پایگاه نیروی هوایی مکدیل، فلوریدا – پس از 46 سال انتظار، در طی مراسمی در 5 مارس به مدیریت سرلشکر کارل آر هورست، رئیس ستاد فرماندهی مرکزی ایالات متحده، مدال ستاره برنز به ژنرال ارتش رابرت فرنچ بخاطر اقدامات او در جنگ ویتنام توسط همسرش در مرکز پذیرایی فرماندهی مرکزی ایالات متحده (USCENTCOM) اهدا گردید.

پایگاه نیروی هوایی مکدیل، فلوریدا – پس از 46 سال انتظار، در طی مراسمی در 5 مارس به مدیریت سرلشکر کارل آر هورست، رئیس ستاد فرماندهی مرکزی ایالات متحده، مدال ستاره برنز به ژنرال ارتش رابرت فرنچ بخاطر اقدامات او در جنگ ویتنام توسط همسرش  در مرکز پذیرایی فرماندهی مرکزی ایالات متحده (USCENTCOM) اهدا گردید.

فرنچ گفت: «قهرمانان واقعی هنوز آنجا هستند؛ آنهایی که نتواستند بازگردند. من یکی از افراد خوش شانسی هستم که توانستم بازگردم». او اضافه کرد: «اگر من [این مدال] را در ویتنام می گرفتم، به اندازه ای که امروز برایم ارزش دارد ارزش نمی داشت. من خیلی خوشحالم که خانواده و دوستان خود را در اینجا در کنار خود داشته باشم».

فرنچ به عنوان متصدی بی سیم در گروهان سی (C)، لشکر پیاده نظام 9، در نیروهای ریوراین متحرک که در سال 1967 در کشتی های نیروی دریایی در دلتا مکونگ ویتنام جنوبی مستقر بود، به استخدام ارتش در آمد. در 19 ژوئن فرنچ و حدودا 300 سرباز دیگر وارد کمینی در آپباک در نزدیکی دلتا مکونگ شدند. در طی این نبرد سه-روزه 47 آمریکایی جان خود را از دست دادند، و فرنچ در نزدیکی ستون فقرات مورد اصابت گلوله قرار گرفت. سه عدد از چهار هلیکوپتری که برای نجات فرنچ و سایر سربازان مجروح فرستاده شد مورد شلیک قرار گرفته و سقوط کردند.

پس از سقوط یکی از هلیکوپترها، فرنچ توسط یک افسر امور دینی که او را از آب خارج کرد نجات داده شد. این ساکن کرالود، فلوریدا، در مقاله ای در تمپا تریبیون گفت: «اگر بخاطر او نبود من غرق شده بودم».

فرنچ و سرلشکر بازنشسته جک بندیک، که به عنوان فرمانده جوخه فرنچ در آن زمان خدمت می کرد، در سال 2000 در یک مراسم تجدید دیدار شرکت کردند. در طی آن دیدار، بندیک پی برد که نه فرنچ و نه هیچ یک از چهار سرباز دیگر نامزد جایزه هیچگاه مدال خود را دریافت نکردند. در سال 2011، بندیک این فرایند را مجدداً آغاز کرد. دو سال بعد، با کمک نماینده کنگره ایالات متحده گاس بیلیراکیس، از حوزه نمایندگی 12 فلوریدا، و فرمانده سرلشکر ارتش آنتونی مارو، از رهبران ارشد ستاد فرماندهی مرکزی ایالات متحده (USCENTCOM)، فرنچ، این جایزه را در سن 67 سالگی در مقابل دوستان و اعضای خانواده، از جمله نوه 12 ساله اش، امبر، دریافت کرد.

امبر گفت: «من واقعاً برای پدر بزرگم بخاطر دریافت این جایزه خوشحالم. من مفتخرم که او از روی علاقه و نه از روی اجبار [در ویتنام خدمت] کرد».

هورست در آغاز صحبت خود گفت که تم اصلی این مراسم این است که هیچ وقت برای انجام کار مناسب دیر نیست، و امروز که 46 سال از آن زمان می گذرد، ارتش با ارائه ستاره برنز به گروهبان فرنچ کار مناسب را انجام داد.

هورست گفت: «این جایزه ای بود که او 46 سال پیش به دست آورد، و 46 سال طول کشید که ما کار مناسب را انجام دهیم». او ادامه داد: «امروز ما شهامت، قهرمانی، و صفات رزمی افسر وظیفه جوانی را که زنده ماند تا روزی دیگر مجدداً به جنگ به پردازد به یاد می آوریم، در حالی که بسیاری از همقطارانش نتوانستند این کار را بکنند».

تا امروز، سه تن از پنج سربازی که بخاطر اقدامات خود در سال 1967 نامزد ستاره های برنز شده اند این جوایز را دریافت کرده اند. دو سرباز دیگر منتظر تایید هستند.

چاپ

ایمیل