سرگرد جیمز جونز، معاون فرمانده نیروی هوایی مرکزی ایالات متحده، ریاست این مراسم را که نقطه پایانی بر تاریخ پر اتفاق گروه هوایی 332 گذاشت بر عهده داشت.

از سایر حاضرین می توان به متیو اچ تولر، سفیر ایالات متحده به کویت، و ژنرال فیلیپ ام بریدلاو، معاون رئیس ستاد نیروی هوایی ایالات متحده اشاره کرد.

جونز گفت: «به عنوان بزرگترین گروه هوایی رزمی در نیروی هوایی در اکثر زمان فعالیت مجدد خود، این گروه هوایی با افتخار به خدمت پرداخته است». او اضافه کرد: «در حدود 10 سال از زمانی که پرچم این گروه برافراشته شد، دنب های سرخ به مثابه ستون فقرات نیروهای هوایی مرکزی ایالات متحده (AFCENT) بودند که در عملیات مراقبت جنوب، عملیات آزادی عراق، و عملیات طلوع جدید شرکت داشتند».

حدود 100000 خدمه هوایی از سال 2002 در این گروه هوایی در گردش بودند و این واحد را قادر ساختند تا تقریباً 600000 ساعت پرواز مداوم در سراسر منطقه مسئولیت فرماندهی مرکزی ایالات متحده ارائه نمایند.

سرهنگ پال بنک، فرمانده گروه اعزام هوایی (AEW) 332، گفت: «حال که به ماموریت خود پایان می بخشیم، مناسب است که به گذشته نگاه کنیم و ببینیم گروه هوایی 332 تا چه حد بر کل نیروی هوایی تاثیر گذار بوده است».

در سال 1998، گروه اعزام هوایی 332 فعالیت خود را در پایگاه هوایی احمد الجابر، کویت، آغاز نمود، جایی که در آن از هلکوپترهای نجاتی صاعقه A-10 دوم، فایتینگ فالکن F-16، HH-60 پیو هاک، و هواپیمای HC-130 هرکولس در پشتیبانی از مراقبت جنوب استفاده شد.

این گروه همچنین از سال 2001 در عملیات آزادی پایدار شرکت نمود، و نقش مهمی در شکست رژیم طالبان و سپس ارائه پشتیبانی هوایی کلیدی در دولت موقت افغانستان ایفا نمود.

این واحد سپس مجدداً به گروه هوایی منصوب شد و به پایگاه هوایی تالیل، عراق، در پشتیبانی از عملیات آزادی عراق (OIF) در پایگاه هوایی بالاد، عراق، در سال 2004 منتقل گشت.

در اوج عملیات ها، این گروه هوایی از نه گروه تشکیل شده بود – شامل چهار گروه جداگانه از نظر جغرافیایی در پایگاه های هوایی آلی، ساتر، ال اسد، کرکوک – و همچنین چندین مکان اعزام و عملیات در سرتاسر عراق. این گروه هوایی از چهار اسکادران جنگنده، یک اسکادران حمل و نقل هوایی، و یک اسکادران تجسس و نجات رزمی، دو اسکادران اکتشاف هوایی، و یک اسکادران کنترل هوایی برخوردار بود.

در طی کاهش نیروها در عراق، گروه اعزام هوایی (AEW) 332 به ارائه اطلاعات، مراقبت نظارتی، بازدید اکتشافی، تجسس و نجات رزمی، نظارت مسلح، و پشتیبانی نزدیک از یکی از بزرگترین حرکت های تدارکاتی از زمان جنگ جهانی دوم پرداخت.

در پشتیبانی از وضعیت جدید نیروهای ایالات متحده، این گروه هوایی در نوامبر 2011 به پشتیبانی از نیروهای ایالات متحده در عراق پس از اعزام مقدم به یک پایگاه هوایی اعلام نشده در جنوب غربی آسیا ادامه داد تا پایگاه مشترک بالات بتواند به دولت عراق بازگردد.

در حالی که آخرین کاروان نظامی ایالات متحده در 18 دسامبر 2011 از عراق خارج می شد، F-16 ها و هلیکوپتر های شکاری MQ-1B گروه اعزام هوایی (AEW) 332 در آسمان به ارائه مراقبت پرداختند.

در طی این مدت، گروه اعزام هوایی (AEW) 332 سعی کرد به پیشینه خود، که به گروه مبارزه 332 و گروه مشهور خدمه هوایی تاسکی بازمی گشت وفادار باشد.

بینکی گفت: «ما مفتخریم که میراث (تاسکجی) را در عصر کنونی حفظ کنیم». او ادامه داد: «ما به عنوان یک گروه هوایی جدید متعهد به ماموریت در عملیات عراق ایستادیم، و همه روزه از میراث بزرگی که به ما رسیده است آگاه بودیم. خدمه آمریکایی این ماموریت را با پشتکار و تلاش حیرت آور به انجام رساندند».

عنوان خدمه هوایی تاسکی اشاره دارد به تمامی افرادی که در برنامه آموزش خلبانی در لشکر هوایی ارتش در تاسکی، آلاباما، شرکت کردند، از جمله خلبانان، دریانوردان، بمب اندازها، کارکنان تعمیرات و پشتیبانی، آموزگاران و تمامی پرسنلی که هواپیماها را در هوا حفظ نمودند.

هواپیمای آنان بخاطر دنب و پروانه قرمزشان به راحتی قابل شناسایی بود و دنب های سرخ به عنوان یک واحد جنگنده که خلبانان بمب انداز خواهان همراهی آنان بودند شهرت یافت.

تا انتهای جنگ جهانی دوم، 992 سرباز از برنامه خلبانی در تاسکی فارغ التحصیل شده بودند. از میان این خدمه هوایی، 450 تن برای مبارزه به خارج از کشور فرستاده شدند، و حدود 150 تن جان خود را از دست دادند. این آمریکاییان سیاه پوست در 200 ماموریت اسکورت بمب افکن شرکت کردند و توانستند بیش از 409 هواپیمای آلمانی، 950 واحد زمینی و یک ناوشکن را منهدم سازند.

جونز گفت: «این واحد یکی از محترم ترین سازمان های نیروی هوایی است، و این سازمانی است که از میراث کمک های قهرمانان در دفاع از آزادی برخوردار است». او ادامه داد: «پس از حدود یک دهه مبارزه، دنب های سرخ بار دیگر فعالیت خود را متوقف می سازند، و منتظر دعوت بعدی برای دفاع از آزادی می شوند».