سرجوخه براندون اونسبی، مجری رادیو در جوخه «جامپ»، سومین گردان، در سومین هنگ تفنگداران دریایی، طی گشت، در حالیکه در 22 اکتبر 2010، اعضاء رسانه ها را از بازار نوا در ولایت هلمند، افغانستان همراهی می کرد، به عقب نگاه می کند. ماموریت اصلی جوخه جامپ فراهم کردن امنیت برای فرمانده گردان و حمل و نقل او در سراسر فضای رزمی 3/3 است، اما جوخه وظائف مختلفی را همچون ارائه امنیت مکمل، بازرسی وسائل نقلیه، بنایی و باغبانی انجام می دهد. (عکس از گروهبان مارک فایلوگا)

نوا، افغانستان (23 نوامبر 2010) – با وجود اینکه اعضاء آن هیچوقت این واقعیت را به زبان نمی آورند، اما جوخه «جامپ» استثنایی است.

این جوخه که در ارتباط با اندازه، ماموریت و ساختار خود بی همتا است، مسئولیت فراهم کردن امنیت برای سومین گردان، سومین هنگ افسر فرمانده تفنگداران دریایی را به عهده دارد، در حالیکه تقریبا هر هشت روز یکبار در فضای نبرد ولایت هلمند به گشت می پردازد.

در حالیکه این ماموریتی محترم است و بی تردید جزء یکی از وظائف قابل رویت جوخه جامپ است؛ این جوخه همچنین به صورت مداوم در پشت صحنه برای انجام وظائف حیاتی دیگری برای 3/3 فعالیت می کند.

تفنگداران دریایی جامپ وظائف مختلفی را، از فراهم کردن امنیت مکمل و انجام بازرسی برای وسائل نقلیه گرفته، تا بنایی و باغبانی، انجام می دهند.

آنها در راستای انجام وظائف اصلی خود، نه تنها بیش از 7500 کیلو متر را پشت سر گذاشته اند، بلکه همچنین به تقویت مواضع دفاعی کمک کرده و به انجام کارهای نا آشنایی مانند کشت در یک باغ سبزیجات پرداخته اند.

استوار یکم جیمز پی لاع، فرمانده جوخه جامپ 2، و توپچی گردان برای 3/ 3 گفت: "شاید گفتن این امربه نوعی تکراری باشد، اما هیچ ماموریتی خیلی کوچک یا خیلی بزرگ نیست. آنچه را که گردان از ما انتظار دارد را انجام می دهیم."

لاع گفت: به دلیل اینکه جوخه جامپ باید اندازه خاصی داشته باشد، همه بدون در نظر گرفتن رتبه خود در آن شرکت می کنند و همواره برای انجام وظائفی خارج از نقش اصلی خود آماده هستند.

داشتن این طرز فکر که هر فرد ممکن است مجبور به انجام هر گونه کاری باشد، نیروی محرک جوخه جامپ است و بخشی از دلیلی است که لاع در این جوخه حضور دارد. برای یک توپچی گردان، امری عادی نیست که تا این حد بخشی از تیم امنیتی گردان باشد، اما در جوخه های کوچک که مسئولیت تکالیف مختلفی را به عهده دارد، ضرورت اینچنین ایجاب می کند.

لاع گفت: "هیچ راه دیگری برای حرکت در صحنه نبرد بدون وجود این افراد برای من وجود ندارد. نوا خیلی بزرگ است و تعداد نفرات ما بسیار کم است که برای ما مقدور باشد که گروه خاصی ما را به اینطرف و آنطرف ببرد. من یک عضو دیگری در این تیم هستم."

عضویت در این تیم به لاع امکان بیشتری را برای انجام وظائف مرسوم توپچی فراهم می کند. در اینجا او از محل به محل حرکت می کند و به تفنگداران دریایی آموزش و راهنمایی ارائه می دهد. با وجود اینکه او می گوید که به ندرت لازم می شود، اما او برای کوچکترین اشتباه بر تفنگداران دریایی فشار وارد می کند.

لاع، که اهل پورتلند در ایالت اورگان است، گفت: "اگر برای امور ناچیز و کوچکی که ممکن است باعث نجات زندگی شود به اینطرف و آنطرف نروم و با مردم صحبت نکنم، احساس می کنم که کار خود را به خوبی انجام نداده ام. نیروی تفنگداران دریایی مرا انتخاب کردند تا توپچی گردان باشم. آنها مرا انتخاب نکردند که در دفتری بنشینم و از مردم انتقاد کنم. من به تفنگداران دریایی یاد می دهم که چطور خشاب اسلحه را سریعتر عوض کنند و هنگام لزوم به آنها تذکر می دهم که به چه دلیل دستکش آنها باید درست بدست شان باشد و به چه دلیل آستین آنها باید پایین زده شده باشد، زیرا اگر با سوختگی های مخوف به خانه بازگردند، جواب مادرش را چه خواهم داد؟ که من رهبری ضعیف بودم و برای تصحیح او از جرات کافی برخوردار نبودم؟"

هنگام سفر، جامپ با رتبه های بالا، و معمولاً حد اقل به همراه فرمانده گردان، گروهبان یکم گردان و توپجی گردان حرکت می کند.

وقتی این تعداد عضو فرماندهی وارد پایگاه های گشت و پایگاه های مرزی نبرد می شوند، گاهی اوقات در تفنگداران دریایی و ملوانانی که در اینجا زندگی می کنند حس اضطراب ایجاد می شود. با وجود اینکه آنها هیچ دلیلی ندارند که مضطرب باشند، اما به گفته لاع: "سرجوخه ها و گروهبانهای ما جزء بهترین هایی هستند که تا بحال داشته ام."

اما در خصوص جامپ کماکان این حالت معمولاً وجود دارد.

سرجوخه پارسونز، فرمانده وسیله نقلیه در جوخه جامپ، گفت: "جوخه جامپ به نوعی منفور است، نه بخاطر اینکه مزیت خاصی بر سایرین داشته باشیم. ما همانند تفنگدارانی هستیم که در گروهان های دیگر وجود دارد. اما فقط بخاطر اینکه یگان کوچکی در یک جوخه بزرگ هستیم و مانند گروهانهای 300 نفری نیستم، مردم به چشم دیگری به ما نگاه می کنند. آنها مانند یگانهای ویژه با ما برخورد می کنند، اما ما یگان ویژه نیستیم."

اما به نوع خود می توان گفت که این جوخه ویژه است. اکثریت افرادی که  جامپ را تشکیل می دهند توسط گروهبانهای یکم  برای نمایندگی کردن گروهانهای مربوطه خود و به طور کلی برای جوخه انتخاب شده بودند. برای پارسونز، این فرصت برای عضویت در جامپ به نوعی رستگاری محسوب می شد.

پارسونز که اهل پنساکولا در ایالت فلوریدا است، مشکلاتی برای خود ایجاد کرده است و بعد از اینکه دو ضریب حقوق را از دست داده، این تفنگدار دریایی با جدا سازی اداری مواجه شده است.

پارسونز گفت: "سرهنگ دوم هولت و گروهبان یکم اندرو سه سه، به عنوان فرمانده جدید و گروهبان یکم وارد جوخه شدند و با مهربانی تصمیم گرفتند تا به من فرصتی برای بازخرید بدهند. از آن زمان به بعد من سعی کرده ام تا هویت خود را در جوخه مجدداً برقرار کرده و به تدریج مسیر شغلی خود را تنظیم کنم. کار کردن به عنوان دستیار امنیتی سرهنگ برای من افتخار آمیز است. این امر باعث شده است که در مقطع درست زمانی در جایگاه درستی قرار بگیرم و سعی کنم که آنچه را که قبلاً از بین برده ام را مجدداً بازیافته و بنا کنم."

پارسونز برای رستگاری خود سخت کوشش کرده است. او یکی از رتبه هایی که از دست داده بود را مجدداً بازیافته و جزء فعال ترین اعضاء جوخه جامپ است.

پارسونز به همراه سایر اعضاء جوخه چهار تا پنج برنامه آموزشی از راه دور را در انجمن تفگداران دریایی به اتمام رساندند، که همه عناوینی غیر از پیاده نظام داشتند: سردسازی، جوشکاری، تعمیر ژنراتور...

پارسونز گفت: "ما این دوره ها را در انجمن تفنگداران دریایی انجام دادیم زیرا قبل از این اعزام هیچ آگاهی از آنها نداشتیم و دانستن آنها ضرورت داشت. نشستن و نگاه کردن به یک ژنراتور خراب شده آن را تعمیر نخواهد کرد."

سرجوخه کلوین والنر، فرمانده وسیله نقلیه جوخه جامپ که در حال حاضر گروهبان دوم جوخه است، طرز فکر جامپ را نه فقط از نقطه نظر ضرورت، بلکه به روش آموزش و تربیت نسبت می دهد.

والنر گفت: "ما تمام مدت خود را با کار مشغول می کنیم، زیرا برای اکثر این افراد، این بخشی از سابقه آنها محسوب می شود."

اکنون، فقط با چند هفته دیگر در این دوره اعزامی، پس از طی کردن هزارها کیلومتر و صدها کیلومتر گشت زدن، مجری رادیویی می تواند آنچه که توپچی انجام می دهد را انجام دهد و پزشکیار می تواند کار تفنگدار را انجام دهد.

والنر گفت: "همه کس تخصص خود را گسترش داد و آنرا با دیگران ترکیب کرده است. همه افراد توانستند با آگاهی کمی از هر چیز خود را به مقطع بالاتری برسانند."

چاپ

ایمیل