پایگاه هوایی قندهار، افغانستان (29 می، 2012) – بیش از 150 سرباز و رزمنده مجروح در 28 می در مراسم روز یاد بود (Memorial Day) واحد پزشکی چند ملیتی بخش 3 ناتو حضور پیدا کردند. این مراسم به یاد آنهایی که فداکاری غایی را از خود نشان دادند برگزار شد.

سخنران اصلی این مراسم سروان بروس سی منلی، فرمانده واحد پزشکی قندهار بخش 3 ناتو در افغانستان بود، بود و به همه یادآوری کرد که گذشته از شعبه ای که در آن خدمت می کنند، بخش 3 ناتو با اتحاد به معالجه سربازان خواهد پرداخت.

منیلی گفت: «اگر شما در این منطقه عملیات خدمت می کنید ما بهترین مراقبت ممکن را برای شما فراهم خواهیم کرد». او ادامه داد: «اگر سربازی مجروح شود بیمارستان های ما جایی است که آنها  تمایل خواهند داشت که در آنجا تحت درمان قرار گیرند».

در طی این مراسم، تا کردن و دست به دست گرداندن پرچم به یاد بود کارشناس ارتش کیل سی میلر، عضو گردان چهارم براوو، هنگ پیاده نظام 23، لشکر پیاده نظام دوم، که دو هفته پیش جان خود را در حین مبارزه از دست داد انجام گرفت. رهبر جوخه میلر، گروهبان دوم، جف هورتون، یک رزمنده مجروح، این پرچم را به افتخار دوست خود قبول نمود.

هاورتون گفت: «من نه تنها مفتخرم که بخشی از این مراسم باشم، بلکه مفتخرم که پرچم میلر را دریافت کنم تا بتوانم آن را به خانواده او در وطن ارائه نمایم». او ادامه داد: «میلر فردی بود که هیچ کس نمی توانست در هیچ روزی او را فراموش کند. او یک فرد ویژه بود».

پس از مراسم، منلی لوحه ای را به هاورتون برای خانواده میلر ارائه داد و از او بابت همه فداکاری های او و همکارانش تشکر کرد.

منلی گفت: «وجود این افراد در اینجا فوق العاده ارزشمند است». سپس ادامه داد: «مراقبت از این رزمندگان مجروح یک افتخار بزرگ است و تجربه ای است که انسان را متواضع می سازد».

پس از این مراسم، بخش 3 ناتو با ارائه همبرگر و تنقلات به سربازان مجروح به انجام امور روز یادبود

(Memorial Day) پرداخت.

افسر درجه دار رتبه اول، تانکی هاکینز، مدیر ارشد پرسنل استخدامی در بخش 3 ناتو گفت: «هر روز مردم در مورد چیزهای کوچک شکایت می کنند، ولی چنین موقعیت هایی همه را وامی دارد تا بر روی مسائل مهم تمرکز کنند». او ادامه داد: «من نمی توانستم تصور کنم که این مراسم تا این حد خوب پیش برود و همه را در حال صرف غذا با یکدیگر مشاهده کنم ... این واقعاً یک تجربه ویژه بود».

«عده ای برای یادبود خدمات افراد احتیاجی به یک روز ویژه ندارند، چرا که هر روز آنها به یاد دارند که آزادی رایگان به دست نمی آید».