| 11 هزار کت و پتو به «گرم و خشک» نگه داشتن شهروندان قرقیزستانی کمک می کند | | چاپ | |
نوشنۀ Staff Sgt. Angela Ruiz, 376th Air Expeditionary Wing برای دیگران بفرستیداخبار مرتبط
گروهبان دوم، الیس پاولاک، نماینده امداد انسانی در بخش همکاری امنیت در مرکز ترانزیت در مانا در 15 ژانویه 2012 در طی عملیات گرم و خشک در شهر بالکچی، قزاقستان، به دو پسر بچه در به تن کردن کت های زمستانی کمک می کند (عکس نیروی هوایی ایالات متحده/ گروهبان دوم انجلا رویز)
مرکز ترانزیت در ماناس، قرقیزستان (24 مارس، 2012) – در طی سه ماه، 311 سرباز با توزیع 11789 کت و پتو به مردم محتاج در سراسر قرقیزستان برای پشتیبانی از «عملیات گرم و خشک» داوطلب شدند. با آغاز عملیات گرم و خشک در سال 2009، این برنامه یک پروژه داوطلبانه بود که در آن خدمه هوایی از مرکز ترانزیت هزینه ای را از جیب خود اهدا می کردند. امروز این پروژه به چیز بزرگتری تبدیل شده است. امسال سازمان های بسیاری گرد هم جمع شده اند تا از عملیات گرم و خشک پشتیبانی کنند. سفارت ایالت متحده ودولت جمهوری قرقیزستان مرکز ترانزیت را برای اجرای پروژه مورد تایید قرار دادند. فرماندهی مرکزی ایالات متحده تقاضای سازمان «کمک های مدنی و مصیبت انساندوستانه به کشورهای دیگر» را برای اهدا 300000$ به این پروژه مورد تایید قرار داد. داوطلبان سپاه صلح ایالات متحده و وزارت حفاظت اجتماعی کارگران قرقیزستان بخش همکاری امنیتی مرکز ترانزیت را در مورد قسمت هایی که در آن احتیاجات از قسمت های دیگر بالاتر است مورد مشاوره و رایزنی قرار داد. سروان استیو مارتین، افسر سابق پروژه کمک های انساندوستانه مستقر در پایگاه نیروی هوایی دیویس مونان گفت: «پروژه ای به این وسعت توسط تنها یک فرد انجام پذیر نیست. این یک کار کاملاً تیمی است». هفت مرحله در «عملیات گرم و خشک» امسال وجود داشت که پنج بخش را در 69 محل متفاوت شامل مدارس، بیمارستان ها، و یتیم خانه ها مورد پوشش قرار می داد. تمامی 11789 کت و پتو از 25 فروشنده محلی در جمهوری قزاقستان به منظور پشتیبانی از اقتصاد محلی خریداری گشت. داوطلبان مسافتی بیش از 6000 مایل را برای تحویل کت ها و پتوهای جدید مسافرت کردند. در هر سفر، پیمانکاران قرقیزستانی برای انتقال داوطلبان از مرکز ترانزیت به اماکن توزیع استخدام شدند. دورترین منطقه توزیع جلال آباد بود که دو روز با جاده در یک مسیر کوهستانی فاصله داشت. سروان اسپنسر بوئن، افسر پروژه بخش امداد انساندوستانه همکاری امنیتی که از دانشگاه واشنگتن اعزام شده بود، گفت: «رفتن به آنجا و برقراری تماس با مردمی که مرکز ترانزیت هیچ وقت با آنها برخوردی نداشته است باعث می شود که من احساس کنم که فرد تاثیر گذاری هستم». 800 کت و پتوی توزیع شده در جلال آباد توسط دو سازمان غیر دولتی در اوش ، که افراد نابینا و ناشنوا را استخدام می کنند، تولید شد. سربازان مرکز ترانزیت بیش از 4000 ساعت خود را به عملیات گرو و خشک اختصاص دادند. گروهبان دوم، توماس ادکینسون، نماینده بخش پشتیبانی برای عملیات های احتمالی پشتیبانی از اسکادران نیروی اعزامی 376، گفت: «من فکر می کردم که این کار خیلی خوبی است». او ادامه داد: «این سازمان به نظر سازمانی می آمد که واقعاً می خواست به مردم آنجا کمک کند، و من می خواستم در این امر شرکت داشته باشم». ادکینسون از پایگاه نیروی هوایی ونس، در اکلاهوما، به اینجا اعزام شده است و در توزیع بالیکچی به صورت داوطلبانه شرکت داشته است. بیش از 1200 کت و پتو به بالیکچی اهدا شده است. عملیات گرم و خشک با چند خدمه هوایی که امیدوار بودند بتوانند مصدر خدمات مهمی شوند آغاز به کار کرد. سه سال بعد، پروژه کوچک آنها به نهایت ظریفت خود دست یافت. |