برای دیگران بفرستید

اخبار مرتبط

• پایگاه فینیکس، افغانستان – ژنرال فرمانده عملیات های بازداشتگاه ارتش ملی افغانستان، ژنرال فرمانده عملیات های بازداشتگاه ارتش ملی افغنستان، سرلشکر غلام فاروغ (وسط) همراه با ژنرال فرمانده نیروی کار تیتان، سرتیپ فیلیپ چرن (وسط چپ) و معاون ژنرال فرمانده س
• ایالات متحده قرار است شبکه برق ولایت قندهار را بهبود بخشد
• یک سرباز گارد به تدریس معلمان در افغانستان می پردازد

گروهبان یکم، دونا کینگ، معاون فرماندهی پشتیبانی عملیات ها، گروهبان یکم عمیات های ماموریت آموزشی ناتو در افغانستان، از اهالی مونتیسلو، آرکانزاز، در 16 ژانویه با پلیس ملی افغانستان، گروهبان یکم مریم تابش در وزارت داخله ملاقات می کند. کینگ مربیگری تابش را عهده گرفته، که اولین گروهبان زن شاغل در پلیس ملی افغانستان (ANP) است که از آکادمی گروهبان یکمی مرکز آموزش نظامی کابل در کابل فارغ التحصیل شده است. (انتشار عکس با اجازه ارتش ایالات متحده)

کابل، افغانستان – گروهبان یکم دونا کینگ، معاون فرماندهی پشتیبانی از عملیات ها، گروهبان یکم عملیات های ماموریت های آموزشی ناتو در افغانستان، مربیگری گروهبان یکم مریم تابش، اولین زن شاغل در پلیس ملی افغانستان را که از آکادمی گروهبان یکمی مرکز آموزش نظامی کابل فارغ التحصیل شده است، بر عهده گرفته است.

کینگ، متخصص تدارکات خودکار از مونتسیلو، آرکانزاز، در 12 دسامبر 2012 در مراسم فارغ التحصیلی از مرکز آموزش نظامی کابل (KMTC) با تابش ملاقات کرد. این دو مدت کوتاهی صحبت کردند و چند عکس با یکدیگر انداختند و این آغازی برای یک مربیگری بادوام و همچنین یک رفاقت بود.

کینگ گفت: «در ملاقات اولمان، من و او در مورد چندین مبحث مختلف صحبت کردیم و سریعاً به یکدیگر پیوند خوردیم». او ادامه داد: «ما پی بردیم که علیرغم تفاوت های عمیق فرهنگی، رفتاری، و زبانی در بسیاری از موارد به یکدیگر شبیه هستیم. من خود را در اختیار او قرار دادم، و او با خوشحالی من را به عنوان مربی خود پذیرفت».

آن دو در مورد همه چیز از مسائل شغلی گرفته تا خانواده با یکدیگر صحبت کردند و پی بردند که علیرغم تفاوت هایشان تشابه بسیاری به یکدیگر دارند.

کینگ گفت: «ما در مورد خانواده هایمان صحبت کردیم و پی بردیم که هر دوی ما از خانواده ای متشکل از نه خواهر و برادر می آییم و هر دوی ما بسیار اهل خانواده ایم». او ادامه داد: «من در مورد علاقه ام به سختکوشی و تحصیل با او صحبت کردم که این مطالب برای او نیز حائز اهمیت بود. او در طی روز یک سرباز است و شب ها به مدرسه می رود؛ زمانی بود در زمان اشتغال من که من نیز همین کار را انجام می دادم. من پی بردم که او برخی از همان آمال و آرزو هایی را دارد که من به عنوان یک زن و به عنوان یک رهبر در خود می پرورم».

کینگ گفت در حین صحبت با سایر زنان افغانی در مورد نگرانی ها و تلاش هایشان، عده ای ابراز کرده اند که اعضای خانواده آنها نمی خواهند شغل آنها ارتباطی به ارتش داشته باشند، در حالی که بعضی دیگر از همسران و اعضای خانواده این امر را تشویق و پشتیبانی می کنند.

او گفت نامزد تابش تا حدی زیادی از شغل او پشتیبانی می کند.

کینگ، که در سال 1983 به استخدام ارتش ایالات متحده در آمد، گفت می تواند کشمکش های مرتبط با زن بودن در ارتش را در زمانی که فرصت ها برای زنان محدود و تبعیضات جنسی شایع بود درک کند.

گینگ گفت: «هنگامی که برای بار اول به ارتش پیوستم، من در واحدی بودم که عمدتاً از مردان تشکیل شده بود. بزرگترین مانعی که باید بر آن غلبه می شد تهمت هایی بود که اکثر خانم ها با آن مواجه بودند. در مجموع، من باید برای اثبات شایستگی ام سخت تر، سریعتر، و با ذکاوت بیشتر از همتایان مرد خود کار می کردم. من یک بار نشان دادم که قادر به انجام کار خود بودم و از پس کارهای جسمی مربوط به خودم بر می آمدم، من به بخشی از آن تیم تبدیل شدم، و این به یک تجربه مثبت تبدیل شد. بسیاری از تعصباتی که من در اوایل اشتغالم با آن روبرو بودم به صورت چشمگیری در طی سال های بعد بخاطر برنامه ها، سیاست ها، و اجرای آموزش اجباری کاهش یافت».

کینگ هفته ای یک بار با تابش ملاقات می کند و می گوید مربیگری برای موفقیت رشد او و آینده افغانستان حیاتی است.

کینگ گفت: «در سرتاسر اشتغال نظامی ام، من از چند مربی برخوردار بودم». او ادامه داد: «من در همان ابتدا پی بردم که به هیچ وجه نمی توانستم این کار را با اتکا به خودم انجام دهم. همه افراد به کسی احتیاج دارند، و به همین دلیل با او ارتباط برقرار کردم و برنامه دارم تا خود را در اختیار او قرار دهم».

وقتی که پای مربیگری سربازان پیش می آید تفاوت کشور، ارتش، زبان، و فرهنگ کینگ را مرعوب نمی کند. او گفت این بخشی از شخصیت اوست.

«مربیگری در قلب من است. من می دانم که هیچ کس قادر نیست بدون نوعی از مربیگری در این دنیا به جایی برسد. در صورت برخورداری از فرصت، من بدون درنگ به عنوان یک مربی برای سایر زنان افغان خدمت می کنم تا فرصتی در اختیار آنها قرار دهم تا بارقه ای از امید را در خود ببینند و به حفظ فرصت هایی که برای آنها برای ایجاد آینده ای بهتر وجود دارند کمک کنند».

کینگ گفت: «من در طی این سالیان در برنامه های مربیگری مختلفی شرکت داشته ام، و به مربیگری بسیاری از متخصصین و افسران وظیفه مونث پرداخته ام که از توانایی بالقوه برای انتخاب شدن به مقامات عالی در ارتش و حفظ آن برخوردارند، بخصوص اکنون که منع حضور زنان در میادین رزم لغو شده است». او ادامه داد: «با مربیگری و راهنمایی مناسب، هیچ محدودیتی برای آنچه آنها می توانند انجام دهند یا آنچه می توانند به آن تبدیل شوند وجود ندارد».

کینگ گفت او می خواهد زنان افغانستان که در فکر اشتغال در ارتش هستند بدانند که با سختکوشی، اراده، و خود باوری در دستیابی به اهداف فرصت های فراوانی برای آنها وجود دارد.

کینگ گفت: «همان طور که پدر و مادرم به من آموختند، سختکوشی و تحصیلات کلید موفقیت است». او ادامه داد: «با وجودی که آنها ممکن است با چالش بسیار متفاوتی از آنچه من با آن مواجه بودم مواجه باشند، من می خواهم که آنها بدانند که اگر شما نیروی خود را به کار بگیرید و کار خود را به نحو احسن انجام دهید هیچ چیز غیر ممکن نیست؛ این که تا کجا بخواهید پیش بروید یا تا چه حد موفق شوید امری است که به خود شما بستگی دارد».

کینگ اضافه کرد: «بدون شک، هنگامی که ارتش و سایر سازمان های آنها تشخص دهند که زنان چه منبع با ارزش و غیر قابل جایگزینی ای می باشد و تا چه حد می توانند مصدر خدمت شوند، فرصت های بهتری در اختیار آنها قرار خواهد گرفت».

کینگ گفت: او امیدوار است زنان به ایفای نقش در آینده افغانستان بپردازند و با سایر زنان برای رسیدن به اهداف خود ارتباط برقرار کنند.

کینگ گفت: «بسیاری از زنان به حق تحصیلات، آزادی انتخاب آینده، و فرصت برای دستیابی به کارهای خوب پی برده اند». او ادامه داد: «من فقط امیدوارم که در سال های آینده، پس از 2014، این کار پراهمیت بتواند ادامه پیدا کند. حقوق زنان افغان باید حفاظت شود و فرصت های آنان برای خدمت محفوظ بمانند. در جهان امروز، همه چیز دلالت بر این دارد که در کشورهایی که زنان مورد استثمار قرار می گیرند و به حاشیه رانده می شوند قادر به رشد و موفقیت نخواهند بود».

از کینگ همچنین خواهش شد که در مراسمی که اخیراً در 23 ژانویه در آکادمی ملی افغانستان برای خانم های فارغ التحصیل از مرکز آموزش نظامی منطقه ای-غرب در هرات برگزار شد سخنرانی کند. به غیر از مرکز آموزش نظامی کابل، آنها اولین خانم هایی بودند که از مرکز آموزش ارتش ملی افغانستان (ANA) فارغ التحصیل شدند، و این علامتی از پیشرفت زنان در افغانستان بود.

کینگ به این فارغ التحصیلان گفت: «سختکوشی و تعهد نشانه ای از فداکاری شما است». او ادامه داد: «من از تمامی شما بخاطر برداشتن گامی به جهت صحیح سپاسگزارم. امیدوارم این امر سایرین را تشویق نماید که به این مناصب بپیوندند و در مناصب بزرگتر مسئولیت خدمت کنند. نمونه خوبی برای سایرین باقی بمانید و سرمشقی برای آنها باشید تا این کار را ادامه دهند و خواهان خدمت به افغانستان و حفظ آن باشند. دانش و تجربه ای که امروز به دست آورده اید نه تنها شما را مقتدر می سازد بلکه همچنین افغانستان را قدرتمند می نماید».

کینگ گفت آنچه برای او اهمیت دارد ایجاد تغییر است و او امیدوار است که روزی زنان افغانستان از فرصت های بیشتری برخوردار باشند.

کینگ گفت: «اگر من بتوانم از طریق مربیگری خود تنها در زندگی یا عملکرد یک زنان افغان تغییری ایجاد کنم، من از نظر شخصی و حرفه ای به هدف خود دست یافته ام». او ادامه داد: «زنان منابعی بسیار ارزشمند و غیر قابل تعویض هستند؛ اگر ما انتظار داریم که این کشور به رشد و موفقیت خود ادمه دهد، آنها نیز باید در این امر شامل گردند. از طریق مربیگری، من می خواهم آنچه از دستم بر می آید انجام دهم تا اطمینان حاصل کنم که از حقوق آنها محافظت می شود و فرصت هایی که برای خدمت در اختیار آنها قرار دارد محفوظ می مانند».

چاپ

ایمیل