برای دیگران بفرستید

اخبار مرتبط

• نیروهای افغان و سربازان قرمز بزرگ (Big Red One)، در طی «عملیات طوفان دو» با دشمن می جنگند
• فرمانده نیروهای ائتلاف حملات شورشیان را محکوم کرد
• نیروی مشترک چندین شورشی مظنون را دستگیر می کند

رهبر جوخه سرجوخه تیم ستارک با خمپاره 81 میلیمتری، یگان جنگ افزار، گردان 1، هنگ 6 تفنگداران دریایی دنبال شورشیانی که در تاریخ 13 فوریه طی عملیات "مشترک" به روی تفنگداران دریایی آتش گشودند می گردد.

(قسمت دوم را به اینگیلیسی بخوانید)

(قسمت سوم را به اینگیلیسی بخوانید)

13 فوریه 2010 – روز نبرد

قبل شروع کلیپ دیگری و پایان کلیپ اول برزیلیری در ویدئو با لبخند می گوید: "خوب، ساعت هفت و نیم صبح است و ما در یک محوطه بازی در مرجاه هستیم و به تدریج داریم محاصره می شویم."

کلیپ دوم که یک ساعت و نیم بعد از اولی به وقوع می پیوندد همینگونه با لبخند ملایم برزیلیری شروع می شود. قبل از اینکه از جلوی دوربین خارج شود و مسلسل M-240 را بدست بگیرد او می گوید: "خوب آنها دارند به طرف ما شلیک می کنند و ما کماکان در محوطه بیرون هستیم".

نوار ویدئویی بدین گونه ادامه پیدا می کند با تیراندازی به طرف شورشیانی که به تیرها پاسخ می دهند.

گاهی برزیلیری برای بروز آوری موقعیت به طرف دوربین بر می گردد و با صراحت می گوید: "فکر کنم یکی را زدم" یا "یک خمپاره به طرف ما شلیک کردند".

ترس و هراسی که آن روز در میان تفنگداران دریایی وجود داشت هیچگاه در نوار ویدیویی منعکس نمی شود، اما ملموس است. در حالیکه گلوله های مسلسل به دور و بر آنها اثابت می کند یک جمله مسامحه کار یا یک خنده تصادفی تعجبی در چشمان آنها را برمی انگیزد یا باعث گردش سرها به طرف چپ و راست می شود.

برزیلیری طی آخرین اعزامش به افغانستان هنگامی که گردان او در گرمسیر مشغول نبرد شده بود گفت: "تنها چیزی که مرا واقعاً برای این صف آرایی آماده کرد ماموریت قبلیم بود. هیچ راه دیگری برای آماده شدن وجود ندارد فقط باید این کار را انجام دهید".

"هنگام تلاش برای آمادگی در نبرد باید بدانید که نمی توانید کنترل کنید که چه کسی مضروب می شود یا چه کسی باز می گردد. فقط باید کار خود را انجام دهید و متقابلاً شلیک کنید. نگهداری تسلط و آرامش کلیدی است. اگر اجازه دهید، احساساتتان شما را در بر خواهند گرفت".

دستیار تفنگچی برزیلیری، هم ردیف سرجوخه آلن جی فنلی از جوخه خمپاره 81 میلیمتری، یگان جنگ افزار، گردان 1، هنگ 6 تفنگداران دریای، نیز برای دومین بار به افغانستان اعزام شده است و در آخرین ماموریت خود با همان گردان بود، کنار او دولا شده بود.

فنلی گفت: "من مرتب در مورد خانواده ام فکر می کردم و در مورد آنها صحبت می کردم. حتی قبل از اینکه مسائل شروع شود فقط در مورد خانواده ام فکر می کردم و چگونه باید خودم را به آنها برسانم. می دانستم چه اتفاقی می افتد. فقط می خواستم برای آن زنده بمانم".

حتی قبل از شروع جنگ تفنگداران مجبور بودند با احساسات متغایر مبارزه کنند. احساس فزآینده نا امیدی یکی از متداول ترین آنها بود.

رئیس مرکز هدایت آتش گشایی برای جوخه خمپاره 81 میلیمتری، سرجوخه جوشوا تی. هرست از یگان جنگ افزار، گردان 1، هنگ 6 تفنگداران دریایی گفت: "از زمانی که رسیدیم نا امیدی من شروع شد. ما در پروازهای متفاوتی پراکنده شده بودیم و در هر دو سوی یک رودخونه به زمین نشستیم. قبل از طلوع خورشید باید خط تیر را آماده می کردیم اما سیستم سلاحهای ما میان دو گروه متفاوت پراکنده بود".

هرس گفت در اثر وزن مهمات و خود سیستم سلاحی بخش خمپاره به چند قسمت تقسیم شده بود و قبل از پرواز به مرجاه در بالگردهای مختلفی گنجانده شده بود. اما هنگامی که رسیدند آنها مجبور شدند که در تاریکی هم دیگر را پیدا کنند و فوراً موضع گیری کنند. او افزود هنگامی که در شهر به فرود آمد صفحه زیر ستون یکی از لوله های خمپاره در یک بالگرد دیگری قرار داشت.

هرست گفت: "بعد از اینکه به ما اعلام کردند که این خصومت آمیز ترین منطقه در کشور است ما در محوطه باز در پشت کوله پشتی هایمان نشسته بودیم اما اتفاقی نمی افتاد - تا اینکه افتاد. تیراندازی با اسحله های کوچک و تیرهای غیر مستقیم از هر سو به طرف ما شلیک می شد. گلوله ها در بالای سرمان صدا می کردند، خمپاره انداز ها از نزد ما به سرعت رد می شدند و بعد به ما خبر دادند که وسائل مان را برداریم و به محل دیگری برویم. هنگامی که تک تیراندازها شروع به تیراندازی کردند با فکر اینکه اگر یک سنتمتر به جلو بروم گلوله ای با من اصابت خواهد کرد، نا امیدی من به حد اوج رسید".

نوار ویدئو سیاه شد و فیلم روز اول به پایان رسید. برزیلیری به دور اتاق نگاه می کند و می بیند که از زمان شروع نشان دادن نوار ویدئو خیلی شلوغتر شده بود.

با وجود اینکه آنها روزهای اول را خودشان از نردیک تجربه کردند برای دیدن مجدد آن ویدئو همه تفنگداران دریایی که در آن حوالی بودند به طرف دوربین هجوم آورده بودند.

با فشار دادن روی دکمه برزیلیری شروع می کند به نشان دادن نوار ویدئوی روز دوم آنها در مرجاه.

چاپ

ایمیل