دریاسالار مایک مولن، رئیس ستاد ارتش، در مرکز مشترک اطلاعات مطبوعاتی در فرودگاه موقت پروسپریتی در بغداد، با رسانه ها گفتگو می کند. (عکس توسط تیموتی پاپ، متخصص نظامی)

واشنگتن ( 16 اکتبر 2010) – افسر ارشد نظامی کشور در تاریخ 16 اکتبر گفت: آمریکایی ها باید از فداکاری هایی که سربازان و خانواده های آنها امروز انجام می دهند قدردانی کنند و برای سر و سامان دادن به آنها تلاش بیشتری به خرج دهند.

دریاسالار نیروی دریایی مایک مولن، رئیس ستاد مشترک ارتش، در یک مجلس جشن سازمانهای خدماتی آمریکا در شهر شیکاگو گفت:  با نه سال گذشته جنگ و اعزام های متعدد جنگی و ترک خانواده ها و سپس بازگشت به وطن برای مواجه شدن با مسئله سر و سامان دادن مجدد به زندگی شان، نیرو را از آنها سلب کرده است.

مولن گفت: " سالها جنگ، آنها را برای آینده ای نامعلوم محکم کرده است، زیرا وقتی مردان و زنان ما به کشور باز می گردند نبرد آنها به اتمام نرسیده است و در واقع برای بسیاری از آنها این نبرد تازه شروع می شود."

مولن خطاب به حضار گفت که یکی از دلائلی که او و همسرش در کشور و برای شرکت در رویدادهای محلی سفر می کنند، جهت حفظ پیوند آمریکا با سربازان است. او گفت که بسیاری از آمریکایی ها نمی توانند مجسم کنند که سربازان و خانواده های آنها برای خدمت در ارتش چه سختی هایی می کشند و همچنین نمی توانند مجسم کنند که آنها هنگام بازگشت همراه خود چه ارزشهایی را به جوامع خود می آورند.

او گفت: " ما باید از سربازان سابق و خانواده های آنها به عنوان یک فرصت پیشرفت و نه یک بار اضافه، قدردانی کنیم. آنها رهبران ماهر و با استعدادی هستند که برای شرکت در جامعه، نه فقط طی خدمت زیر پرچم، بلکه در تمامی مسیر زندگی شان می توانند خدمات زیادی ارائه دهند."

مولن گفت: "من به راستی معتقدم که سربازان بازگشته امروز و خانواده های آنها نسل بزرگ بعدی را تشکیل می دهند."

مولن به تلاشهای سازمانهای خدماتی آمریکا و سایر سازمانهایی که برای ارائه حمایتهای اجتماعی به سربازان سابق و خانواده های آنها بسیج شده اند، درود فرستاد. او گفت اما کماکان اقدامات دیگری باید انجام شود.

او گفت: "حتی با وجود تمام سخاوتمندی و حسن نیت موجود، تعداد زیادی از سربازان سابق و خانواده های نظامی هنوز برای دریافت تمامی حمایت مورد نیاز تقلا می کنند."

او گفت: سربازان و سربازان سابقی که به کشور باز می گردند اکثراً گریبانگیر صدمات روحی و جسمی، اضطراب و افسردگی می باشند. پویایی خانواده آنها در اثر چالش های اختلال فشار روانی پس آسیبی، تغییر پیدا کرده است.

مولن گفت بعضی از سربازان سابق در تبدیل تجربه نظامی خود به کارها و مشاغل زیست پذیر با مشکل روبرو می شوند، خصوصاً اینکه جستجوی کار طی یک اقتصاد در حال تقلا مسئله را حتی دشوارتر کرده است. میزان بی خانمانی بین سربازان سابق در مقایسه با آن میزان برای سربازان سابق ویتنام فراتر می رود و تعداد زیادی از سربازان سابق فقط گزینه خودکشی را در پیش می بینند.

رئیس ستاد ارتش گفت: " حتی یک روز سپری نمی شود بدون اینکه به  فشارهایی که بر آن زنان و مردان جوان وارد می شود و فداکاری های آنها و خانوادهای شان وارد می شود فکر نکنم – چالش هایی که همگی ما باید برای کمک به آنها متحمل شویم، زیرا آنها این بار را برای ما متحمل شده اند."

مولن خاطر نشان کرد که فقط سربازان سابق نیستند که نیاز به حمایت جامعه دارند. خانواده های سربازانی که در نبرد کشته شدند نیز نیاز به کمک دارند. او گفت:  " حتی دقیقه ای نمی گذرد که به خانواده های آنهایی که بالاترین از خود گذشتگی را از خود نشان داده اند، فکر نکنم."

دریاسالار گفت: سازمانهای خدماتی آمریکا و جوامع، با بسیج کردن حمایت از خانواده ها و کمک برای ایجاد انعطاف پذیری در مقابل جراحات نمایان و مخفی جنگ، نقش به سزایی در استفاده از مهارتهای سربازان سابق ایفا می کنند.

او خدمت خود را به عنوان افسر جوان نیروی دریایی در کشتی بخاطر آورد و گفت که با ورود به هر بندر او به دنبال علامت آشنای سازمانهای خدماتی آمریکا می گشت.

او گفت: " به نظر می رسید که سازمانهای خدماتی آمریکا همیشه در آنجا حضور داشتند – در هر جا و همه جا. به نظر می رسید که داوطلبان سازمانهای خدماتی آمریکا به ما خدمت ارائه نمی کردند، بلکه در کنار ما خدمت می کردند."

مولن گفت: "با وجود تمامی رفاهی که آن سازمانها برای سربازان در خارج از کشور فراهم می کنند، این وابستگی در داخل کشور است که به این گروه ارزش می دهد."

او گفت: " این فقط طعم وطن نیست که شما فراهم می کنید.... بلکه حس قدردانی است. دانستن اینکه افرادی که در کشور برای آنها می جنگید، برای شما نیز خواهند جنگید."

چاپ

ایمیل