ناحیه دهدادی، مزار شریف، افغانستان (21 فوریه، 2012) – در بخش شمال افغانستان سال ها است که چالش های آموزش جمعیت رو به رشد به یک نگرانی تبدیل شده است. این امر مسائلی را از فقدان فرصت های تحصیلی تا موانع فرهنگی جنسیتی در بر می گیرد. با در نظر داشتن موانع بی سوادی و تحصیلات خانم ها در صدر مسائل روز در افغانستان، افتتاح مدرسه ای جدید راه حل هایی را برای غلبه بر این موانع ارائه می دهد.

6 فوریه همیشه به عنوان روز مهمی برای 3400 دانش آموز ناحیه دهدادی ولایت بلخ بیاد خواهد ماند، چرا که در این روز درهای مدرسه به روی آنها گشوده شد. آنچه بر اهمیت این افتتاح می افزاید این است که این مدرسه ای ویژه دانش آموزان دختر است .

با در نظر گرفتن تعهد این مدرسه به اهداف آموزش زنان، این مدرسه شیوه دیگری از زندگی را برای اهالی ناحیه دهدادی نوید می دهد. علاوه بر این موانع فرهنگی، دانش آموزان همچنین به اهداف خود در مبارزه به سمت روشنگری تحصیلی دستیابی پیدا می کنند.

پروژه ایجاد این مدرسه در طی شورایی با شرکت ریش سفیدان، معاون فرماندار ولایت، و اعضای نیروی امداد امنیت بین المللی مستقر در این منطقه آغاز گشت.

سروان ایالات متحده، شرمان پینکنی، نماینده گردان حفاظت از پشتیبانی رزمی 530 ارتش ایالات متحده نمایندگی نیروی امداد امنیت بین المللی را در شوراهای ابتدایی بر عهده داشت. او گفت: «ما با ریش سفیدان در این شوراها ملاقات کردیم و آنها فهرست بلندی از پروژه های ایده آل خود به ما ارائه نمودند». او ادامه داد: «ما این فهرست را ارزیابی نمودیم و آن را با ماموریت کلی خود مقایسه کردیم، این ماموریت مسائلی از قبیل بهداشت، مراقبت سلامتی، و تحصیلات را در بر می گیرد».

پس از اتخاذ تصمیم کلیدی در مورد این که از کدام پروژه باید آغاز کنیم، گام بعدی انتخاب یک مهندس محلی برای احداث بنا بود. با استفاده از مهندسان محلی، ارتش توانست مسائل امنیتی پرسنل را کاهش دهد و جنبش مثبتی در اقتصاد محلی بوجود آورد.

این مدرسه آینده امیدوار کننده تری را برای این خانم ها بوجود خواهد آورد. با در نظر گرفتن این توانایی جدید، رهبران فردا ممکن است زنانی را شامل گردد که از این چشم انداز بهرمند می شوند. همراه با گسترش کلاس ها به منظور گنجایش دانش آموزان مورد نظر، این بازسازی ها بخش هایی را برای رشد و ترقی جسمی و ذهنی در محیط داخلی و خارجی فراهم خواهند کرد، چرا که این مدرسه اکنون از تاسیسات ورزشی نیز برخوردار می باشد.

پینکی نتوانست به پایان رسیدن این مدرسه را از نزدیک ببیند، چرا که ماموریت او پیش از موعد آن به اتمام رسید. بجای او، سروان ارتش ایالات متحده از گردان خدمات و پشتیبانی رزمی 378 این پروژه را با همان دقت و سرعت ادامه داد.

پینکنی گفت: «من واقعاً دلم می خواست می توانستم برای گشایش این مدرسه در آنجا باشم». او ادامه داد: «من خوشحالم که در چنین برنامه ای شرکت داشتم، چرا که ما در حال بوجود آوردن تغییراتی برای بهبود زندگی مردم این کشور هستیم».

چهره های خندان بسیاری در مراسم گشایش این مدرسه از مدعوین استقبال می کنند. خانم های جوان همت بلند و امید خود را از طریق همکاری با دولت محلی و نیروی امداد امنیت بین المللی در ارائه منابع سودمند نشان می دهند.

زنان جوان در سه شیفت در روز در کلاس ها حاضر می شوند تا دانش خود را در اختیار اذهان سیری ناپذیری قرار داده که مشتاق فراگیری هستند. این پروژه از یک پیام ضمنی برخوردار است که در تمامی نهادهای آموزشی یافت می شود: تحصیلات موجود است، همراه با فرصتی برای آینده ای بهتر.