تفنگداران بلو وود انتقال تاریخی اختیارات را در ولایت هلمند به انجام می رسانند | چاپ |
نوشنۀ Cpl. Alfred V. Lopez, تیم جنگی هنگ ٥
120706_change
یک گارد پرچم ایالات متحده – متشکل از تفنگداران تیم های رزمی هنگ 5 و 6 – در 5 ژوئیه 2012 در حالی که سرود ملی در طی مراسم انتقال اختیارات در اینجا پخش می شود پرچم های هنگ ها را پایین می آورد. (عکس از سرجوخه آلفرد وی لوپز)

پایگاه عملیاتی مقدم دلارام دو، افغانستان (6 ژوئیه، 2012) – از زمان فعالیت خود در سال 1917، تفنگداران هنگ های 5 و 6 شجاعانه برای آمریکا جنگیده اند، برجسته ترین مبارزات آنها در جنگ جهانی اول بود هنگامی که آنها در نبرد خونین بلو وود در کنار یکدیگر جنگیدند.

در دسامبر 2011، تیم هنگ رزمی 6 برای پشتیبانی از عملیات آزادی بادوام وارد قسمت شمالی ولایت هلمند شد، و به تیم رزمی هنگ 5 (RCT-5) پیوست تا برای اولین بار در 94 سال گذشته در کنار آنها در همان میدان رزم به نبرد پردازد.

این همکاری تاریخی اکنون به پایان خود می رسد. سرهنگ راجر بی ترنر جونیور و گروهبان یکم آلبرتو رویز، افسر فرمانده و گروهبان یکم تیم رزمی هنگ 5 (RCT-5)، در 5 ژوئیه پرچم های «مبارزان پنجم» را بستند و اختیارات آن منطقه عملیاتی را به سرهنگ جان آر شافر و گروهبان یکم جیمی دیتز، افسر فرمانده و گروهبان یکم تیم رزمی هنگ 6 (RCT-6 منتقل نمودند.

شافر گفت: «این امر واقعاً از اهمیت قابل توجهی برخوردار است چرا که هنگ های 5 و 6 برای آخرین بار در سال 1918 همراه با هم و در کنار یکدیگر علیه نیروی مخالفی به مبارزه پرداختند که جداً قصد از بین بردن تفنگدارانی را داشت که به میدان نبرد آمده بودند».

از زمان بلو وود، تفنگداران 5 و 6 در منازعات مشترک به مبارزه پرداخته اند ولی تحت فرماندهی واحدی قرار نداشتند. در جنگ جهانی دوم، عملیات سپر صحرایی، و طوفان صحرایی آنها اعضای لشکرهای جداگانه ای بودند که مستقل از یکدیگر عمل می کردند.

ترنر گفت: «این که ما بتوانیم ماموریت خود را در اینجا به پایان برسانیم و آن را به تیم رزمی هنگ 6 (RCT-6) تحویل دهیم از اهمیت ویژه ای برای ما برخوردار است». او اضافه کرد: «ما سابق بر این در تاریخ لشکر تفنگداران دو بار دیگر در کنار هم خدمت کردیم، ولی انجام این مراسم در افغانستان 95 سال پس از این که این دو هنگ پا به عرصه وجود گذاشتند از اهمیت ویژه ای برخوردار است».

در اوت 2011، تیم رزمی هنگ 5 (RCT-5) وارد جنوب هلمند شد. در طی 11 ماه گذشته، این هنگ و گردان های تحت فرمان او در همکاری با نیروی امنیت ملی افغانستان و دولت افغانستان عملیات های ضد شورشی نواحی مرجع، نوا، گرمسیر، و خان نشین را برگزار کردند.

ترنر گفت: «در طی سال اخیر، ما واقعاً وقت زیادی صرف کرده ایم تا رهبری امور را به افغان منتقل سازیم و نیروهای آنها را توسعه دهیم». او ادامه داد: «آنها توانایی خود را بالا برده اند و به نقطه ای رسیده اند که می توانند خود کارها را انجام دهند».

نیروهای افغان رهبری عملیات های امنیتی را در نواحی کلیدی در سراسر جنوب هلمند عهده دار شده اند و نیروهای تفنگداران تحت تیم رزمی هنگ 5 (RCT-5) به امور مشاوره می پردازند. بالا رفتن امنیت به دولت افغانستان اجازه داده است تا بر توسعه زیرساخت های کلیدی در این نواحی تمرکز کند.

ترنر گفت: «نقاطی مانند مرجع، نوا، و گرمسیر از تحصیلات، مراقبت پزشکی، آبیاری خوب، جاده های خوب، و امنیت خوب برخوردار اند». او ادامه داد: «مردم معمولاً نسبت به آنچه تفنگداران برای آنها در اینجا انجام داده اند قدردان هستند. کار اصلی ما انتقال تلاش های نیروهای ائتلاف به افغان ها بوده است».

«مبارزان ششم» سرسختانه به فشار خود بر شورشیان در شمال هلمند ادامه داده اند. مهم ترین کار آنها عملیات جاز بود که اخیراً به اتمام رسید، که طی آن تیم رزمی هنگ 6 (RCT-6) عملاً شبکه شورشیان را از کار انداخت و شرایط را برای انتقال موفقیت آمیز به نیروهای افغان مهیا نمود.

با پایان انتقال اختیارات، تیم رزمی هنگ 6 (RCT-6) و ملوانان اکنون مسئول عملیات افغانستان (AO) هستند که اندازه آن دو برابر شده است.

شافر گفت: «ما به اینجا آمده ایم تا نیروی امنیت ملی افغانستان (ANSF) را توسعه بخشیم، و آنها می خواهند که موفق شوند». او ادامه داد: «مطلقاً هیچ کاری وجود ندارد که آنها [تفنگداران من] قادر به انجام آن نباشند. من به تفنگداران این هنگ برای به انجام رساندن کامل این ماموریت اطمینان کامل دارم».

«مبارزان ششم» با چالش بزرگی روبرو بوده اند، ولی هر دو رهبر در انتهای این مراسم بر نکته مهمی تاکید داشتند: در این لحظه، این انتقال تاریخی اختیارات از اهمیت کمتری نسبت به توانایی روز افزون مردم افغان در ایمن سازی کشور خود برخوردار بود.

ترنر توضیح داد: «در گذشته، هنگامی که ما رهبری را بر عهده داشتیم محتاج تمرکز بیشتری در آنجا بودیم». او ادامه داد: «اکنون، از آنجا که افغان ها [به مرور] توانایی خود را بالا می برند، یک هنگ می تواند به امور تمامی منطقه بپردازد. بنابراین، انتقال اختیارات بین ما از اهمیت کمتری نسبت به پیشرفت مردم افغانستان برخوردار است».

شافر گفت: «اگر افغان ها آماده نبودند ما این کار را انجام نمی دادیم». او ادامه داد: «علت اصلی حضور ما در اینجا توانمند سازی نیروی امنیت ملی افغانستان (ANSF) است. آنها به اندازه هر نیروی دیگری از آموزش برخوردار شده اند ... ما آمادگی داریم چرا که آنها واقعاً آمادگی خود را نشان داده اند و اثبات کرده اند».

با بسته شدن پرچم تفنگداران 5 و احترام نظامی نهایی به تفنگداران 6، ترنر و تفنگداران و ملوانان او خود را برای بازگشت به خانه در پایگاه پندلتون، کالیفرنیا، آماده می کنند و تیم رزمی هنگ 6 (RCT-6) به پشتیبانی و حفاظت مردم ولایت هلمند ادامه می دهد.

یادداشت سردبیر: تیم های رزمی هنگ 5 و 6 به لشکر تفنگداران 1 (مقدم) منصوب شده اند که فرماندهی نیروی کار لترنک را بر عهده خواهد داشت. این نیروی کار به عنوان یک عنصر رزمی زمینی در فرماندهی هنگ (جنوب غربی) کار می کند و با نیروی امنیت ملی افغانستان و دولت جمهوری اسلامی افغانستان در اجرای عملیات های ضد شورشی به همکاری می پردازد. این واحد متعهد است به حفاظت از مردم افغانستان، شکست دادن نیروهای شورشی، و توانمند سازی نیروی امنیت ملی افغانستان (ANSF) در عهده گیری مسئولیت های امنیتی در این منطقه عملیات در پشتیبانی از گسترش ثبات، توسعه، و حکومترانی مشروع.