دگرمن استفانی پورگرسون در 12 اکتوبر 2012 همراه با ساکنان جوان دهاتی در منطقه کابل در نزدیکی پایگاه فینیکس، دیده میشود. پورگرسون قومندان پایگاه است و به انجام گشت های پیاده در سرتاسر این جامعه می پردازد تا پی برد سربازان چگونه می توانند بهتر از افغانستان پشتیبانی کنند. (عکس از تورن ماروین بیکر)
کابل، افغانستان (17 دسمبر، 2012) – به عنوان بخشی از تلاش مستمر برای کمک به شهروندان زن افغان، سربازان ایالات متحده به طور منظم بازارهایی را برای زنان شاغل برگذار می کنند. در حالی کهاین امر چیز جدیدی محسوب نمی شود، این تلاش ها در حال حاضر رو به گسترش است و شامل ساختمان و بازسازی مکاتبی که دختران در آن به تحصیلات مناسب می پردازند، نیز میباشد.
دگرمن استفانی پورگرسون، قومندان پایگاه کمپ فینیکس، گفت: «آنچه ما سعی در انجام آن داریم سرمایه گذاری برای خانم ها و خانواده های آنها در افغانستان، و مشخصاً برای همسایگانمان ما، مردم اود خیل است تا به این ترتیب آنها قادر باشند برای خود و خانواده خود تامین معاش نمایند ».
بازار این کمپ چیز جدیدی نیست، ولی رهبران این پایگاه در حال تصمیمگیری جدید در مورد این که چه کسانی به آن دسترسی خواهند داشت، هستند. در گذشته، بیش از 100 فروشنده از سراسرافغانستان و ایالات متحده در میدان کمپ تجمع می کردند.
افسریار یکم بوو تیدریک، که با فرشندگان محلی و سازماندهندگان همکاری می کند، از مسئولین اود خیل و فروشندگان با سابقه در پایگاه درخواست نمود تا مشخص کنند که بیش از همه چه کسانی از دسترسی به تجارت و مشتریان در پایگاه فینیکس منتفع خواهند شد.
در جامعهتحت تسلط مردها درافغانستان، ارزش یک زن از طریق توانایی او در بچه دار شدن و بزرگ کردن اولاد تعیین می شود. با وجود این که تعداد کمی از مردان در اینجا در مورد روش های دیگری که زنان می توانند از آن طریق به معاش خانواده کمک کنند فکر می کنند، کابل به مرور در مورد این نحوه تفکر دستخوش تغییراست.
پورگرسون گفت: «این مردان محلی هستند که در اینجا از زنان محلی پشتیبانی به عمل می آورند».
علاوه بر میزبانی بازارهای مستمر، پورگرسون همچنین از برنامه های تحصیلی مدیر مدرسه دخترانه محلی پشتیبانی به عمل می آورد. ده سال پیش، اکثر زنان در افغانستان اجازه نداشتند در مدرسه شرکت کنند. از آن زمان، زنان افغان از دست آوردهایی در زمینه تحصیلات و نقش های اقتصادی در منزل، و برقراری ارتباط در جامعه برخوردار شده اند. نیروهای ائتلاف همچنین از اهمیت روز افزون زنان در آینده امنیت و ثبات افغانستان پشتیبانی به عمل می آورند».
پروژه های این پایگاه برای ساخت و بازسازی مدارس برای ایجاد بنیاد تحصیلات زنان از اهمیت فوق العاده گرانبهایی برخوردار خواهد بود. این مدارس، مخصوصاً مدارس دختران در نواحی اود خیل، در حال حاضر در واقع فقط خیمه های هستند که بر روی زمین اهدایی نصب شده اند.
پورگرسون گفت: «مدیر مدرسه فرد نیازمندی نیست، ولی در درک نحوه تبادل نظر در مورد سیستم تحصیلی افغانستان احتیاج به کمک دارد». او ادامه داد: «ما می خواهیم این خلل را باهم وصل کنیم، به ایجاد ظرفیت بپردازیم و و مهارتهای تجاری را در اختیار آنها قرار دهیم، و ما به انجام این کار ادامه خواهیم داد».