روستای "ده موشک"، افغانستان (4 ژوئن، 2012) – در دیگری به سرعت بر اثر ضربه پوتین یک سرباز افغان به چهارچوب چوبی آن باز می شود. بوی آشنای پشگل دماغ او را می سوزاند.

او باز کردن در از طریق ضربه پا را از سرجوخه ای که با او به گشت مشغول بود آموخته بود. 

شهری که آنها مشغول به پاکسازی آن هستند "ده موشک" نام دارد. در طی عملیات تله خانه، در 23 تا 29 ماه می، تفنگداران و ملوانان گردان 1، تفنگداران 8، تیم هنگ رزمی 6، با ارتش ملی افغانستان و پلیس نظم مدنی ملی افغانستان همکاری کردند تا در آزادی حرکت شورشیان اخلال ایجاد نمایند و مبارزان دشمن را در این منطقه از پای در آورند. 

ستوان 1 دوین کلاریدی، فرمانده جوخه 3، گروهان آلفا، تفنگداران 8، از شهر آکرون، ایالت اوهایو، گفت: «هدف ما این بود که سر زده به آنجا برویم و با دشمن مبارزه کنیم». او ادامه داد: «ما به منطقه ای غیر دوستانه می رفتیم و می خواستیم آنان را به سمت خود بکشیم – آنها را در حالت اضطراب قرار دهیم».

در حرارت سوزان صحرا، تفنگداران و نیروهای افغان در حالی که بسته های وزین آب، غذا، و مهمات، را حمل می کردند موفق به پیدا کردن دستگاه های منفجره دست ساز، خشاب های تفنگ، و مهمات شدند. آنها همچنین با شورشیان به تبادل آتش پرداختند عده ای از آنان را از پای در آوردند.

گروهبان بن سانتو، رهبر جوخه، گروهان آلفا، گردان 1، تفنگداران 8، از شهر کانال وینچستر، ایالت اوهایو، گفت: «همه سربازان آنچه را که برای آن مورد آموزش قرار گرفته بودند انجام دادند». او ادامه داد: «طالبان در حال شکست است، و آنها از مبارزه با ما خسته می شوند. ما آنها را به عقب می رانیم تا بتوانیم امنیت را با موفقیت به نیروهای امنیت ملی افغانستان (ANSF) انتقال دهیم».

سربازان ارتش ملی افغانستان که در کنار تفنگداران با شورشیان مبارزه می کردند اشتیاق خود را برای به عهده گرفته رهبری ابراز نمودند.

سرباز ارتش ملی افغانستان (ANA)، جوما گال، گروهان اسلحه ها، کندک 2، لشکر 215، گفت: «و اکنون ما (آن اطلاعات) را علیه دشمن استفاده کردیم. ما به صورت یک واحد می جنگیم و آنها از ما می ترسند».

مالوک گفت: «آنها از جنگ خسته شده اند». او ادامه داد: «آنها از این وضعیت بیزار شده اند. آنها دیگر نمی خواهند در وضعیت جنگ بسر برند. این (جنگی) است که از طرف سایر مردم در خارج از این کشور تحمیل شده است، و (شورشیان) افغان که علیه نیروهای امنیت ملی افغانستان (ANSF) به مبارزه پرداخته اند، خود از قربانیان این جنگ بوده اند. آنها توسط دیگران تشویق شده اند».

اعضای ارتش ملی افغانستان (ANA)، تا پایین ترین سطوح رهبری، با نزدیک ترین و دوردست ترین روستا ها تماس برقرار کرده اند، و شوراهایی را برای اشاعه پیام و ایده های برنامه ادغام مجدد صلح افغانستان (APRP) برگزار نموده اند. این شورا ها مشابه جلسات شورای شهر است و در آن رهبران قبیله ای و شهروندان می توانند با یک دیگر به گفت و گو بنشینند و شکایت های خود را به گوش افراد حاضر در شورا برسانند و به توافق دست یابند.

سرتیپ غلام فاروغ، معاون فرمانده، لشکر 215، اضافه کرد که برنامه ادغام مجدد صلح افغانستان (APRP) فرایندی است برای همه. او تاکید داشت: «این امر تنها برای ارتشیان یا غیر نظامیان نیست». او ادامه داد: «ما در این کشور به صورت مستمر در حال جنگ بودیم. ما از جنگ خسته شدیم و آرزوی صلح داریم».

در طی سخنرانی افتتاحیه خود در نوامبر 2009، رئیس جمهور حامد کرزی اعلام داشت که اولویت اصلی دولت جمهوری اسلامی افغانستان (GIRoA) صلح و آشتی ملی است. برنامه ادغام مجدد صلح افغانستان (APRP) بر اساس پیشنهادات بیش از 1600 نماینده هیات در شورای صلح جیگرا در ژوئن 2010 تشکیل شد. کرزی اعلام کرد که جمهوری اسلامی افغانستان (GIRoA) توصیه جیگرا را به اجرا خواهد گذاشت.

علاوه بر قرار دادن یک گزینه صلح آمیز در مقابل نبرد به شورشیان، برنامه ادغام مجدد صلح افغانستان (APRP) یک مشوق ماهیانه برای شورشیان در نظر گرفته است تا اسلحه های خود را تحویل دهند و به فرایند صلح بپیوندند. مشارکت کنندگان ادغام مجدد می توانند تا 240 دلار در ماه به مدت سه ماه دریافت کنند، در حالی که این مبلغ برای رهبران ارشد از این هم بیشتر است. پیش از ورود به برنامه، هر فرد برای تایید صلاحیت و همخوانی با برنامه مورد بررسی قرار می گیرد.

مالوک گفت: «همه می خواهند که صلح سر بگیرد، توسعه و پیشرفت آغاز شود، و جنگ پایان یابد». او ادامه داد: «تا به این ترتیب همه بتوانند در صلح زندگی کنند و در بازسازی این کشور شرکت نمایند».