برای دیگران بفرستید

اخبار مرتبط

• شکست های شورشیان شروع عملیات های زمستانی در شرق افغانستان را رقم زد
• نیروی مشترک چندین شورشی مظنون را دستگیر می کند
• شورشیان در افغانستان با فشار بسیار مواجه می شوند

گروهبان چارلز شنایدر، رهبر جوخه با گروهان ایندیا، گردان 3، هنگ تفنگداران دریایی 3 و سربازان ارتش ملی افغان در 14 اکتبر، به سوی جاده ای در ترک ناوا، در افغانستان حرکت می کند. (عکس از نیروی تفنگداران دریایی توسط گروهبان مارک فیلوگا)

ناوا، افغانستان ( 21 اکتبر 2010) – سربازان گروهان «ایندیا»، گردان 3، هنگ تفنگداران دریایی 3، در پی گذراندن زمان کافی در ترک ناوا، با برخی از شیوه های طالبان در افغانستان آشنا شده اند.

نمی توان انکار کرد که آنها با دشمن حیله گری سر و کار دارند. جنگجویان معمولاً از یک موضع پنهان شده و پوشیده ای با نیروهای آمریکایی و افغان وارد در گیری می شوند و سپس هنگام گریز، سلاح خود را رها می کنند. آنها برای درگیری های طولانی در محل نمی مانند.

آنها شلیک می کنند و فرار می کنند.

لذا طی عملیات «نقطه سیاه»، اکتبر 14، گروهان ایندیا شاهد مواردی بود که با گذشت زمان به آن عادت کرده است، یعنی تیراندازی و فرار. اما این بار مسئله کمی فرق داشت. 

هنگامی که جوخه گروهبان برایان براون مورد تیراندازی قرار گرفت، این بار آنها بودند که می دویدند. آنها به سوی گلوله ها می دویدند و به سوی موضع دشمن می دویدند تا امکان فرار را از او سلب کنند.

گروهبان یکم ویلیام پینکرتون، گروهبان یکم در گروهان ایندیا گفت: " مشاهده دویدن تفنگداران دریایی به سوی محل تیر اندازی همیشه شگفت آور است."

پینکرتون گفت: البته نه اینکه دشمن سعی نداشت فرار کند، اما تیم تک تیراندازها که موضع خوبی برگزیده بودند،  برای آنها گزینه محدودی جهت فرار باقی گذاشته بود. به گمان تک تیراندازان، یک جنگجوی دشمن کشته و دیگری زخمی شده است.

عملیات نقطه سیاه، یک عملیات پاکسازی یک روزه بود، که طی آن تفنگداران دریایی به همراه سربازان افغان از کندک 1، تیپ 1،  لشگر 215، چهار مرد را که گمان میرفت در فعالیت های مبارزه شرکت داشته باشند، بازداشت کرده و نهانگاه اسلحه را از آنجا پاکسازی کردند.

سروان فرانسیسکو زاوالا، فرمانده گروهان ایندیا گفت: " من معتقدم که با مجروح شدن احتمالی دشمن طی عملیات، افراد بازداشت شده و ضربه روحی که در اثر فرار برای اجتناب نومیدانه از اسیر شدن ایجاد می شود،  باعث تضعیف روحیه دشمن در محل عملیات می شود."

طی این ماموریت مشترک پاکسازی، سربازان افغان بیشترین جستجو را انجام می دادند و اولین کسانی بودند که به هر اردوگاهی وارد می شدند.

پینکرتون گفت: " آنها به خوبی عمل  کردند و در واقع پلی بر روی شکاف فرهنگی ما ایجاد کردند و طی زد و خورد با دشمن تیر اندازی های آنها بسیار با نظم و ترتیب بود."

گروهبان جیزون متیوز، عضو تیم ادغام شده مشارکت 1-1-215 است. مدت زمانی که در افغانستان سپری کرده است وقف کار در کنار سربازان افغان، تعلیم و ارائه آموزش به آنها بوده است. طی عملیات بلاک تیپ، او توانست شاهد حاصل کار خود باشد.

برای پاکسازی قسمتی از ترک ناوا، بیش از 100 سرباز در خطی به طول سه کیلومتر پراکنده شده بودند. جوخه ای که در جنوبی ترین قسمت قرار داشت، اول با دشمن درگیری پیدا کرد. کمی بعد، جوخه ای که در شمالی ترین قسمت مستقر بود، یا جوخه براون - جوخه ای که متیوز در آن بود، نیز با دشمن درگیر شد.

بلافاصله اصابت گلوله ها نزدیک متیوز و گروهی از سربازان افغان شروع شد. سربازی که از همه جلوتر قرار داشت فوراً به حالت دراز کش بر زمین قرار گرفت، منبع تیراندازی را ردیابی کرد و شروع به تیراندازی متقابل نمود. سپس، با پوزخندی بر لب، به عقب و به سوی متیوز نگاهی انداخت.

متیوز که اهل روبرتا در ایالت جورجیا است، بیاد می آورد: " او به قصد تایید به من نگاه می کرد، مثل اینکه بگوید آیا خوب عمل کردم؟ من گفتم: بله، خیلی خوب بود، به تیراندازی ادامه بده."

این سرباز در کنار سربازان افغان به تیراندازی ادامه می داد و متیوز و بقیه جوخه براون نیز همین کار را می کردند. آنها تیراندازی کرده و می دویدند. زیرا به سوی محل تیراندازی می دویدند و بدینگونه دشمن فرصت فرار نداشت.

پینکرتون گفت: " البته بیشتر امتیاز را باید به تفنگداران دریایی در محل داد. ما سلاح را از میدان نبرد جمع آوری کردیم و تمامی کار را بدون هیچگونه تلفات به انجام رساندیم. این امر نشان می دهد هنگامی که به آن محل می روید، داشتن یک طرح پیشرفته می تواند نتیجه بخش باشد."

چاپ

ایمیل