برای دیگران بفرستید

اخبار مرتبط

• شورشیان در افغانستان با فشار بسیار مواجه می شوند
• فرمانده نیروهای ائتلاف حملات شورشیان را محکوم کرد
• حمله هوایی، تاسیسات دستگاه منفجره دست ساز را در افغانستان منهدم می کند

خدمه نیروی هوایی افغانستان در هلیکوپترMi-17 غیر نظامیانی که در اثر سیلاب در رودخانه های کابل و لقمان گیر افتاده بودند را نجات می دهد

ولایت لقمان، افغانستان ( 1 اوت 2010) – غیر نظامیان افغان در حالی که زیر بادهای شدید دولا شده بودند بسرعت و به زحمت در مزرعه هایی که تا زانو هایشان را گل آلود کرده بود، به سوی محل امنی که هلیکوپتر حمل و نقل Mi-17 نیروی هوایی افغانستان منتظر آنها بود، می روند. 

با کوله کردن فقط آن لوازمی که می توانستند با خود حمل کنند، روستاییان ولایات لقمان، نانگهار و کونار در مقابل سیل های شدید به دنبال پناهگاه جستجو می کردند. طالبان در شرایط عادی بر علیه هلیکوپترهایی که در ارتفاع  پایین حرکت می کنند شلیک می کند، اما سرتیپ محمد برات، فرمانده واحد هوایی کابل، به کمک متحدین ناتو، دو هلیکوپترMi-17 را که ماموریت کمک رسانی به حد اکثر مردم را داشتند، به پرواز در آورد. 

سرهنگ دوم نیروی هوایی آمریکا گرگ رابرتس، از اسکادران هوایی نیروی مشورتی 438، نیروی انتقال مشترک هوابرد، که در آن عملیات نجات هم خلبان بود و هم کمک ارائه می داد، گفت: " هوا واقعاً بد بود. روز دوم کمی بهتر شد، اما روز اول حتماً باید طبق قوانین خاص پرواز با استفاده از ناوبری بصری یا حتی تحت قوانین پرواز به کمک دستگاههای کنترل هواپیما انجام می شد، زیرا دید تا حد بسیار زیادی ضعیف بود." 

با وضیت دید محدود به یک کیلومتر، فراز پرواز محدود به 150 متر زیر آن باران، و تیرگی کلی هوا که همگی ضعف یا عدم قابلیت دید را افزایش می داد، خدمهMi-17   توانستند 50 غیر نظامی که در جزایر رودخانه کابل در ولایت لقمان گیر کرده بودند را نجات دهند. پس از نجات، گروه افغان در شمال و شرق جلال آباد شروع به نجات مردم در ولایت نانگهار کرد. قبل از اینکه گروه به دره کونار اعزام شود، در اینجا 200 نفر دیگر در روز اول و 50 نفر دیگر در روز دوم، نجات پیدا کردند.  

رابرتس با به خاطر آوردن کلمات برات چند بار تکرار می کند: " به ما تیراندازی خواهند کرد. به ما تیراندازی خواهد شد. اما اشکالی ندارد. ما باید این ماموریت را به انجام برسانیم. ما به ولایت کونار پرواز می کردیم و او مدام این را می گفت. البته برات عصبی بود، اما همانگونه که گفت ما باید این ماموریت را به انجام می رساندیم. آن مردم نیاز به کمک داشتند." 

دره کونار مقر فعالی برای شورشیان است و بطور پیگیر هر روز با چندین شلیک سلاح زمین به هوا مواجه می شود، اما این محلی است که اکثر غیر نظامیان در آنجا دامنگیر سیل شده بودند. آنها 1800 نفر را از میان سیلاب رودخانه کونار در چند کیلومتری شهر اسدآباد نجات دادند.

امید این بود که هلیکوپترها بدون اینکه مورد  اصابت آتش زمین به هوا قرار بگیرند به محل نجات برسند، سپس طالبان و شورشیان در منطقه به آنها اجازه خواهند داد تا بدون ممانعت به عملیات نجات ادامه دهند. زیرا تیراندازی به سوی هلیکوپتر در حالی که به نجات غیر نظامیان می پردازد طالبان را بد جلوه خواهد داد؛ با وجود اینکه حتی این اندک امید نیز طی عملیات سوختگیری مجدد در پایگاه هوایی موقت رایت، در نزدیکی اسدآباد مفید واقع نخواهد شد.

در آنجا هلیکوپترها و خدمه نجات از جمعیت غیر نظامی فاصله زیادی خواهند داشت و بلافاصله آشکار نخواهد شد که آنها در حال انجام عملیات نجات هستند و طالبان برای حمله و دستیابی به آرزوی خود جهت متزلزل کردن توانایی دولت افغانستان خواهند رسید. خوشبختانه، به هر دلیلی که بود، طالبان از حمله خودداری کردند و در واقع فقط هوا به عنوان خطری مستقیم متوجه خدمه نجات بود.

با وجود فرودهای دشوار در محل های نجات، پرواز ثابت در سطح زمین در خاکریزها، دیوار کناری پل ها، پشت بام ها و نزدیک به و میان آبهای تندرو، خلبانان و خدمه افغان به همراه متحدین از نیروی مشترک انتقالی نیروی هوایی، مهارت و شهامت راسخی را از خود نشان دادند. آنها به 2100 نفر نشان دادند که دولت افغانستان و نیروی هوایی آن دارای توانی است که طالبان واقد آن می باشد.

چاپ

ایمیل