برای دیگران بفرستید
اخبار مرتبط
سربازان یاد شده متعلق به گردان 1 لشکر پیاده 2، هنگ پیاده 17، تیم رزمی 5 تیپ استرایکر بودند که بعد از برخورد خودرو استرایکرشان با یک بمب 1000 پوندی(2200 کیلو) جاسازی شده در جاده ای در شمال غربی ولایت قندهار جان خود را در روز 27 اکتبر از دست دادند.
در مراسم یادبودی که در مقر اصلی آن گردان در پادگان فورت لوئیس واقع در ایالت واشنگتن برگزار گردید، آقای بایدن گفت: « به نمایندگی از جانب ریاست جمهوری ایالات متحده، امروز به اینجا آمده ام که مراتب همدردی و تسلیت خویش را به همه آنانی که امروز گرامی شان میداریم ابراز کنم. »
بایدن گفت که شجاعت بی پروا و قاطعیت عزمی که در شخص « مریوِتِر لوئیس » -- کاشف و سیاحی که پادگان فورت لوئیس به اسم او نامگذاری شده است -- متجلی بود، در وجود همه آنانی است که در این پادگان خدمت می کنند. و گفت که آن کمالات در آنانی که در راه خدمت کشورشان جان خود را فدا کرده و در آن حمله کشته شدند، بطور جاودانه مجسم شده است.
و آنان عبارتند از:
-- گروهبان دوم لوئیس ِم گونزالِس، 27 ساله، از اُزُن پارک جنوبی، نیویورک؛
-- گروهبان یکم فرناندو دلاروسا، 24 ساله، از آلامو، تکزاس؛
-- گروهبان یکم دِئیل ر گریفین، 29 ساله، از تِراِ هوت، ایندیانا؛
-- گروهبان یکم آیزیک ب جکسون، 27 ساله، از پلاتزبورگ، میزوری؛
-- گروهبان یکم پاتریک اُ ویلیامسون، 24 ساله، از بروسارد، لوئیزیانا؛
-- سرباز متخصص جارِد د استَنکر، 22 ساله، از اِوِرگرین پارک، ایلینویز؛ و
-- سرباز یکم کریستوفر آی والتز، 25 ساله، از ونکووِر، واشنگتن.
بایدن گفت که از شهامت و بردباری که از خانواده های « ستاره طلایی » در دیدار با آنان پیش از مراسم یادبود مشاهده کرده بود، غرق در شگفتی و تحسین است. خانواده ستاره طلائی لقبی است که به خانواده ای که عزیزی را در جنگ در خدمت نظام ایالات متحده از دست داده اطلاق می شود و خانواده های « ستاره آبی» آنانی هستند که عضوی از خانواده شان در خدمت نظام به جنگ اعزام شده است.
بایدن که پسر خودش، سروان بئو بایدن، بعد از یک سال خدمت در عراق از جانب تیپ مخابراتی 261 واحد هوایی پاسداران ایالتی ایالت دلاویر ماه اکتبر بازگشت، گفت: « مثل هر عضو خانواده ستاره آبی، که شامل من و همسرم هم میشود، ما متوجه هستیم که مگر به موهبت لطف خداوند، امروز میتوانستیم ما هم والدینی از آن گروه، یعنی داغدیدگان ستاره طلایی باشیم. »
او گفت: « به صورتی، آنانی از ما که فرزندی شوهری و یا زنی در خدمت نظام در افغانستان و عراق داشته ایم، به نظرم در بازگشت عزیزانمان به خانه، احساسی داریم که در آن راحتی خیال توام است با وجهی از احساس گناه.»
آقای بایدن در سخناننش اشاره ای نمود به ایامی که برای درگذشت همسر و طفل دختر 1 ساله شان که در یک حادثه تصادف اتوموبیلی در ایالت دلاویر در هنگام کریسمس 1972 کشته شدند، در سوگواری نشسته بود. او گفت که تجربه ایام ماتمباری را دارد که در آن هم به عنوان یک معاون رئیس جمهور و هم به عنوان یک پدر و همسر داغدیده در مراسم یادبود و سوگواری شرکت کرده است.
او گفت: « به عنوان معاون رئیس جمهور، آمده ام که پسران شوهران پدران و برادران شما را بستایم و به شما بگویم که ریاست جمهوری و تمامی ایالات متحده آمریکا به ازخودگذشتگی که آنان و شما نشان داده اید افتخار می ورزند.»
بایدن ادامه داد: « ولیکن به عنوان یک پدر و همسر آمده ام که با شما همدرد باشم و عزای شما را از آن خودم کنم، چرا که می دانم چیزی نیست که هیچ کس بتواند بگوید، واضحا چیزی نیست که من بتوانم بگویم، که بتواند مرهمی امروز بر درد شما باشد. هیچ تسلی ای نیست که بتوانم بدهم برای تسکین اندوهی که همسران کودکان و والدین آنهایی که بجا مانده اند را در بر گرفته است؛ ندارم چاره ای برای آن خلا یی که در سینه خود احساس می کنید، آن گودال سیاه و عمیق که هر آن مثل اینست که می خواهد وجودتان را به درون بمکد. »
معاون رئیس جمهور همچنان اذعان داشت که در حالیکه اسم سربازانی که در جنگ کشته شده اند به طومار اسامی قهرمانان بزرگ آمریکا می پیوندد، بقیه کشور باید وظیفه خود را به یاد داشته باشد.
او گفت: « تنها وظیفه مقدسی که ما به عنوان یک ملت داریم اینست که به آنانی که به خدمت می فرستیم همه آنچه را که لازم دارند بدهیم، و وقتی که برمیگردنند از آنان و خانوادشان رسیدگی و مراقبت کنیم. آن تنها تعهد مقدسی است که دولت ما دارد. »
او ادامه داد: « امروز نه، ولی روزی به امید پروردگار تسلی خواهید یافت در دانش اینکه فرزند شما، شوهر شما، برادر شما، پدر شما جان خود را در راه شرافتمندانه ترین اهداف روی زمین فدا کرد: در دفاع از خانواده اش، در دفاع از کشورش، در دفاع و جنگ برای مقصودی که به آن باور و اعتقاد داشت. آنچنان مرام توصیفی است برای تکاتک رزمندگانی که در تجلیل و گرامیداشتشان امروز به گرد هم هستیم؛ برای هر یک از فرشتگان پر و جان باخته ای که به خانه باز آورده ایم. توصیفی که همیشه برایشان بوده وتا ابد خواهد بود. »