ولایت هلمند، افغانستان (15 اوت، 2012) – در طی هفت ماه گذشته، سربازان تفنگدار از تفنگداران هلیکوپتر سنگین 466 به تجدید آماد نیروهای خود در خطوط مقدم پرداخته اند و در حالی که نیروهای ائتلاف دامنه مبارزات را به سمت دشمن می کشانند، آنها را به صورت تاکتیکی در مناطق خطرناک قرار می دهند.

تفنگداران این اسکادارن در 14 اوت آخرین پرواز خود را پیش از بازگشتن به خانه به انجام رساندند.

سروان جیمز ای اورت، یک سرباز در اسکادارن هلیکوپتر سنگین (HMH) 466، گفت: «ما هر روز از تمامی تفنگداران در [منطقه فرماندهی جنوب غربی] پشتیبانی نمودیم». او ادامه داد: «ما تعداد بسیاری از افراد و محموله ها را جا به جا کردیم».

علاوه بر ماموریت های کلی پشتیبانی، این اسکادران تعداد بسیاری پرواز انجام داده است که طی آن سربازانی را در مناطق تحت کنترل شورشیان قرار داده است.

اورت، 28 ساله، از اهالی دونلی، ایداهو، گفت: «ما ماموریت های تاکتیکی بسیاری را انجام دادیم، مقدار زیادی حملات هجومی». او ادامه داد: «این کار را هم با سربازان خود انجام دادیم و هم با استرالیایی ها. من همچنین با بریتانیایی ها کار کردم، و آنها را در چند نقطه پیاده کردم».

این اسکادران در ضمن عملیات ها همچنین به تجدید آماد تفنگداران پرداخت. هنگامی که تفنگداران برای یک ماموریت در نقطه ای دور از هر پایگاه ائتلاف قرار می گرفتند، اسکادران هلیکوپتر سنگین (HMH) 664 به ارائه تجهیزات می پردازد.

اورت گفت: «من فکر می کنم [پشتیبانی از ماموریت ها در افغانستان] کار فوق العاده ای است». او ادامه داد: «به عنوان سکوی پشتیبانی هجوم ما می توانیم مقدار متنابهی از وسایل را به تفنگداران برسانیم. من فکر می کنم ما بهترین سرمایه ای هستیم که لشکر تفنگدارن برای انجام چنین تحویل های هوایی در اختیار دارد».

اسکادران هلیکوپتر سنگین (HMH) 466 پیش از اعزام شکل گرفت و تفنگداران را از ساحل شرقی و ساحل غربی به خود جذب کرد.

تیرانداز توپخانه، گروهبان مایکل جی لستر، رئیس تدارکات، اسکادران هلیکوپتر سنگین (HMH) 466 گفت: «من فکر می کنم این اعزام بسیار عالی بود». او ادامه داد: «وقفه هایی در اول کار وجود داشت، ولی هنگامی که همه گرد هم آمدند هیچ کاری نبود که ما نتوانیم به انجام رسانیم».

تفنگداران مداماً پرواز می کردند، و این امر باعث شد که تفنگداران تازه کار در این اسکادران نحوه صحیح بار گیری محموله و مسافران را فرا بگیرند و سربازانی را برای امنیت در کنار تفنگ های هواپیما قرار دهند.

اورت گفت: «بسیاری از افراد هواپیمای ما دیگر آن جوانان تازه کاری نیستند که به تازگی به اسکادران ما پیوسته بودند». او ادامه داد: «آنها به روسای ارشد خدمه هوایی تبدیل شده اند. آنها بخش پشت کابین را واقعاً به خوبی اداره کردند».

تفنگداران به کار خود مفتخرند، ولی آنها آماده اند تا پس از هفت ما خدمت در افغانستان به خانه بازگردند.

اورت گفت: «ما به اینجا آمدیم و هر کاری که آنها از ما خواستند انجام دهیم انجام دادیم». او ادامه داد: «ما تمامی ماموریت ها را انجام دادیم و بسیار بیشتر از آنچه من انتظار داشتم بتوانیم انجام بدهیم به انجام رساندیم. حالا فکر می کنم شایستگی بازگشت به خانه را داشته باشیم. همه ما بسیار مشتاقیم که به خانه بازگردیم».

تفنگدارن افتخار می کردند که بخشی از این اسکادران باشند، و گفتند که تلاش های آنها برای سربازانی که بر روی زمین کار می کردند از اهمیت بالایی برخوردار بود.

استر، 31 ساله، از اهالی کلیولند، گفت: «من فکر می کنم این یکی از بهترین اسکادران هایی است که من در آن کار کرده ام». او ادامه داد: «این اسکادران به بهترین نحو اداره می شود».