مزار شریف، افغانستان (13 اوت، 2012) – سربازان تیم مشارکت زنان از تیم رزمی تیپ پیاده نظام 37 همراه با سربازان پلیس مرزی آلمانی و افغان در 10 ژوئیه افتتاح یک موسسه مراقبت از کودکان را در ناحیه 5، در نزدیکی مزار شریف جشن گرفتند.

برنامه ریزی این پروژه در بهار 2012 آغاز شد، هنگامی که تیم رزمی تیپ پیاده نظام (IBCT) 37 از تیم مشارکت زنان (FET) در طی یک شورا با سربازان پلیس مرزی افغانستان (ABP) به منظور تشخیص نیازهای آنها به صحبت نشست.

سربازان مونث پلیس مرزی افغانستان (ABP) نگرانی خود را در مورد قرار دادن کودکان خود تحت مراقبت همسایه ها و یا ترک آنها بدون سرپرست به منظور رفتن به کار ابراز داشتند.

گروهبان دوم دزیری لاین، رهبر تیم مشارکت زنان (FET) و هماهنگ کننده پروژه، منصوب به تیم رزمی تیپ پیاده نظام (IBCT) 37 گفت: «بسیاری از آنها اذعان داشتند که تمام روز در ترس به سر می بردند و بخاطر نگرانی مداوم نمی خواستند سر کار روند».

اخبار مربوط به یک محل جدید نگهداری کودکان سریعاً از طریق اینترنت و زبان به زبان منتشر شد.

لیان سریعاً با گروهی از سربازان آلمانی مستقر در پایگاه مایک اسپان، در نزدیکی مزار شریف هماهنگی های لازم را برقرار کرد تا به ساختن محلی برای مراقبت کودکان و نصب تاقچه ها و کابینت ها در این مرکز کمک کنند. تیم مشارکت زنان (FET) سپس با دوستان و خانواده اعضای تیم رزمی تیپ پیاده نظام (IBCT) 37 تماس گرفت و در مورد نیاز به تجهیزات برای یک محل جدید نگهداری کودکان با آنها گفت و گو کرد.

خانواده ها و دوستان تیم رزمی تیپ پیاده نظام (IBCT) 37 این درخواست را متوجه شدند و سریعاً به ارسال لباس، اسباب بازی، و سایر تجهیزات به افغانستان پرداختند.

کاترینا دتلینگ، همسر سرگرد جان دتلینگ، افسر عملیات های آینده منصوب به ستاد گروهان، تیم رزمی تیپ پیاده نظام (IBCT) 37، یکی از همسرهایی بود که از این درخواست برای تجهیزات پشتیبانی نمود.

دتلینگ گفت: «پس از مطالعه داستانی که گروهبان دوم لین در مورد زنان پلیس مرزی افغانستان (ABP) ارسال نمود، من نسبت به یک یک آنها احساس دلسوزی کردم». او ادامه داد: «من مادر سه کودک خردسال هستم و نمی توانم تصور کنم که به سر کار بروم و آنها را بدون مراقب رها کنم. من هیچ گاه در چیزی که به این صورت سازماندهی شده باشد شرکت نداشتم و از آنجا که شوهر من در آنجا مستقر است بسیار مشتاق بودم که در پروژه ای کمک کنم که مستقیماً بر افغانستان تاثیر می گذارد».

دتلینگ با دوستان خود در کلیسا تماس گرفت.

دتلینگ گفت: «پاسخی که از دوستانی که خواهان کمک بودند دریافت کردم فوق العاده بود».

لین به هماهنگی یک مرکز جمع آوری در پایگاه مایک اسپان پرداخت و سربازان آلمانی و آمریکایی برای احداث و آماده سازی مرکز مراقبت کودکان چندین سفر به منطقه 5 انجام دادند.

اتاق مراقبت کودکان در منطقه 5 به چند قسمت برای خوابیدن، بازی کردن، آموختن، و صرف خوراک مختصر تقسیم شد. یک نقش بزرگ بر روی یک دیوار نقاشی شد و پنجره ها به منظور ممانعت از حرارت بالای اتاق توسط نور خورشید سایه رنگ زده شدند.

در روز سه شنبه، 10 ژوئیه، سربازان آمریکایی و آلمانی که بر روی این پروژه کار کردند مشتاق بودند تا از سربازان مونث پلیس مرزی افغانستان (ABP) که کودکان خود را برای اولین بار به این مرکز مراقبت از کودکان می آوردند استقبال نمایند. این ملاقات فرصتی در اختیار سربازان قرار داد تا با کودکان ارتباط برقرار کنند.