|
\"پزشک سگ\" به لقبش واقعیت داد. |
| چاپ | |
نوشنۀ دانا مایلز, سرویس مطبوعاتی نیروهای آمریکایی
برای دیگران بفرستید
اخبار مرتبط
بغداد (22 ژوئن 2009 مطابق با 1 تیر 1388) - به گروهبان سوم ارتش لورنس کامرون در طول اعزام به جبهه اش علامت خطاب رادیوی "پزشک سگ" توسط سربازان دیگر داده شده بود، اما در یک ماموریت اخیر بود، که او (اهل راک هیل کارولینای جنوبی) در حقیقت به لقبش واقعیت داد.کامرون یک پزشک جنگی از گارد ملی ایالت کارولینای شمالی توپخانۀ بی "سگ"، توپخانۀ صحرائی 113ام تیم جنگی تیپ 30ام زرهی، روز 20 ژوئن در حال گشت زنی به همراه دو سگ کاری نظامی بود که یکی از سگها دچار گرمازدگی گشت. گروهبان سوم ارتش جیمز هرینگتون یک تربیت کنندۀ سگهای نظامی از دفتر ریاست دژبانی لشکر یکم سواره نظام، کامرون را صدا کرد. هرینگتون گفت که:" تمام تربیت کننده ها در کمکهای اولیه برای سگ آموزش دیده اند، اما من به پزشکها هم نشان می دهم که چگونه آن را انجام دهند. به آن طریق اگر یکی از تربیت کننده ها کشته یا زخمی شود، پزشک میتواند از سگها مواظبت کند." کامرون فوراً شروع به دادن مایعات درون وریدی به سگ که نامش ریکی بود، کرد. کامرون گفت که:" تربیت کننده سگ توضیح داد که چگونه باید آن را انجام داد و من هم شروع به انجام عملیات کردم. در مورد آی.وی [درون وریدی] فرق زیادی بین یک سگ و یک انسان وجود ندارد." اگرچه کامرون انتظار نداشت که به یک سگ یک آی.وی [درون وریدی] بدهد، او گفت که وی می دانست این احتمال وجود داشت. کامرون گفت که:" وقتی من در حال آموزش در ویسکانسین بودم، یک گروهبان آموزشی داشتم که قبلاً یک تربیت کنندۀ سگ بود و او کمی دربارۀ کار کردن با سگها به ما آموزش داد. این جالب بود که عملاً آن کار را انجام داد." این سومین آی.وی [درون وریدی] بود که تا بحال "پزشک سگ" به دلیل گرمازدگی در طول اعزام به جبهه اش به کسی یا به چیزی داده بود. گرمازدگی به علت دمای هوای بالا یک مشکل در عراق است و سربازان؛ حتی آنهایی که از جنس پشمالو هستند، باید در مورد آن احتیاط کنند. گروهبان دوم ارتش کریستوفر جسپر یکی از تربیت کننده های سگ حاضر در گشت توضیح داد که:" در طول گشت ما درجۀ حرارت بدن سگها را کنترل می کنیم، زمانی که درجۀ حرارت آنها به بیش از 102 درجه فارنهایت برسد، ما مجبور هستیم به دنبال راههایی برای خنک کردن آنها بگردیم و وقتی که آن به 103 یا 104 درجه برسد ما باید به آنها آی.وی [درون وریدی] بدهیم." به خاطر علامت خطاب رادیوی کامرون بعضی از سربازان همقطارش، او را "دامپزشک" هم خطاب می کنند. او گفت که:" همه فکر کردند این خنده دار بود که من واقعاً بر روی یک سگ کار کردم، برای اینکه من "پزشک سگ" و "دامپزشک" خطاب می شوم. کامرون از اینکه توانسته بود به چیزی که او بعنون "یک سرباز همقطار" از آن یاد کرد؛ کمک کند، خوشحال بود. او گفت که:" قادر بودن به کمک به سگی که در کشف مواد منفجره به ما کمک میکند، معرکه بود. این جزوی از سیستم هم رزم ارتش است. آنها هم مثل ما سرباز هستند؛ فقط آنها چهار پا دارند."
|