ولایت لوگر، افغانستان (27 ژانویه، 2012) – در یک ساختمان که به منظور تدریس بنا شده است کلاسی قرار دارد که تعداد زیادی از آموزگاران مونث بانفوذ افغانستان در آن حضور دارند و یکی از سربازان منصوب به تیم رزمی تیپ سوم، لشکر زرهی اول، در بین آنها می نشیند و آموزش خود را آغاز می کند.

مورد آموزش کمک های اولیه، تکنیک های مربوطه و نحوه تشخیص مشکلات سلامتی و حل این بیماری در نوجوانان است.  

گروهبان ارتش، جسیکا کیون، از اهالی شهر پالمر، ایالت آلاسکا، گفت: «در طی مشارکت رهبران کلیدی، ما پرسیدیم آیا کاری هست که بتوانیم برای کمک به جامعه انجام دهیم؟" او ادامه داد: «ما پیشنهاد دادیم که کلاس های کمک های اولیه آموزش داده شوند تا این مطالب به نواحی مجاور منتشر شود و به پایین آوردن سطح بیماری ها و جراحات کمک کند».

کیون، یک پزشک منصوب به ستادها گروهان ستادها، گردان سربازان ویژه، گفت: «ما برنامه داریم کلاسی را در طی چند هفته تدریس کنیم». او ادامه داد: «در حدود 35 تا 40 سرباز مونث در این کلاس حضور دارند. آنها پس از یادگیری مطالب یک گواهی دریافت می کنند. آنها قرار است به روستاها بروند و کلاس های آموزشی خود را برگزار کنند با این امید که این امر باعث شود مناطق مجاور از آگاهی بیشتری نسبت به مسائل سلامتی برخوردار شوند».  

کوین گفت: «وظیفه اصلی کلاس های ما این بود که نحوه شفا دادن رگ به رگ شدن پاشنه، شکستگی، ترک، و خونریزی را آموزش دهیم». او ادامه داد: «آنها قادرند مشکلات دانش آموزانشان خود را تشخیص دهند چرا که رابطه آموزگار و معلم در اینجا در سطحی بسیار شخصی است، از این جهت بسیاری از آموزگاران می توانند مشکلات سلامتی دانش آموزان را تشخیص دهند و معالجه کنند، که این امر باعث می شود نسل جوان از سلامت جسمی و آمادگی فراگیری برخوردار باشد.

سروان ارتش، جزمین واکر، از اهالی شهر لاونساید، ایالت نیوجرسی، گفت: «اهمیت این کار منحصر به اشتغال زنان در افغانستان نیست». او ادامه داد: «سیستم افغانی برای آموزش با سیستم ما در آمریکا تفاوت زیادی دارد. هزینه مدارس از وجود دولتی تامین می شوند، و آنها در اکثر مواقع به تنهایی مسئول مراقبت کودکان هستند».

والکر، فرمانده ستاد گروهان ستاد، گردان سربازان ویژه، گفت: «خانواده بعضی از این کودکان بسیار فقیر هستند و برای همه چیز از دفترچه یادداشت گرفته تا قلم به مدرسه وابسته اند». او ادامه داد: «ارائه کلاس های مراقبت برای آموزگاران در ناحیه پل الم منفعت بزرگی برای کودکان و خانواده آنها در این منطقه به شمار می آید».

والکر گفت: «این آموزگاران از تاثیر بالایی بر کودکان سنین پایین تا سنین نوجوانی برخوردار هستند، از این جهت امیدواریم کمک به آنها برای کاهش نگرانی خانواده ها در ارتباط با نیازهای سلامتی کودکان منجر به ایجاد رابطه ای بین مدارس و خانواده ها می شود». او ادامه داد: «خلاصه این که هدف ما ارائه راهنمایی در باب آموزش آموزگاران از طریق زنان با نفوذ در ناحیه پل الم است تا نهایتاً آنها بتوانند درس هایی که فراگرفته اند را آموزش دهند و در سراسر ناحیه و انشاالله تمامی ولایت انتشار دهند».

والکر گفت: «ما می خواهیم روابطی با این آموزگاران ایجاد کنیم تا بتوانیم اعتماد بیشتر آنها را جلب کنیم، چرا که آنها خواهند فهمید که ما صمیمانه می خواهیم به هر صورت ممکن به جامعه آنها کمک کنیم». او ادامه داد: «با استفاده از این مطلب به عنوان قدم نخست، ما امیدواریم که این امر به ما کنند تا به نحوی در این عرصه قدم بگذاریم و از راه های مختلف – از ایجاد یک چاه آب گرفته تا ساختن بنا در این ناحیه – کمک کنیم».

والکر گفت: «فکر می کنم هر آنچه که ما در اینجا انجام می دهیم از تاثیر بالایی بر این ناحیه برخوردار خواهد بود چرا که اینجا پایتخت است و در نزدیکی کابل قرار دارد، ولی تنها کاری که از دست ما بر می آید این است که تخم هایی را برای آینده بکاریم با امید این که افغان ها آنها را پرورش دهند و به آنها رسیدگی کنند.

�c���0O�M�لین بیمار دیگر می رفت و لباس های خیس را با لباس های جدید عوض می کرد و زخم ها را به بهترین نحو ممکن درمان می نمود. او گفت اگر تیم نجات دیرتر رسیده بود، ممکن بود که نتوانند تمامی قربانی ها را نجات بخشند.

 

او گفت: «این بدترین مورد سرما زدگی ای بود که تا به حال مشاهده کرده است». او ادامه داد: «من چنین موارد خوفناکی را تنها در عکس ها مشاهده کرده ام».

مورالز، از اهالی شهر سان آنتونیو، گفت که این کار یک تلاش جمعی بود. علاوه بر افغان ها که در کوهستان ما را از راهنمایی خود بهرمند ساختند، یک تیم بازسازی استانی آلمانی یک سری عکس بازدید اکتشافی در اختیار گروه قرار داد که اطلاعات مهمی را در مورد این ماموریت در بر داشت.

مورالز گفت: «کار تیمی و ارتباطات بین ایالات متحده، آلمان ها، و افغان ها اساس تمام این عملیات بود». بدون کمک اطلاعاتی آلمان ها، ما وقت و سوخت ذی قیمت خود را برای تجسس منطقه سقوط و روستا هدر می دادیم.

تاچنی گفت که او متاسف است که نمی تواند از هواپیمایی که سقوط کرده بازرسی به عمل آورد، ولی او خاطر نشان کرد که مهمترین بخش این ماموریت «نجات جان افراد» بود، که با موفقیت به انجام رسید.

او گفت: «بخش انسانی این ماموریت فوق العاده موفق بود». او ادامه داد: «من شدیداً به آنها افتخار می کنم. کار آنها تحسین برانگیز بود».