برای دیگران بفرستید
اخبار مرتبط
ولایت پروان، افغانستان (28 مارس 2011) – چهار تن از بازداشتیان از بازداشتگاه پروان آزاد شده و طی برگزاری جلسه شورای آزادی در 24 مارس، به خانواده و روستاییان خود پیوستند.
برنامه تحت رهبری افغانستان برای آزادسازی زندانیان که درژانویه 2010 به اجرا در آمد، بر اهمیت استقرار مجدد زندانیان در جامعه افغان تاکید دارد. به عنوان جزئی جداناپزیر از شورا، هر بازداشتی تعهد عدم خشونت امضاء کرده، و عهد می کند تا دیگر اسلحه بدست نگیرد و به وفاداری نسبت به دولت افغانستان سوگند ادا می کند.
مرجان شجاع ، سرلشگر ارتش ملی افغان، فرمانده ترکیب سازمانهای دولتی و نیروی رزمی مشترک 435 ، که ریاست مراسم را به عهده داشت، گفت: "ما شاهد مشکلات و سختی های زیادی بودیم، اما اکنون مملکت ما در حال پیشرفت است. در این روند توانبخشی و ادغام مجدد باید متحد باشیم و به ساختن کشورمان ادامه دهیم."
مرجان به اعضاء خانواده و ریش سفیدان روستا که جهت شرکت در شورا از روستاهای خود به پروان سفر کرده بودند خوش آمد گفت. این افراد "ضامن"، بیانیه هایی را به امضاء رسانده و موافقت کرده اند تا برای ادغام مجدد بازداشتیان سابق در جامعه، حمایت از بازگشت آنها در جامعه و نظارت بر رفتار آنها کمک کنند. بیانیه ضمانت یک سند رسمی است، با وجود اینکه از نظر قانونی الزام آور نیست، اما به نوعی نوشته شده است که با رسوم محلی سازگاری داشته باشد.
مرجان از افغانها دعوت کرد تا از نیروهای ائتلاف که برای بهبود شرایط در افغانستان کار می کنند حمایت کنند، و از گروه درخواست کرد تا از آنهایی که در راستای برقراری صلح و ثبات در افغانستان کار می کنند حمایت نمایند.
ژنرال اظهار داشت: "شما در مدارس، مساجد و جاده هایی که ساخته می شوند شاهد پیشرفت هستید. وظیفه ما هست تا از آنها محافظت کنیم و آنها را در وضعیت خوبی نگهداریم. این یک روند تدریجی است، ولی ما به پیش می رویم و این امر مستلزم اتحاد است."
ژنرال گفت که در پی 30 سال جنگ، افغانستان به یک کشور ناپایداری تبدیل شده بود که در آن تعداد زیادی از جوامع توسط جنگ سالاران اداره می شدند. او تاکید کرد که هم اکنون افغانستان متحد شده است و شهروندان باید برای استحکام کشورشان از این روند حمایت کنند.
مرجان گفت: "ما اکنون ارتش ملی افغانستان و پلیس ملی افغانستان را داریم، که از پسران، پدران و برادران شما تشکیل شده اند. آنها از بین شما برخاسته اند، بنابراین باید از آنها حمایت کنید و به آنها کمک کنید؛ آنها برای شما با تلاش کار می کنند."
مسئولین محلی نیز طی بیانیه هایی دعوت به اتحاد و حمایت از نیروهای ائتلاف کردند. خبیر احمد، فرماندار ناحیه باگرام گفت: "دیگر جایی برای جنگ وجود ندارد. ما به امنیت نیاز داریم. ما به کامیابی نیاز داریم. ما به پیشرفت نیاز داریم. ناتو با منابع و پول خود به اینجا آمده است تا به ما کمک کند. ما باید به آنها و خود با نیرو و هماهنگی کمک کنیم."
در پی این گفتار احمد و مرجان به بازداشتیان سابق برای آزادی شان تبریک گفتند و برای آنها آرزوی زندگی مسالمت آمیز و آسوده ای کرده. از آنها خواستند تا در مورد تجربیات خود صحبت کنند. زندانیان آزاد شده گفتند که در بازداشتگاه پروان در کار آموزی شرکت کرده بودند و با آنها به خوبی رفتار می شد.
یکی از آنها گفت: "من یک جلد قرآن دریافت کردم و توانستم آنرا در بازداشتگاه مطالعه کنم."
بازداشتگاه مدرن پروان، که در چند کیلومتری لشکرگاه بگرام در پروان واقع شده است، در سپتامبر 2009 تکمیل شد و از اواخر دسامبر 2009 مورد استفاده بازداشتیان قرار گرفت. بازداشتگاه پروان مجهز به تسهیلات پزشکی، مرکزی برای بازدید خانواده ها و تسهیلات حرفه ای و کلاسهای آموزشی است. طراحی بازداشتگاه پروان تلاشهای ادغام مجدد را در بر گرفته و با راهبردهای کلی جهت شکست شورشیان افراطی در افغانستان، به ترکیب سازمانهای دولتی و گروه رزمی مشترک 435 امکان بیشتری برای هم تراز کردن عملیات های مربوط به بازداشتیان می دهد.
مجتمع سازمانهای دولتی و گروه رزمی مشترک 435، در مشارکت با دولت جمهوری اسلامی افغانستان و شرکای میان سازمانی و بین المللی آمریکا عملیاتی در امور بازداشت، باز آموزی، دایره قضایی و زیست سنجی به انجام می رساند. در نهایت، در صورتی که شرایط را مقتضی بدانند، گروه رزمی مشترک 435 در حالیکه به تشویق پیروی از قانون میپردازد، رهبری عملیات بازداشت را به افغان ها منتقل خواهد کرد.