سروان چنس ترومبتی، از نیروی تفنگداران دریایی آمریکا، خلبان هلیکوپتر CH-46 از واحد اعزامی 15 تفنگداران دریایی، در پایگاه پانو آکیل، پاکستان در هلیکوپتر سی نایتCH-46 به بازرسی بعد از پرواز می پردازد. واحد اعزامی 15 و 26 تفنگداران دریایی از اوائل سپتامبر با هلیکوپتر سی نایت CH-46 و هلیکوپتر سوپر ستالیون CH-53 برای افراد نیازمند در استان سند کمکهای امدادی حمل می کردند. از 5 اوت به این طرف، هلیکوپترهای ارتش آمریکا بیش از 5.5 میلیون کیلو لوازم حمل کرده اند. (عکس از نیروی هوایی آمریکا توسط گروهبان کالی گرادیشار)

پایگاه پانو آکیل، پاکستان (27 اکتبر 2010) – کارکنان مسئول تعمیر و نگهداری هلیکوپترهای «سی نایت» CH-46 قبل از اینکه بتوانند شغل تعمیر و نگهداری هلیکوپتر را به عهده بگیرند، برای بیش از یک سال در ارتباط با تمامی جوانب شغل خود، از نیروبرد گرفته تا عملیات پرواز سی نایت، آموزش می بینند.

هنگام آموزش، سناریوهایی که نمایانگر موقعیت های واقعی هستند، ارائه می شود. اما تا زمان  وقوع آن موقعیت های واقعی، آموزش اکثراً شامل آماده شدن برای موارد غیر منتظره است. از زمان تقویت  HMM-165 تفنگداران دریایی آمریکا و ورود واحد اعزامی 15 تفنگداران دریایی به پایگاه پانو آکیل در پاکستان برای حمایت از عملیات دولت پاکستان و امداد رسانی نظامی به سیل زدگان، آنها این آموزش را بکار گرفتند.

هم ردیف سرجوخه نیکولاس زیگلر، مسئول تعمیر و نگهداری هلیکوپتر سی نایت CH-46 در واحد اعزامی 15 تفنگداران دریایی، با بیش از 600 ساعت تجربه پرواز، گفت: "ما برای انجام این ماموریت آمادگی زیادی کسب کردیم تا بتوانیم بدون هیچ مشکل و با حد اکثر ظرفیت ممکن کار خود را انجام دهیم."

هم ردیف سرجوخه، که از 11 سپتامبر به نیروی تفنگداران دریایی پیوسته است گفت:"هنگامی که در پایگاه پندلتون (در ایالت کالیفرنیا) بودیم، برای فرود درفضایی محدود مقدار زیادی آموزش دریافت کردیم. هنگام آموزش باید در یک فضای کوچکی فرود می آمدیم، باید از خلبانان سمت چپ و راست رد می شدیم، درست مثل اینکه 15 فوت دورتر از خطوط برق یا نزد دیواری فرود می آمدیم. عملیاتی را که در اینجا به انجام رساندیم فرصتی واقعی برای به کار گیری آن آموزش فراهم کرد."

اولین مقصد هلیکوپتر CH-46 و واحد اعزامی 15 تفنگداران دریایی برای حمایت از عملیات امداد رسانی در پایگاه هوایی قاضی در پاکستان شمالی بود. تفنگداران دریایی از اوائل سپتامبرانتقال به پایگاه پانو آکیل را شروع کردند. با وجود اینکه این دو محل از نظر جغرافیایی بسیار متفاوت هستند، اما در ماموریت هایی که تفنگداران دریایی به انجام رساندند، کماکان شباهت هایی وجود داشت.

سرجوخه دومینیک کاماچو، مسئول تعمیر و نگهداری هلیکوپتر سی نایت CH-46 در واحد اعزامی 15 تفنگداران دریایی، گفت: "در اطراف قاضی، در جایی که جاده ها مسدود شده بود، پل ها خراب شده و تعداد زیادی خانه در کنار رودخانه از بین رفته بودند، مردم به بالای تپه ها رفته بودند. اینجا با سایر مناطق فرق دارد زیرا زمین آن بیشتر مسطح است، اما نقطه اشتراکی که دارد این است که تعداد زیادی از مردم در اینجا آسیب دیده اند و خانه ها و مزارع شان زیر آب فرو رفته است."

خدمه هوایی و تعمیر کنندگان هلیکوپتر CH-46 از واحد اعزامی 15 تفنگداران دریایی، به صورت بیست و چهار ساعته در کنار خدمه هوایی و تعمیر کنندگان هلیکوپتر «سوپر ستالیون» CH-53، متعلق به واحد اعزامی 26 تفنگداران دریایی، که در ماه اکتبر وارد شده است، به علاوه انجام تمامی کارکردهای حمایتی لازم برای حفظ جریان یکنواخت عملیات مشغول به کار بودند.

از اوائل سپتامبر، تفنگداران دریایی در پایگاه پانو آکیل به مردمی که برای زندگی کنونی و تا آخر زمستان نیاز مبرم به لوازم دارند، کمکهای امدادی ارائه داده اند. برای اینکه بتوان حجم زیاد ملزومات را به بیشترین تعداد مردم  منتقل کرد، حمل و نقل از سوی واحد اعزامی 15 تفنگداران دریایی و برای واحد اعزامی 26 تفنگداران دریایی، باید به صورت بسیار سریعی به انجام  می رسید.

زیگلر، که اهل اولیثا در ایالت کانزاس است، گفت: "در مرحله نخست برای تحویل 4500 کیلو غذا، یا 9000 کیلو در دو هلیکوپتر، پنج رفت و آمد داشتیم. این امر در سه هفته اولی که اینجا بودیم عادی بود و این سرعت بالا کماکان حفظ شده است. از بین جاهایی که به آن سفر کردیم، دو شهر هیچ صدمه ای ندیده بودند، اما به صورت کامل با آب احاطه شده بودند و جاده هایی که به آن شهر ختم می شدند کاملاً از بین رفته بودند. درست مانند این است که 150 تا 200 نفر را در یک جزیره ببینید. لذا آنچه که ممکن بود را برای آن مردم منزوی شده پرتاب می کردیم."

در حالیکه تفنگداران دریایی در جستجوی نقطه خشکی برای فرود و تحویل امداد رسانی در ولایت سند بودند،   آنها آموزش گسترده ای که دریافت کرده بودند، چه برای فرود در فضای محدود و چه برای انجام تعمیرات پایه ای، را اعمال کردند.

زیگلر گفت: "قبل از اعزام برای مدت زیادی آموزش دیدیم و حضور در اینجا واقعاً رنگ دیگری به عملیات ما می دهد – بیشتر حالت با دل و جانی دارد و به آموزشی که دریافت کردیم اعتبار می بخشد. به علاوه، فرصتی نیز برای کمک به مردم پیدا کردیم."

او گفت: "کمک به پاکستان در مرحله بعد از وقوع بلایای طبیعی، حضور در آنجا و دادن غذا به مردم و به کار گیری آموزش دریافت شده مان بسیار خوشنود کننده است."

چاپ

ایمیل