ناحیه ژارای، افغانستان (20 ژوئن، 2012) –  ستوان 1، ناتان بی مالکاهی، یک رهبر جوخه در تیپ براوو، گفت: «پروژه های غیر مهلک بزرگترین بخش [ضد شورش] هستند». او ادامه داد: «این جنگ با مقدار خونریزی یا اکتساب سرزمین اندازه گیری نمی شود، بلکه با پیشرفت مردم افغان اندازه گیری می شود».

ستوان 1، ماکای، در حالی در زیر خورشید تابستان افغانستان ایستاده و جلیقه نظامی برتن دارد، در صدد است تا این پیشرفت را به ثمر رساند. در 9 ژوئن، او و سربازانش همراه با سربازان امور مدنی از ناحیه ژارای، ولایت قندهار، گذر کردند. هدف این ماموریت حمله به طالبان یا تخریب مخفیگاه های اسحله نبود، بلکه هدف ادامه ایجاد روابط با افغان ها در منطقه تیپ براوو اسکادران 1، هنگ سواره نظام 14 بود.

این گشت یک پایگاه رزمی کوچک در جنوب ژارای باقی گذاشت و سربازان در یک مسیر پرباد از طریق مزارع به بازار کوچک رفتند که در آنجا با مالکان مغازه های محلی و کشاورزان صحبت کردند. مسیر آنها به یک مدرسه و مرکز تجمع ادامه یافت.

ستوان 1، مالکای، گفت: «ما این مدرسه و بازسازی را ترویج می کنیم». او ادامه داد: «همچنین یک مدرسه سابق طالبان به یک مرکز تجمع برای گردهم آیی مردم تبدیل می شود. هدف این خواهد بود که به جامعه کمک کنیم تا به نقطه ای برسند که بتوانند از خودشان پشتیبانی کنند و در مقابل فشار طالبان بایستند».