برای دیگران بفرستید

اخبار مرتبط

• افسر وظیفه (NCO) ارتش دستگاه های منفجره دست ساز (IED) را منهدم می کند
• یو اس اس بالکلی کشتی و خدمه را از دزدان دریایی نجات می دهد
• نیروی رزمی مشترک 52 به همراه پیمان ناتو تمرینات مقابله با مین های دریایی را انجام می دهد

گروهبان برادلی تومان، از اهالی داویسون، میشیگان، در تیم تیپ رزمی پیاده نظام 4، لشکر پیاده نظام 1 در شرق افغانستان خدمت می کند. تومان در زمان حملات 11 سپتامبر 2001 به کارگزاری ارتباطات کاخ سفید در پایتخت کشور منصوب شده بود. (عکس ارتش ایالات متحده توسط گروهبان دوم نیک مورالس)

ولایت پکتیکا، افغانستان (30 اکتبر، 2012) – سرهنگ اعزامی ارتش، برادلی تومان، خاطرات خوشی را از 12 سالی که در ارتش به خدمت پرداخته است در ذهن دارد و راه دلگرم کننده ای را پیش روی خانواده و سربازان خود می بیند.

تومان، از اهالی دیویسون، میشیگان، در سال 1998 به عنوان یک نجار و بنا به استخدام ارتش درآمد. او به خاطر آورد که در زمان حملات 11 سپتامبر در واشنگتن دی سی بود.

او این وقایع را چنان خوب به خاطر دارد که گویی دیروز واقع شده بود.

تومان گفت: «من بیرون ایستاده بودم و به منطقه پنتاگون نگاه می کردم. دود سیاهی در آنجا دیدم و سریعاً متوجه شدم که هیچ کارخانه ای در آنجا وجود ندارد». او ادامه داد: «من به داخل دفتر دویدم و آن وقت بود که پی بردم پنتاگون مورد اصابت قرار گرفته است».

تومان که به کارگزاری ارتباطات کاخ سفید منصوب شده بود، از شغل منحصر به فردی برخوردار بود.

او گفت: «من مسئول طراحی، ساختن، و مرمت جایگاه سخنرانی رئیس جمهور بودم و همچنین هر گونه کابینت ویژه ای را که رئیس جمهور به آن احتیاج پیدا می کرد می ساختم و سریعاً تحویل می دادم».

در سال 2005، تومان تصمیم گرفت که از ارتش خارج گردد و به عنوان یک غیر نظامی به شغل نجاری بپردازد. دو سال بعد او هنوز خلائی در وجود خود احساس می کرد که نمی توانست آن را پر کند.

تومان گفت: «هنگامی که خارج شدم می دانستم که در ارتش از چیزهای بسیاری برخوردار بودم و موقعیت های خوبی در اختیار من قرار داشت، ولی وقتی که خارج شدم متوجه شدم که تا چه اندازه [دلم برای ارتش تنگ شده است]. من قبلاً هم ارتش را دوست داشتم و این امر باعث شد که اشتیاقم حتی از قبل هم بیشتر شود».

تومان گفت که خانواده بخش مهمی از آن چیزی است که باعث می شود در افغانستان تمرکز خود را حفظ کند. او گفت در تصمیمگیری برای بازگشت به خدمت فعال تنها چیزی که به آن احتیاج داشت پشتیبانی همسر و دخترش بود.

تومان گفت: «هنگامی که همه چیز شروع به از هم پاشیدن کرد – پدرم درگذشته بود – همسرم پتریشیا به من گفت کاری را انجام دهم که من را خوشحال می کند و تنها چیزی که واقعاً من را خوشحال می کرد اوقاتی بود که در ارتش می گذراندم».

کمک های همسر او در اتخاذ این تصمیم از حد چند کلمه تشویق آمیز فراتر می رفت.

تومان گفت: «او می دانست جواب من چه خواهد بود، بنابراین یک هفته قبل پیش یک استخدام کننده ارتش رفت و شروع کرد از طرف من با او صحبت کند». او ادامه داد: «بنابراین هنگامی که ما تصمیم گرفتیم که به دفتر استخدام کننده ارتش برویم و من وارد دفتر شدم آنها من را گروهبان تومان خطاب کردند و تنها کاری که من باید می کردم این بود که کاغذهای لازم را امضا کنم».

تومان که اکنون در اعزام دوم خود به سر می برد به عنوان یک افسر وظیفه خدمات شایانی را در یک جوخه گشت پاکسازی راه در افغانستان انجام می دهد، و کار او یافتن و انهدام دستگاه های منفجره دست ساز (IED) است.

تومان یک رهبر شناخته شده است که علیرغم دست آوردها و مناصب ارتشی اش، در برخورد با سربازان و رهبران متواضعانه رفتار می کند.

تومان گفت: «آنچه من در مورد این اعزام به خاطر خواهم داشت سربازان هستند – تربیت، آماده کردن و آموزش آنها در مورد کار. زندگی آنها در دستان من است».

او تصمیم گرفته است که تا زمان بازنشستگی در ارتش بماند. او همچنین گفت که خانواده اش بسیار نسبت به کاری که او انجام می دهد افتخار می کنند.

تومان گفت: «هنگامی که من به خانه برگشتم و پیش پدربزرگم رفتم، متوجه شدم که او برای اولین باری که من به خاطر دارم اشک در چشمانش جاری شده بود». او ادامه داد: «او به من گفت پسرم تو کار خوبی انجام می دهی. این حرف او برای من یک دنیا ارزش داشت».

چاپ

ایمیل