موفقیت در افغانستان و پاکستان مستلزم آگاهی از منطقه است | چاپ |
نوشنۀ جیم گارامون, سرویس مطبوعاتی نیروهای آمریکایی
{mosimage} واشنگتن (5 ژوئن 2009 مطابق با 15 خرداد 1388) – روز جمعه فرمانده فرماندهی ماموریتهای ویژه آمریکا در اینجا گفت که: موفقیت در افغانستان و پاکستان مستلزم آگاهی درونی محلی در مورد فرهنگ طایفه ای و نقش کوچکی از طرف ائتلاف است.دریابد نیروی دریایی اریک اولسن به كميتۀ فرعى مخصوص تروریسم، تحدیدها و توانایی های غیر عادی کمیتۀ نیروهای مسلح مجلس نمایندگان ایالات متحده گفت که: آمریکا آمادۀ انجام هر کاری در توانش برای کمک به پاکستان در نبرد با افراطیان است، اما او اضافه کرد: "من فکر میکنم که ما نمی توانیم بیش از آنچه که خود پاکستان بخواهد، به آنها کمک کنیم."دریابد گفت: که وضعیت پاکستان بسیار پیچیده است، و آمریکا به مردمی که کمک نمیخواهند، دریافت کمک را تحمیل نخواهد کرد.دریابد گفت: "نحوه ای که ارتش پاکستان در درون پاکستان مشاهده میشود یکی از فیلترهای مؤثر برای میزان اشتیاق آنها در دریافت کمک است. از جنبۀ تاریخی آن قویترین رکن پاکستان است. این رکنی از حکومت است که مردم به آن تکیه می کنند."اولسون گفت که: پاکستان کشوری سرافراز، با رسوم نظامی سرافرازی است و آمریکا نمی تواند به اقداماتی دست بزند که باعث شود ارتش پاکستان بعنوان یک ضمیمه ای از ارتش آمریکا دیده شود. وی به كميتۀ فرعى گفت: "ما فقط به طرزی میتوانیم به آنها کمک کنیم که واقعاً به آنها کمک کند و آنها خیلی بیشتر از ما در این مورد تخصص دارند." در ضمن پاکستانیها هرگز قطع روابط نظامی در سال 1990 بر اثر مادۀ اصلاحی پرزلر که به دنبال تحت فشار گذاشتن پاکستان برای جلوگیری از ساخت سلاحهای اتمی بود، را فراموش نکرده اند. اولسون گفت که: هر چند روابط همه جانبه بین دو کشور در سال 2003 از سر گرفته شد، اما نسل کاملی از افسران پاکستانی با همتایان آمریکایشان کار نکردند.اولسون گفت که: "من فکر میکنم بهترین کاری که ما می توانیم بکنیم توسعۀ روابطی است که هر آنچه فضای بی اعتمادیی که وجود دارد، را از بین ببرد و به مردم پاکستان کمک کند که متوجه شوند مصالح ما در آنجا با آنها یکی است و تعهد ما یک تعهد دراز مدت به سود پاکستان و استواری شرایط در منطقه است."دریابد محیط موجود در افغانستان را به صورت بی مانندی پیچیده خواند. او گفت که: "آن واقعا یک عملیات ضد شورشی روستا به روستا و دره به دره است. یکی از چیزهایی که من به دفعات خود را در حال گفتن آن پیدا می کنم این است که؛ حضور بدون ارزش به عنوان اشغال دیده می شود." او اشاره کرد که افغانها سابقۀ طولانی در بدگمانی نسبت به بیگانگان دارند و آنها در برابر نفوذ خارجی مقابله خواهند کرد. اولسون گفت که:" بیشتر افغانستان هرگز تأثیر یک حکومت مرکزی در کابل را احساس نکرده است. من فکر میکنم که قسمت بزرگی ازهدف ما در آنجا تشویق مردمی که الان در حال گرفتن این تصمیم که وفاداری آنها کجا خواهد بود، به انتخاب یک حکومت قانونی در هر مرحله ای که وجود داشته باشد، است."خواه افغانها به وفاداری از حکومت قبیله ای، محلی، منطقه ای و یا مرکزی سوگند بخورند، "در پایان به این امر منتهی خواهد شد که چه را انتخاب خواهند کرد. من فکر میکنم که در فقدان معیارهای قابل اطمینان؛ این احساس ما از اینکه مردم شروع به انتخاب چه کرده اند، خواهد بود که ما را به فهمیدن اینکه آیا اقدامات ما در مناطق داخلی افغانستان موفق بوده است یا نه، هدایت خواهد کرد."او گفت که: هر اقدامی در کشور افغانستان مستلزم یک روش برخورد محتاطانه ازسوی آمریکا است و آن نیازمند کوچکترین رد پای ممکن از طرف ما در مکانهایی که ما می رویم با رعایت توانایی و ملاحظات امنیتی جزو آن که ما میتوانیم از عهده اش برآییم، است."دریابد گفت که: آن نیازمند یک تغییر جهت به سوی آگاهی حقیقی محلی از منطقه به هر طریقی که بدست آمده باشد، است. ما باید فراتر از کلیت بخشی در افغانستان  و به سوی آگاهی عمیق حقیقی از روابط قبیله ای، تاریخ خانواده ها، نکات دقیق و ظریف در بارۀ عوارض زمینی و آب و هوا و نحوه ای که آن در انجام کسب و کارها تاثیر می گذارد، چگونگی بدست آوردن پول و اینکه جهان آنها چگونه عمل می کند، برویم."اولسون گفت که: رهبران باید قادر باشند این امر را برآورد کنند، که عملیات آمریکایی و یا فقط حضور نیروهای آمریکا چه اثراتی در مناطق دور افتادۀ افغانستان خواهد داشت.او گفت که: من فکر میکنم این یک تعهد دراز مدت برای ماست، برای ایجاد آن اندازه از دانش و سپس اجازه دادن به آن برای تاثیر در مکانهایی که آن باید انجام بگیرد. این به صورت اینکه مردم در طول یکشب تصمیم بگیرند که وفاداری آنها کجا است، نخواهد بود بلکه این طور خواهد بود که نیازمند متقاعد کردن مردم در دراز مدت به این امر است که آنها اگر حکومت منطقه ای محلی را انتخاب کنند در شرایط خیلی بهتری در مقایسه با شرایطی که اگر بازیگران قدرت نامشروع در منطقه را انتخاب کنند، خواهند بود."