برای دیگران بفرستید

اخبار مرتبط

• سسنا نیروی هوایی افغانستان برای اولین بار به تخلیه مصدومین می پردازد
• خدمه هوایی افغان رهبری ماموریتی را برای تحویل لوازم مدرسه ای به عهده می گیرند
• فرمانده ارتش ملی افغانستان (ANA) سیستم خمپاره را به سربازان جدید آموزش می دهد

سربازان پیاده نظام ارتش ملی افغانستان، که اخیراً از آموزش ابتدایی ارتش ملی افغانستان (ANA) فارغ التحصیل شدند، به انجام عملیات های آموزش خمپاره 60 میلیمتری M224 در مرکز آموزش نظامی منطقه ای در پایگاه شورابک، ناحیه واشیر، ولایت هلمند، افغانستان، می پردازند. (عکس توسط گروهبان براین پترسون)

ناحیه واشیر، افغانستان (12 آوریل، 2013) – گروهبان ارتش ملی افغانستان جان آقا، یک کاماندو در لشکر 215 کندک 7، با وسایل کار سربازان پیاده نظام آشنایی دارد. او در طی سه سال گذشته توسط نیروهای ائتلاف مورد آموزش قرار گرفته و همراه با آنها به مبارزه پرداخته است.

او و سایر سربازان کوماندو در این کندک، یا گردان، از تجربه خود در میدان رزم برای آموزش سیستم خمپاره 60 میلیمتری M224 به جدیدترین سربازان ارتش ملی افغانستان (ANA) در مرکز آموزش نظامی منطقه ای در پایگاه شورابک، ناحیه واشیر، افغانستان در 8 آوریل استفاده کرد. در مرکز آموزش نظامی منطقه ای (RMTC)، پیش از آن که سربازان ارتش ملی افغانستان (ANA) در مورد تخصص نظامی مورد آموزش قرار گیرند در آموزش رزمی اولیه شرکت می کنند.

آقا و سایر کاماندوها روز خود را با کلاس هایی در مورد سیستم خمپاره آغاز کردند. آقا با جزئیات در مورد چگونگی قرار دادن بهترین صفحه و چگونگی سوار کردن این سیستم و چگونگی تعیین مسافت و جهت صحبت کرد.

پس از نشان دادن این کار به صورت مختصر، هر یک از سربازان به نوبت به شلیک گلوله پرداختند.

آقا گفت او عاشق تدریس سربازان ارتش ملی افغانستان (ANA) است چرا که این امر به رهبران ارتش ملی افغانستان (ANA) در برابر «سربازان جدید ارتش ملی افغانستان (ANA) اعتبار می بخشد».

آقا گفت: «این کار برای آنها یک آموزش فوق العاده است». او ادامه داد: «آنها به خوبی گوش سپردند و سولات زیادی پرسیدند. این امر حاکی از آن بود که وقتی ما [سیستم خمپاره] را سوار کردیم آنها دقت می کردند. آنها خیلی سریع عمل کردند و آن را به درستی راه اندازی کردند».

آقا و آموزگاران کوماندو از یک روش فشرده در طی آموزش استفاده کردند. آنها در خط آتش به جلو و عقب می رفتند و دستورالعمل ها را برای سربازانی که به سمت اهدافی در فواصل حدوداً 300، 500، و 800 متری شلیک می کردند داد می زدند. آموزش آنها نتیجه بخشید. همه گلوله ها به هدف نخورد، ولی آقا گفت که سربازان جدید این دانش را فرا گرفتند و آن را به درستی به کار بردند.

آقا گفت: «آنها فهمیدند که چگونه مسافت و جهت هدف را اندازه گیری کنند». او ادامه داد: «اکثر اوقات تیر آنها به هدف اصابت می کرد، یا خیلی نزدیک بود. ما تنها در زمان هایی که واقعاً لازم بود از گلوله های بیشتر استفاده می کردیم تا هر یک از سربازان (خط شلیک را) با اطمینان به نفس ترک کند».

این اولین باری بود که سربازان آموزش ابتدایی در مرکز آموزش نظامی منطقه ای (RMTC) در آموزش خمپاره 60 میلیمتری شرکت می کردند، و سرلشکر ارتش ملی افغانستان (ANA)، سید ملوک، ژنرال فرمانده لشکر 215، و سرلشکر تفنگداران ایالات متحده، دابلیو لی میلر، و فرمانده (جنوب غربی) فرماندهی منطقه ای، برای تماشای آنها شرکت کردند.

مالوک به کنار سربازان خود آمد تا آنها را در حین شلیک مشاهده کند و سپس برای شلیک چند گلوله در نوبت ایستاد.

تفنگداران تیم مشاوره امداد نیروی امنیت لشکر 215 در آنجا آماده بودند، ولی حضور آنها صرفاً بخاطر مشاهده آموزش و تضمین شرایط امنیتی بود. آنها از قرار گرفتن مناسب سیستم و قرار داشتن سربازان در پشت خط آتش و دقت در استفاده از مهمات اطمینان حاصل کردند. از آن گذشته، آنها بر طبق روش «آموزش آموزش دهنده» پرسنل امداد نیروی امنیت (SFA) دست به هیچ کاری نزدند، چرا که ارتش ملی افغانستان (ANA) رهبری امور را در سراسر افغانستان بر عهده می گیرد.

مفهوم «آموزش آموزش دهنده» بر محور تیم های نیروی ائتلاف امداد نیروی امنیت (SFA) استوار است، که توانایی های حیاتی را به سربازان منتخب ارتش ملی افغانستان (ANA) و پلیس های افغان آموزش می دهند تا آنها قادر باشند با خروج تدریجی نیروهای ائتلاف به آموزش سایرین بپردازند.

سرباز تیرانداز، جوزف اسمیت، مشاور توپخانه تیم مشاوره امداد نیروی امنیت (SFAAT) از اهالی سانتا آنا، کالیفرنیا، به تماشای آموزگاران ارتش ملی افغانستان (ANA) در حین آموزش سربازن پرداخت و تحت تاثیر کار آنها قرار گرفت.

اسمیت گفت: «آموزگاران ارتش ملی افغانستان (ANA) کار فوق العاده ای انجام می دادند». او ادامه داد: «[سربازان جدید] از این که سربازان [ارشد] ارتش ملی افغانستان (ANA) به آموزش آنها می پرداختند خوشحال بودند. این آموزگاران در مورد این سیستم ها به سربازان [جدید] اطمینان به نفس و اعتماد دادند، چرا که می دانستند با خروج ما آنها از [کارشناسان متخصص ویژه] برای آموزش موارد جدید برخوردار خواهند بود».

آقا اعمال فشار بر سربازان و واقعی نمودن هرچه بیشتر آموزش را روشی موثر برای کمک به یادگیری سربازان می داند.

آقا گفت: «آنها باید با کار خود آشنا باشند». او ادامه داد: «ما نمی توانیم با ملایمت صحبت کنیم و انتظار نتایجی را که امروز به دست آوردیم داشته باشیم. ما باید با آنها سختگیر باشیم، چرا تفنگداران با ما همین گونه رفتار کرند و ما مطالب بسیاری آموختیم که به ما در مبارزه برای کشورمان کمک خواهد کرد. آینده افغانستان در دستان ماست».

چاپ

ایمیل