در یک هواپیمای نظامی ایالات متحده (29 مارس، 2012) – ژنرال ارتش، مارتین دمپسی، گفت امکان دارد دست اندازهای دیگری در جاده قرار داشته باشد، ولی روی هم رفته روابط نظامی بین ایالات متحده و پاکستان رو به بهبود است.

رئیس ستاد مشترک به گزارشگرانی که با او مسافرت می کنند گفت که خلاصه جلسه بین فرمانده فرماندهی مرکزی ایالات متحده، ژنرال لشکر تفنگداران، جیمز ماتیس، فرمانده نیروی امداد امنیت بین المللی ناتو، ژنرال تفنگداران، جان آلن، و ژنرال ارتش پاکستان، پرویز اشرف کیانی را روز گذشته در استانبول دریافت کرد.

دمپسی گفت از زمان واقعه 26 نوامبر که منجر به کشته شدن 24 سرباز پاکستانی شد این اولین باری است که این رهبران در یک اتاق دور هم جمع شده اند.

دمپسی گفت البته بهبود روابط نظامی به این معنی نیست که روابط این دو متحد مملو از نور و روشنایی است.

او گفت: «پرسنل نظامی تماس هایی را برقرار می کنند، ولی آنها سیاستگذار نیستند».

این ژنرال گفت مقامات آمریکایی و پاکستانی باید مسائل را دسته بندی کنند و به ترتیب اهمیت به آنها اولویت دهند.

دمپسی گفت: «چیزهایی هست که هر دوی ما می خواهیم پیش از جلسه ناتو در ماه مه آنها را رفع کنیم». او گفت: «یکی از این مسائل گشایش کردن خطوط زمینی ارتباطات از پاکستان به افغانستان است».

دمپسی گفت باید به خاطر داشته باشیم که بستن مسیر ها توسط پاکستان نه تنها بر ایالات متحده بلکه بر کشورهای عضو ناتو و سایر کشورهایی که به اینجا نیرو اعزام کرده اند تاثیر می گذارد.

افغانستان به فصل مبارزه نزدیک می شود. در این فصل معمولاً مبارزانی که در طی زمستان خود را پنهان کردند بیرون می آیند. این ژنرال گفت خطوط تدارکات از پاکستان تامین تجهیزات را تسهیل می نمایند.

او گفت: «این امر همچنین مشکل فیزیکی نیروهای ائتلاف را در ارتباط با خروج نیروها و تجهیزات حل می کند». او گفت: «ما در طی 10 سال گذشته وسایلی را به افغانستان ارسال نموده ایم». او ادامه داد: «ما در حال حاضر فرایندی را برای خروج یان وسایل آغاز نمودیم، و طبیعتاً دسترسی به دو مسیر شمال و جنوب برای ما بهتر است».

عامل دیگری که بر پیچیدگی روابط نظامی ایالات متحده و پاکستان می افزاید این است که روابط نظامی بین این دو کشور به مدت یک دهه قطع شده بود. متمم پرسلر (Pressler Amendment) تمامی روابط نظامی را بین ایالات متحده و پاکستان قطع کرده بود. در آن زمان، رهبران دولت این امر مجازات مناسبی برای تولید سلاح هسته ای توسط پاکستان می دانستند.

رئیس ستاد گفت: «من طرفدار قطع روابط نظامی ای که ده ها سال برای ایجاد آن زحمت کشیدیم نیستم». او اضافه کرد: «ما 10 سال تماس خود را با همتایان نظامی خود در پاکستان از دست دادیم – آنها به مدارس ما نمی آمدند، آنها با ما به تمرین های نظامی نمی پرداختند، هیچ مانوری وجود نداشت، هیچ برنامه فروش اسلحه وجود نداشت، هیچ تکنولوژی ای به آنجا منتقل نمی گشت، هیچ همکاری امنیتی وجود نداشت».

این امر ارتش پاکستان را از ایالات متحده منزوی ساخت و فاصله ای بین ارتش های این ملت ها ایجاد نمود. او گفت: «من باور دارم که تفاوتی بین جهان بینی این نسل از رهبران پاکستان که کم و بیش هم سن من هستند و نسل بعدی وجود دارد.» او ادامه داد: «این امر از تاثیراتی برخوردار است».

یکی از برنامه هایی که ارتش ایالات متحده برای مبارزه با این امر آغاز کرد یک برنامه قوی رابط (liaison) است. به عنوان مثال، 64 افسر رابط در فرماندهی مرکزی ایالات متحده مشغول به کار هستند، که بسیاری از آنها پاکستانی می باشند.

دمپسی گفت: «این برنامه، به همراه برنامه معاوضه مدارس، به بازسازی تمام این امور می پردازد، ولی این کاری نیست که بتوان در طی یک شب انجام داد».