برای دیگران بفرستید

اخبار مرتبط

• نیروی مشترک چندین شورشی مظنون را دستگیر می کند
• فرمانده نیروهای ائتلاف حملات شورشیان را محکوم کرد
• حمله هوایی، تاسیسات دستگاه منفجره دست ساز را در افغانستان منهدم می کند

فرمانده پلیس مرزی افغان، تاق علی، در حال توزیع رادیوهای FM/AM به اهالی روستای «شبو خل» در طی یک ماموریت مشترک کمک های بشر دوستانه در ولایت خوست افغانستان

سربازان تیم رزمی تیپ 4، لشکر پیاده 25، از فوریه 2009 تا اکنون به نحو موفقیت آمیزی توانسته اند راهبردهای ضدشورشی را به اجرا بگذارند. در طی 11 ماه گذشته سربازان گروه رزمی فولاد به گشتهای مشترک روزانه با پلیس مرزی افغانستان پرداخته اند.

استوار «راجر جِیکُب» از گروه رزمی فولاد گفت: "یک سال پیش ما هیچ کدام از اینها را نداشتیم. [مرکز عملیات مشترک] چند ماه پیش تشکیل داده شد. آنها [پلیس مرزی افغانستان] در [مقر عملیات رزمی] ما بودند، ولی به گشت نمی رفتند. در طول سال ما کم کم به سطح کنونی پیشرفت کرده ایم که تقریبا روزانه به گشتهای مشترک میرویم."

یکی از آن گشتها، که رهبری آن را ستوان یکم «کریستوفر کیتِل» اهل «وست فیلد» ایالت نیویورک به عهده داشت، روز 25 ژانویه از مقر عملیات رزمی «نریزه» راهی ماموریتش شد.

ماموریت گشت مشترک آمریکایی/افغان این بود که به روستای «شبو خل» بروند و دیداری با ریش سفیدان محل و رابطه با اهالی منطقه داشته باشند، و در طی دیدار با آنها به توزیع تعدادی از رادیوهای FM/AM در میان مردم محل بپردازند تا آنها بتوانند قادر به شنیدن حرفهای فرمانداری ولایت بوده و در جریان تازه ترین اخبار محلی دولتی قرار بگیرند.

بنا به گفته کیتل از رادیوها به دو منظور استفاده می شود، استفاده دیگر این است که شرایط یک رابطه مثبت با اهالی محل را برای پلیس مرزی افغانستان فراهم می کند، چرا که تنها آنها هستند که رادیوها را به دست روستاییان می دهند. این رویکرد میتواند، چنانکه در گذشته نیز شده است، به افزایش اطلاعات موجود برای یافتن مکان های جاسازی شده بمب های دست ساز منجر شود.

وقتی که پلیس مرزی افغانستان به رهبری فرمانده گروهان «تاق علی» در جلو به روستاهای محل گشت خود می رسند، سربازان گروه رزمی فولاد در پشتیبانی آنها قرار دارند.

کیتل گفت: "وقتی که به روستا رسیدیم، ماموریت گشت تقریبا بطور کل تبدیل شد به مسئولیت تاق علی، فرمانده پلیس مرزی افغانستان. او بود که ریش سفیدان محل را برای گفتگو فرا می خواند. او بود که با آنان صحبت می کرد."

پلیس مرزی افغانستان در مرحله اول بعد از پیاده شدن، به جلو پیش رفت تا ازدحام کوچکی از محلی ها را که کنار دیواری بیرون از حیاط یک مدرسه جمع شده بودند بازرسی کند. در همان حال سربازان گروه رزمی فولاد یک موضع حفاظتی 360 درجه ای در پیرامون جمعیتی حدود 75 – 100 تن از روستاییان که در وسط حلقه بودند، تشکیل دادند.

کیتل گفت: "نحوه ارتباط ما با اهالی محل در حال تغییر است. [ما داریم] واقعا سعی می کنیم که برنامه را طوری انجام بدهیم که نهایتا آنها به دولت جمهوری اسلامی افغانستان برای پشتیبانی های مورد نیازشان روی بیاورند."

کیتل گفت: "ما به این روستاهای مرزی می آییم و با مردمان آنجا ارتباظ بر قرار می کنیم تا نشان دهیم که اینجا هستیم و اینجا خواهیم ماند، و تنها ما هم نیستیم. پلیس مرزی، ارتش ملی افغانستان و یا پلیس ملی افغانستان هم هستند." علی و اعضای دیگر گشت مرزی رادیو ها را به همه جماعت حاضر در محل توزیع کردند. مردی هم که لبخندی بر صورتش نقش بسته بود، توانست دو تا از آن ها را صاحب بشود.

سرباز وظیفه درجه یکم «جوناتان وولفورد» از اهالی شهر «بلوفیلد» ایالت ویرجینیای غربی، که مسلسلچی گروه بود، گفت: "به نظر من ماموریت به خوبی پیش رفت. آنها می دانند که می توانند به ما اعتماد بکنند. آن یک بخشی از [استراتژی] ضد شورشی ما است، ایجاد کردن اعتماد متقابل."

کیتل گفت: "ما می خواهیم که پلیس مرزی افغانستان بیشتر با رهبران روستا در تماس و رابطه باشد. آنها کسانی هستند که ما می خواهیم در آن روستاها باشند. نقش ما بیشتر این است که در پشتیبانی آنها باشیم و به آنها یاری بدهیم و بگذاریم آنها به بیرون و برای انجام عملیات بروند. ما عملیات خودمان را انجام می دهیم، ولی بیشتر ماموریت های ما عملیات مشترک با پلیس مرزی افغانستان است."

بعد از نزدیک به یک ساعت اقامت در محل مدرسه ازدحام مردم کم کم پراکنده شدند و سربازان و پلیس مرزی افغان سوار خودروهای خود شده و بسوی مقر عملیات رزمی روانه شدند.

کیتل گفت: "امروز ماموریت ما عملیاتی بدون استفاده از سلاح بود. بطور کامل معطوف به پیکار با طالبان نبود. ماموریت ما در جهت از بین بردن پایه های هرگونه نفوذ و یا مشروعیتی بود که طالبان ممکن است در منطقه داشته باشند."

چاپ

ایمیل