کابل، افغانستان (20 آوریل، 2012) – خلبانان افغان اکنون از جدیدترین سیمولیتورهای MI-17 برای بالا بردن مهارت های پرواز خود در محیط های ایمن برخوردار هستند.

سرهنگ دوم نیروی هوایی چس تچنی، معاون فرمانده گروه مشاور اعزام هوایی 438، گفت که او از ژوئیه 2011 در آوردن سیمولیتور سطح 5 ساکن MI-17V5 به افغانستان مشارکت داشته و تحت تاثیر نتیجه نهایی قرار گرفته است.

او گفت: « من فکر نمی کنم در طی 21 سال گذشته در سیمولیتور بهتری پرواز کرده باشم. محیط افغانستان برای هلیکوپترها بسیار چالش آمیز است». او ادامه داد: «ارتفاعات بلند افغانستان توانایی های پرواز MI-17 را به چالش می کشد».

این سرهنگ گفت که این سیمولیتور بازتولید فوق العاده ای از فضای هوایی افغانستان است. او گفت که توانایی هوانوردان در تمرین کار خود در محیط های کم خطر از اهمیت ویژه ای برخوردار است.

آموزگاران قادر هستند انواع مختلف شرایط چالش آمیز هوایی را از طریق سیمولیتور بازتولید کنند. هوانوردان همچنین قادرند عملیات های شبانه را با استفاده از عینک های شب بین و پروازهای دسته جمعی به انجام رسانند. تچنی گفت که آنها همچنین قادر بودند به تمرین پایین آوردن ولتاژ در زمان فرود بپردازند، که این امر یکی از بزرگترین ریسک های موجود در افغانستان است. هوای خاک آلود اینجا می تواند منجر به برخاستن گردبادهای خاکی از زمین شود و خلبانان را نسبت به تمامی نقاطی که در مقابل چشمشان قرار دارد نابینا سازند.

تچنی گفت که چنین وضعیت هایی منجر به سقوط چند هلیکوپتر در افغانستان شده اند. او اظهار داشت که توانایی مواجه با موقعیت های اضطراب آمیز در سیمولیتور از ارزش بالایی برخوردار است.

او گفت: «ما در طی تاریخ حضور خود در افغانستان از تجربه بالایی در مواجهه با وضعیت های دشوار برخوردار بوده ایم». او ادامه داد: «ما می توانیم این وضعیت های چالش آمیز را با افغان ها در میان بگذاریم و نگرانی ای از بابت آسیب به پرسنل یا ویرانی هواپیما نداشته باشیم. ما می توانیم این کار را مکرراً تکرار کنیم تا این توانایی ها را بیش از پیش ارتقاء بخشیم».

تچنی گفت که درصد خاصی از عرشه پرواز باید از همان تجهیزات اصلی هلیکوپترهای MI-17 برخوردار می شد. او گفت این سطح از واقع گرایی مزایای مثبتی را نیز در بر خواهد داشت.

او گفت: «افغان ها با شاسی های کنترل تماس پیدا می کنند». او ادامه داد: «بنابراین هنگامی که به پرواز هواپیما مشغول خواهند شد، مسئله ای در مورد تطبیق با محیط جدید وجود نخواهد داشت، چرا که از همان وسایل استفاده می کنند».

ستوان اول نیروی هوایی افغانستان، نصرت الله خوستی، گفت که او از صرف زمان در سیمولیتور جدید لذت برده است و احساس می کند که این امر قدم مهمی در جهت منافع کشورش است.

او گفت: «هر نیروی هوایی باید از سیمولیتور برخوردار باشد». او ادامه داد: «این امر به ما کمک می کند تا پیش از ورود به هواپیما مشکلات را حل کنیم».

او گفت آموزشی که از مشاوران دریافت کرده است به پیشرفت او به عنوان یک هوانورد کمک کرده است.

او گفت: «مشاوران مردمان خیلی مهربانی هستند و خیلی به ما کمک می کنند». او ادامه داد: «آنها به ما انگیزه داده اند و به ما نشان داده اند که چگونه به بهترین خلبانان ممکن برای کشورمان تبدیل شویم».

ستوان اول نیروی هوایی افغانستان، وحید صدیق، نیز از زمانی که در سیمولیتور صرف نموده بود لذت برده بود. او گفت این سیمولیتورها با خود هلیکوپتر فرقی نداشتند. او مشتاق است تا از این امر برای رسیدن به آرزوی دیرین زندگی خود استفاده کند.

او گفت: «من خیلی مشتاقم که به عنوان یک خلبان در کشورم خدمت کنم. من از زمان بچگی این آرزو را داشتم». او ادامه داد: «هر روز که بیدار می شوم و یونیفرم خود را بر تن می کنم، احساس افتخار می کنم، چرا که امروز می توانم به کشورم کمک کنم».