برای دیگران بفرستید

اخبار مرتبط

• کاهش نیروها در عراق به آرامی پیش می رود
• آخرین تیپ رزمی آمریکایی، عراق را ترک
• نیروها در عراق در پی برنامه خروج منظم و انعطاف پذیر می باشند

بعد از انجام ماموریتی در آغاز این ماه، یک خدمه نیروی هوایی در حال هُل دادن یک هواپیمای بدون سرنشین "سایه" به داخل آشیانه در تاجی عراق است. از سال 2006 تا کنون ساعات پرواز هواپیماهای بدون سرنشین به بیش از سه برابر افزایش یافته است.

به گفته معاون فرمانده نیروی طراحی عملیات هواپیماهای بدون سرنشین دایک وترینگتون، وابسته به معاونت اکتساب فناوری و تدارکات وزارت دفاع، از سال 2006 تا کنون ساعات سالانه این نوع از عملیات از 165000 به 550000 افزایش یافته است.

وترینگتون به کمیته نظارت و اصلاحات دولت کنگره گفت: "یمی توان هیچ فناوری دیگری را در وزارت دفاع یافت که در ظرف یک دهه، چنین اثر عمیقی بر توانایی جنگی این وزارت خانه گذاشته باشد".

با افزایش هزینه صرف شده برای تولید و تهیه چنان سامانه هایی از حدود 1.7 میلیارد دلار در سال مالی 2006 به بیش از 4.2 میلیارد دلار در سال مالی 2010، بودجه وزارت دفاع بیانگر دهنده تاکید فزاینده آن نهاد بر استفاده از هواپیماهای بدون سرنشین بوده است.

وترینگتون اذعان کرد که عرضه سریع چنین سامانه هایی بدون اشکال نبوده و اشاره به چالش هایی نمود که در راه ایجاد قابلیت استفاده این سیستم ها در میان کاربران مختلف این فناوری وجود داشته است. او گفت در عین حال که هدف تشویق هر کدام از بخش های نیروی نظامی به استفاده از این تکنولوژی است، هدف اصلی هنوز رفع نیازهای اضطراری رزمندگان می باشد.

او به قانونگذاران کنگره گفت: "چندین موارد وجود دارد که با تشویق [دفتر وزیر دفاع] و ریاست ستاد مشترک توانسته ایم برای تمامی بخش های نیروی نظامی سیستم هایی دقیقا یا تقریبا مشابه تامین کنیم".

سرهنگ نیروی زمینی کریستوفر ب. کارلایل در سخنرانی که در اوایل سال در یک کنفرانس ارتش ایراد کرد، گفت سیستم های هوایی بدون سرنشین مورد استفاده تاکتیکی نیرو های میدان جنگ، برای آنها قابلیت های بی سابقه ای را در جمع آوری اطلاعات، مراقبت، و شناسایی ایجاد کرده اند.

کارلایل که سرپرست مرکز ممتاز سیستمهای هوایی بدون سرنشین نیروی زمینی در پایگاه فورت راکر واقع در ایالت آلاباما است، طی همایش انجمن هوانوردی نیروی زمینی ایالات متحده در ماه ژانویه گفت: "یک ضرب المثل قدیمی می گوید فرق بین علم و تخیلات علمی تنها فاصله زمانی آنها است. آن زمان اکنون است و دانش لازم را داریم".

کارلایل گفت که وقتی که این سیستم ها برای بار اول در نیمه های دهه 1990 وارد صحنه شدند، بعضی ها به سیستم های بدون سرنشین هوایی نیروی زمینی بیش از "هواپیما های مدل مجهز با چند سنسور آویزان از آن و یا چند نفر که دارند اسباب بازی هایشان را پرواز می دهند،" اهمیتی نمی دادند. ولی اکنون آن سیستم ها ارزش خود را به عنوان مضرب قوا و نجات دهنده جان در میدان های نبرد تثبیت کرده و مورد پذیرش مشتاقانه رزمندگانی است که از آن استفاده می کنند.

تقریبا با یک میلیون ساعت پرواز که برای آن سیستم ها در عراق و افغانستان ثبت شده، نیروی زمینی ارتش متعهد به توسعه آن برنامه در جهت همگام ماندن با نیاز ارتش به این توانایی است. کارلایل گزارش داد که فقط در همین سال، نیروی زمینی قصد دارد که بیش از 2000 متصدی برای این سیستم ها تعلیم دهد که نهایتا با نیروهایی که برایشان پشتیبانی هوایی فراهم خواهند کرد، به منطقه عملیاتی اعزام خواهند شد.

سیستم های هوایی بدون سرنشین نیروی زمینی در سه نوع اصلی عرضه می شوند. کلاغ سیاه یا «رِیوِن» که درازی آن تقریبا یک متر است و می تواند به واحد هایی از حجم گروه تا گردان پشتیبانی بدهد. سایه یا «شَدو» که سه و نیم متر طول دارد با عرض بال چهار و نیم متر می تواند در عملیاتی در سطح تیپ پشتیبانی فراهم بکند. سیستم پیشرفته تر که لقب "خان بابا"ی سیستم های نیروی زمینی را دارد، با برد بالا و قابلیت استفاده چند منظوره ای دارای طول بال 17 متری است، عملیات نظامی در سطح لشکری را پشتیبانی می دهد.

معاون رئیس ستاد عملیاتی نیروی زمینی ژنرال سپهبد جِیمز ثُرمن، به حاضران در همایش انجمن هوانوردی نیروی زمینی ایالات متحده در ماه ژانویه گفت که نیروی زمینی برای پشتیبانی رزمندگان به سرمایه گذاری در تولید سیستم های هوایی بدون سرنشین و همچنین با سرنشین ادامه خواهد داد.

او گفت: "هواپیماهای بدون سرنشین همچنان به بهبود قابل توجه کوشش های جنگی ما ادامه می دهند و تقاضا برای این سیستم های تخصصی در ادامه و افزایش بوده است. برای پشتیبانی عملیات جنگی نیروی زمینی همچنان به دنبال فراهم کردن سیستم های با قابلیت بسیار بالا با فراهم کردن هواپیما، متصدیان بسیار متخصص و قابلیت های پیشرفته خواهد بود".

علاوه بر نیروهای رزمی آمریکایی، این سیستم ها فایده خود را برای متحدین آمریکا همچون پاکستان نیز ثابت کرده اند و هم این که وزیر دفاع رابرت م. گیتس در اوایل سال جاری گفته بود که آن کشور برای پشتیبانی از عملیات ضد تروریستی خود بر علیه افراطیون سیستم های هواپیمایی بدون سرنشین «شدو ار. کیو. 7» را از ایالات متحده دریافت خواهد کرد.

گیتس در سخنان خود طی ملاقاتی که در ماه ژانویه از پایتخت پاکستان اسلام آباد داشت ابراز داشت که ایالات متحده برای ترفیع بخشیدن به قابلیت های اطلاعاتی و مراقبتی آن کشور برای بیش از یک سال با ارتش پاکستان در همکاری بوده است.

گیتس گفت: "ما مقدار زیادی از اطلاعاتی که از آن سوی مرز افغانستان و یا از ماهواره هایمان فراهم می کنیم و با پاکستانی ها در میان می گذاریم. ولی در عین حال سعی می کنیم که به پاکستانی ها کمک کنیم تا قابلیت های اطلاعاتی خود را نیز افزایش دهند".

چاپ

ایمیل