در 20 اکتبر 2010، به عنوان بخشی از برنامه گردهمایی 2010 هواپیمای فالکن در نزدیکی پایگاه هوایی ازرق در اردن، هواپیمای جنگنده فالکن F-16 نیروی هوایی آمریکا، از گردان هواپیمایی 77، پایگاه نیروی هوایی شا، واقع در ایالت کارولاینای جنوبی، توسط هواپیمای سوخت رسان KC-10، از گردان سوخت رسانی هوایی 2، پایگاه مشترک مک گوایر واقع در ایالت نیو جرسی، سوخت گیری می شود. هدف از برنامه گردهمایی هواپیمای فالکن، بهبود روابط بین المللی و عملیات مشترک هوایی است. (عکس از گروهبان اریک هریس، نیروی هوایی آمریکا)

اردن (21 اکتبر 2010) – چهار خلبان F-16 از نیروی هوایی اردن  در 20 اکتبر در حالیکه در کنار چهار هواپیمای آمریکایی همقطار خود سوخت گیری هوایی می کردند، آموزش ارزشمندی دریافت کردند.

به عنوان بخشی از تمرینات دو هفته ای برنامه گردهمایی 2010 هواپیمای فالکن که اعضاء نظامی را از کشورهای مختلف برای نشان دادن آیین و روندها، تقویت روابط و بهبود امنیت محلی گرد هم آورده بود. هواپیمای A KC-10 و خدمه آن که از پایگاه مشترک مک گوایر دیکس لیکهرست در ایالت نیوجرسی پرواز کرده بودند، بر فراز آسمان اردن به سوخت رسانی هشت هواپیمای F-16 پرداختند.

این گروه مرکب از چهار کشور اردن، امارت متحده عربی، پاکستان و آمریکا در این تمرین و رقابت شرکت داشتند. چهار خلبان هواپیمای F-16 از نیروی هوایی آمریکا و چهار F-16 و خلبانان آنها از نیروی هوایی اردن در تمرین سوخت گیری هوایی شرکت داشتند.

سروان نیروی هوایی، جیمی کولزو، فرمانده ماموریت سوخت رسانی KC-10 گفت: "خلبانان اردنی برای انجام سوختگیری هوایی صلاحیت دارند، اما معمولاً به انجام این تمرین نمی پردازند زیرا سوخت رسانی در ناوگان خود ندارند. "ما آمریکایی ها (در سوخت گیری هوایی) به این اندازه خوب هستیم زیرا با انجام تمرینات منظم، از یک حمایت استثنایی میان سوخت رسان ها و هواپیماهای جنگنده برخوردار هستیم. ارائه چنین تجربه و آموزشی به همتایان اردنی ما و استحکام بخشیدن به روابط ما با این خلبانان و خدمه، امری بسیار دلپذیراست."

تمامی پرسنلی که در این عملیات شرکت داشتند، چند روز قبل از این رویداد برای آماده کردن زمینه برای برنامه سوخت گیری ملاقات کردند.

کولزو گفت: " تمامی عملیات سوختگیری هوایی بدون اشکال برگزار شد. این بخاطر وقت و تلاشی بود که تمامی شرکت کنندگان برای انجام تکالیف خود و فراگیری طرح کلی راهبردها و روندها از قبل مبذول داشته بودند."

طی این ماموریت خاص، هواپیمای سوخت رسان حدود 140,000 پوند (یا 63 هزار کیلو) سوخت حمل می کرد و هر هواپیما میان 1,500 تا 2,000 پوند (یا 680 تا 900 کیلو) سوخت گیری کرد.

گروهبان ستیون پورتراز نیروی هوایی آمریکا، مسئول سوخت رسانی هوایی KC-10 گفت: " حساس ترین قسمت در برقراری اتصال قرار دارد. بسیاری از موارد بر دریافت کننده مبتنی می باشند و اینکه نحوه پرواز آنها مطابق الگو باشد. اگر آنها در مسیر مستقیمی باقی بمانند و هوا نیز مناسب باشد، می توانیم اتصال خوبی برقرار کنیم. بعد از این مرحله، کامپیوتر بقیه کارها را به عهده می گیرد و این روند از کارایی بسیار شگفت آوری برخوردار است."

استوار ارشد لین تاچر، یکی از متصدیان ارزیابی سوخت رسانی هوایی KC-10 در قسمت پشت هواپیما نشسته بود و از طبق پنجره پهنی که در اختیار متصدی سوخت گیری قرار داده شده بود، به هواپیمای دریافت کننده سوخت نگاه می کرد. او واقعاً از نحوه رعایت مراحل مربوطه و پیشروی عملیات توسط خلبانان اردنی "تحت تاثیر" قرار گرفته بود.

هواپیمای سوخت رسان KC-10 یک سوخت رسان پیشرفته است با ماموریت اصلی سوخت رسانی هوایی، که به منظور دادن امکان بیشتر نقل و انتقالات جهانی نیروهای مسلح آمریکا و کشورهای هم پیمان ساخته شده است.

به گفته سروان ستیو ساجراز نیروی هوایی آمریکا، فرمانده هواپیمای KC-10، این افزایش تحرک باعث شده است که خدمه هواپیمای  KC-10 به جاهایی که قبلاً تصورش را هم نمی کردند سفر کنند. در حال حاضر آنها از محل فرودگاه غیر نظامی مارکا، در اردن کار می کنند و در یک فضای 25 مایل در 20 مایل مربع (یا 32 در 40 کیلومتر مربع) بر فراز آسمانهای قسمت شرقی عمان، پایتخت کشور، در نزدیکی مرز عراق و عربستان سعودی پرواز می کنند.

به علاوه سه تانکر سوخت رسان اصلی بال DC-10، هواپیمای KC-10 مجهز به سه سوخت رسان بزرگ در قسمت زیر محوطه بار، یکی در قسمت بار جلویی، یکی در قسمت بال مرکزی و دیگری در قسمت عقب است. ظرفیت مشترک هر شش تانکربرای حمل بیش از 356,000 پوند (یا 160 هزار کیلو) سوخت است، که تقریباً دو برابر هواپیمای تانکر سوخت رسان  KC-135می باشد.

با استفاده از سوخت رسانی هوایی پیشرفته، یا روش سوخت گیری شلنگی و لنگر چتری خط وسط، هواپیمای KC-10 می تواند به رشته وسیعی از هواپیماهای ارتش آمریکا و هم پیمانان سوخت رسانی ارائه دهد.

متصدی سوخت رسانی KC-10 عملیات سوخت گیری را از طریق یک سیستم دیجیتال با کمک کامپیوتر کنترل می کند. سیستم خودکار تقلیل بارگیری و سیستم مستقل قطع، امنیت را افزایش داده و موجب تسهیل سوخت گیری هوایی می شود.

چاپ

ایمیل