| تیم های مشارکت بانوان «اژدها» در ولایت پکتیکا تغییراتی ایجاد می کنند | | چاپ | |
نوشنۀ Sgt. Gene Arnold, 4th BCT PAO, 1st Inf. Div.
اعضای تیم تیپ رزمی پیاده نظام 4، لشکر پیاده نظام 1، تیم مشارکت زنان، در طی یک بازدید بشر دوستانه در 22 ژوئیه با کودکان افغان در یک یتیم خانه در ولایت پکتیکا به یک بازی دوستانه فوتبال می پردازند. (عکس از گروهبان جین آرنولد)
تیم های مشارکت بانوان «اژدها» در ولایت پکتیکا تغییراتی ایجاد می کنند ولایت پکتیکا، افغانستان (30 ژوئیه، 2012) – از زمان ورود به ولایت پکتیکا در افغانستان، تیم تیپ رزمی پیاده نظام 4، از تیم های مشارکت بانوان لشکر پیاده نظام 1 در طی چندین ماموریت به ارائه خدمات بشر دوستانه به روستاهای دور افتاده و ارائه کلاس های آبیاری سطل قطره ای پرداخته است. تیم مشارکت بانوان (FET) از این تیپ نظامی از 21 تا 22 ژوئیه با برگزاری یک شورا – کلمه افغان به معنی انجمن – که تمامی مدعوین آن را زنان تشکیل می دهند با حضور مدیریت امور زنان و برقراری ارتباط با کودکان یک یتیم خانه محلی گام دیگری به جلو برداشتند. در خارج از ساختمان مدیریت امور زنان، گاردهای ارتش ملی افغانستان به ارائه امنیت می پردازند. خانم هایی که در داخل هستند به صرف حضور در آنجا در معضر آزار و اذیت قرار دارند – چرا؟ یک خانم از طریق مترجم با سربازان ایالات متحده صحبت کرد. مترجم گفت: «او خسته شده است». او ادامه داد: «او برای نجات بخشیدن کودکان خود از شر طالبان از زادگاه خود در برمال نقل مکان کرد». مترجم توضیح داد که پسر او شدیداً مضروب شده بود و یکی از چشمانش را بخاطر سر باز زدن از پیوستن به طالبان از دست داد. خانم های داخل ساختمان عصبانی بودند. مشغله ذهنی آنها کسب سواد، امنیت، و راهی برای معاش خانواده های خود بود. آنها از خشونت و بدرفتاری طالبان با خانم ها در افغانستان خسته شده بودند. در حالی که اعضای تیم مشارکت بانوان (FET) اطلاعاتی را که خانم ها در مورد آن صحبت می کردند به ذهن می سپردند، آنها همچنین پیوندهایی را با دست نخورده ترین منبع افغانستان – یعنی کودکان آنجا – برقرار کردند. کارشناس دالیا لوپز، یک جوشکار و عضو تیم مشارکت بانوان از گردان 1، هنگ پیاده نظام 28، که به نام «شیرهای سیاه» نیز شناخته می شود، گفت: «این یک تجربه به یاد ماندنی است که یک روایت دست اول را مستقیماً از زبان زنان بشنویم». کارشناس کورتنی بریانت، کارشناس تدارکاتی و عضو تیم مشارکت بانوان (FET) از شیرهای سیاه گفت: «شنیدن طرح های آنها برای آینده ای بهتر بسیار عالی بود». پس از دو ساعت مصاحبت و رفاقت با زنان افغان، این تیم به مقر عملیات خود بدرقه شد تا به ارائه اطلاعات گرد آوری شده و طراحی برنامه برای ماموریت روز بعد به یتیم خانه محلی بپردازد. شارانا دارای یک یتیم خانه است که می تواند تا 110 کودک را با بودجه ای به همان تناسب مسکن دهد. در حال حاضر 18 کودک در داخل آن یتیم خانه به سر می برند. آنها از غذا، تحصیلات، و محلی برای استراحت برخوردار می شوند. کودکانی بین سنین 6 تا 14 با لبخند، دست دادن محکم، و خوش آمد «سلام علیکم» به زبان پشتو توسط یک عضو تیم مشارکت بانوان (FET) که روسری بر سر داشت مورد استقبال قرار گرفتند. کودکان در حالی که در صف ایستاده بودند قهقهه سر می دادند و با یاد گرفتن ایجاد حباب، سوت عجیب و غریب، و پرتاب فریزبی لبخند بر لبانشان می نشست. مدیر این یتیم خانه کودکان را در یک صف جمع کرد و وسایل مدرسه، جعبه های بهداشت، کیف های کتاب، کتاب، و شکلات به آنها داد. کودکان خیلی در مورد هدایای تازه خود هیجان زده بودند، و یک بازی فوتبال در محوطه حیاط با اعضای تیم مشارکت بانوان (FET) آغاز شد. در حالی که اعضا برای خروج آماده می شدند، کودکان بار دیگر با آنها دست دادند و لبخند زدند. یکی از کودکان که خیلی که در مورد این روز خوشحال بود، گفت کلمه «شب بخیر» (Good Night) تنها کلمه ای است که به زبان انگلیسی می داند. در مقر عملیات، کارشناس مارلا باتون، کارشناس حمل و نقل و عضو تیم مشارکت زنان (FET) گفت: «من باز هم این کار را انجام خواهم داد. این افراد بخشی از جمعیت هستند که کاملاً مورد اغماض گرفته شده اند و خواهان آنند که صدایشان به گوش برسد». |