 گردان رزمی، در زمان خدمت در پایگاه رزمی سلطان خیل از نزدیک با یکی از گروهان ها همکاری می کرد.
او گفت: «من تنها با تولی اسلحه ها کار کردم ولی بسیار تحت تاثیر عملکرد آنها قرار گرفتم». او اضافه کرد: «آنها، مخصوصاً فرمانده آنها، جنگجویان فوق العاده ای هستند. من واقعاً از کار کردن با او لذت بردم».
از زمان اجرای عملیات در رمضان، ارتش ملی افغانستان (ANA) بدون صرف غذا یا نوشیدنی بین طلوع تا غروب خورشید به گشت مشغول بود، که این امر حیرت برخی از سربازان ایالات متحده را که با آنها به گشت می پرداختند برانگیخت.
کارشناس جیکب وود، از اهالی راندراک، تکزاس، یک اپراتور مخابره رادیو در جوخه 1، گروهان رزمی، پس از گشت در 27 ژوئیه گفت: «من امروز خیلی متعجب شدم». او ادامه داد: «بخاطر رمضان، آنها روزه می گیرند و نوشیدنی صرف نمی کنند، از این جهت ما فکر کردیم آنها پس از تجسس پند خانه باز می گردند، ولی این ماموریت طولانی تر شد و مشاهده تلاش آنها در این زمینه فوق العاده بود».
کارشناس کاید اسنیدر، تفنگدار در جوخه 1 و از اهالی اسپوکین، واشنگتن، که در طی اعزام آخر به افغانستان در گروهان 173 قرار داشت، بین ارتش ملی افغانستان (ANA) به صورتی که در خاطرش مانده بود و و ارتش ملی افغانستان (ANA) در وضعیت فعلی آن تفاوت فاحشی می بیند.
او گفت: «ما بسیار با آنها کار کردیم و آن گروه از ارتش ملی افغانستان (ANA) به اندازه این گروه از ارتش ملی افغانستان (ANA) مرتب و منظم نبود». او ادامه داد: «آنها وقتی قدم به بیرون می گذارند افرادی حرفه ای هستند و به نظر نمی آید هیچ مشکلی با روستاییان داشته باشند».
او اضافه کرد: «آنها از انگیزه بالایی برخوردارند و به نظر می آید می خواهند مصدر تغییراتی گردند».
در حالی که ایالات متحده انتقال خود را به خارج از افغانستان آغاز می کند، واحد های ارتش ملی افغانستان (ANA) که با گردان رزمی همکاری می کنند اعتماد سربازان پایگاه رزمی سلطان خیل و روستاییان مجاور را در مورد توانایی های نیروهای امنیت ملی افغانستان، یا ANSF، در آن منطقه بالا می برند.
فیلهور گفت: «آنها تمامی گشت ها را رهبری می کنند و هر جا ما بتوانیم به آنها کمک کنیم این کار را خواهیم کرد». او ادامه داد: «وگرنه آنها در مسیر خوبی برای نگهداری از خود هستند».
با اتمام عملیات آسلای 2، کارهای دیگری هنوز باقی مانده است، ولی این عملیات مقاصد خود را به انجام رساند.
لین گفت: «بیش از هر چیز هدف این کار ارائه فضای تنفس به ارتش ملی افغانستان (ANA) بود». او ادامه داد: «ما نمی گذاریم پناهگاه ها در اختیار دشمن قرار گیرد، آنها را از بزرگراه 1 دورتر می کنیم و این امر به ارتش ملی افغانستان (ANA) اجازه می دهد تا برخی از پایگاه های خود را بهتر تثبیت نماید و بزرگراه 1 را بسیار بیشتر ایمن سازد».
در مدت کمی که آنها در آنجا بوده اند، انگیزه بالای ارتش ملی افغانستان (ANA) کماکان سربازان گردان رزمی را تحت تاثیر قرار داده است، و در حالی که آنها به ترقی خود ادامه می دهند لین یک رابطه پشتیبانی دوجانبه بین اهداف آنها مشاهده می کند: کمک به نیروی امنیت ملی افغانستان (ANSF) و کمک به ایمن سازی بزرگراه 1.
لین گفت: «خوشبختانه این دو هدف همراه با یکدیگر پیش می روند». او ادامه داد: «همراهی با نیروی امنیت ملی افغانستان (ANSF) به منظور ایمن سازی بزرگراه 1 این جاده را ایمن می کند و ظرفیت آنها را بالا می برد. آنها بهبود می یابند و امنیت بهبود می یابد چرا که آنها در حال حاضر به این سطح از مهارت دست یافته اند».