برای دیگران بفرستید

اخبار مرتبط

• تیم بازسازی استانی (PRT) فراه رهبران محلی را با مرکز بین الملی روزنامه نگاران پیوند می دهد
• رهبر ارشد ماموریت آموزشی ناتو-افغانستان (NTM-A) نقش منحصر به فرد مربیگری را بر عهده می گیرد
• پایگاه فینیکس، افغانستان – ژنرال فرمانده عملیات های بازداشتگاه ارتش ملی افغانستان، ژنرال فرمانده عملیات های بازداشتگاه ارتش ملی افغنستان، سرلشکر غلام فاروغ (وسط) همراه با ژنرال فرمانده نیروی کار تیتان، سرتیپ فیلیپ چرن (وسط چپ) و معاون ژنرال فرمانده س

یک خدمه هوایی در یک ماموریت اخیر انساندوستانه به روستاییان در تخلیه تجهیزات کمک می کند. خدمه هوایی 5000 پوند کالا و تجهیزات به روستای محلی تحویل دادند. (عکس نیروی هوایی ایالات متحده/ استوار ارشد راسل مارتین)

فرودگاه قندهار، افغانستان (17 اکتبر، 2012) – ماموریت های امداد انسانی تصویر خدمه هوایی را در حال پرتاب کالاهایی را به مکان های دورافتاده ای که برای تحویل از طریق کامیون یا کاروان نظامی بسیار خطرناک اند به ذهن متبادر می کند؛ تصاویر روستاییان خندان که مشتاقانه منتظر اغذیه و تجهیزات هستند، ولی تمامی ماموریت های «امدادهای انساندوستانه» (HA) در افغانستان احتیاج به حمل و نقل هوایی ندارد، و برای بخشی از آن تنها لازم است که ماشین را به راه انداخت و به سمت آن مکان حرکت کرد.

معذلک هیچ چیز در این ارتباط ساده و پیش پا افتاده نیست.

خدمه هوایی منصوب به این مکان اخیراً به سفری کوتاه به «خارج از محدوده» رفتند تا به عنوان بخشی از تلاش مستمر نیروهای ایالات متحده برای پشتیبانی از عملیات های ضد شورش و ایجاد حسن نیت بین مردم افغانستان تجهیزاتی که مدرسه شدیداً به آن احتیاج داشت، تجهیزات سنگرسازی هوایی، و گندم و برنج را به روستایی در آن نزدیکی تحویل دهند.

کارگزار ویژه مسئول این ماموریت، که هویت او به دلایل امنیتی مجهول نگه داشته می شود، گفت: «این فرصتی است برای ما تا به دوستان افغان خود نشان دهیم که می خواهیم به هر نحو ممکن از آنها پشتیبانی کنیم و به آنها کمک نماییم». او ادامه داد: «کمتر پیش می آید که ما به اینجا بیاییم و چنین ماموریت هایی را انجام دهیم، بنابراین وقتی این کار را می کنیم، می خواهیم حداکثر استفاده از آن انجام گیرد».

پس از ورود به این روستا، چهار ماشین کوگر ضد مین ضد کمین که تجهیزاتی را به وزن 5000 پوند حمل می کردند مورد استقبال حدود بیست و پنج کودک افغان و بیش از ده روستایی دیگر که مشتاق بودند با سربازان ایالات متحده دست بدهند و ببینند که این کاروان نظامی چه چیزی با خود حمل می کرد قرار گرفتند.

یکی از ریش سفیدان روستا از طریق مترجم گفت: «مردم اینجا از جنگ خسته شده اند». او اضافه کرد: «مردم اینجا به مدت 30 سال در حالت جنگ به سر برده اند. بسیار لذت بخش است که ببینیم نیروهای ایالات متحده به مردم و روستاهای ما علاقه دارند و شاهد آن باشیم که آنها چگونه از زندگی ما پشتیبانی به عمل می آورند».

با وجودی که این یک سفر انساندوستانه بود، تدارکات عملیات از همان سطح آمادگی و امنیتی که از ماموریت های خارج از ایمنی و امنیت پایگاه های فرودگاه قندهار انتظار می رود برخوردار بود.

این کارگزار گفت: «ما چند هفته پیش برنامه این ماموریت را آماده ساختیم و این امر مسلما باید با سلسله مراتب در میان گذاشته شود تا عملیات مورد تایید قرار گیرد». او ادامه داد: «هر گاه که ما از محدوده خارج می شویم، چه این ماموریت «امداد انساندوستانه» (HA) باشد چه نباشد، ما باید تضمین کنیم که تمامی اقدامات تحقیقی، امنیتی و ایمنی در بالاترین سطح ممکن به عمل آمده است».

این گروه از خدمه هوایی، همراه با یکدیگر در بیش از 35 ماموریت شرکت کرده اند، و همه آنها این کار را به صورت یکسان آغاز کرده اند و اگر همه چیز خوب پیش برود به همان صورت خاتمه خواهند داد.

این کارگزار گفت: «پس از آنکه ما این برنامه را به تایید رهبری رساندیم، جزئیات را از مرحله نهایی گذراندیم». او ادامه داد: «در روز ماموریت، ما همه کارها را پیش از انجام مرور می کنیم، و تمامی احتمالات ممکن و چگونگی واکنش خود را در نظر می گیریم».

ورزشکاران جهانی در ورزش هایی مانند انجمن بسکتبال ملی و لیگ فوتبال ملی به صورت متداول پیش از رویدادهای مهم مانند فینال ان بی ای (NBA) یا سوپر باول ان اف ال (NFL) به تمرین و مرور بازی می پردازند. این تیم هیچ تفاوتی با آنها ندارد.

این کارگزار مسئول گفت: «صرف نظر از بزرگ یا کوچک بودن ماموریت ها و صرف نظر از هدف آنها، ما این کار را برای تمامی ماموریت ها انجام می دهیم». او ادامه داد: «هر بار که ما از این دیوارها پا بیرون می گذاریم، بازی آغاز می شود. ما همه چیز را چند بار مرور می کنیم، و اکنون که این کار را به مدت زیادی همراه با هم انجام داده ایم ... این امر ملکه ذهن ما شده است، و به مثابه امری غریزی است. من در هر موقعیتی می توانم به شما بگویم چه کسی قرار است در کجا قرار گرفته باشد. این درجه از اعتماد به تیم حیرت آور است».

همه ما از این شانس برخورداریم که این ماموریت انساندوستانه چنین واکنشی را از تیم ما ایجاب نمی کرد. در طی کاروان نظامی به این روستا، چندین توقف صورت پذیرفت تا مسائل غیر معمول را شناسایی و نامگذاری کنیم و به ستاد گزارش دهیم، و مسافتی که می توانست در آمریکا در 20 دقیقه طی شود به یک اعزام یک ساعته مبدل گشت.

با وجودی که تحویل دادن امداد به روستاییان مخاطراتی را به همراه دارد، این امر از پاداش هایی نیز برخوردار است. کودکان، نوجوانان، و ریش سفیدان روستا تماماً دور هم جمع شدند تا ببینند آمریکاییان چه چیزی به همراه آورده بودند و آنها حتی برای خدمه هوایی غذا آورده بودند. طبیعتاً در هنگام برخورد با فرهنگ های دیگر باید در نظر داشته باشیم که آداب و رسوم آنها را به رسمیت بشناسیم.

یک کارگزار ارشد گفت: «ما عادات داریم کارها را به صورت خاصی در آمریکا انجام دهیم». او اضافه کرد: «در اینجا رابطه هایی که ایجاد می کنیم معمولاً از آنچه به همراه می آوریم مهم تر است. حتی صرف چای و غذا با آنها به استحکام روابط ما کمک می کند».

او با خنده گفت: «تا جای ممکن هیچ وقت غذا را پس نزنید، آنها این کار را نشانه بی احترامی تلقی می کنند، و هنگام غذا خوردن سعی کنید که بیاد داشته باشید که از دست راستتان استفاده کنید».

پس از صرف غذا و نوشیدن چای، خدمه هوایی به ایمن سازی تریلرهای خالی می پردازند، بارها را در وسایل نقلیه ضد مین و ضد کمین (MRAP) قرار می دهند و به فرودگاه قندهار باز می گردند. با گذشتن از دروازه های ایمن، در خارج از دیوارهای قندهار، آنها کلاه خودهای کولار خود را از سر بر می دارند، جلیقه نظامی خود را در می آورند و به مجتمع خود باز می گردند. در آنجا، آنها چگونگی ماموریت را گزارش می دهند، در مورد هر مسئله ای را که غیر مترقب بوده صحبت می کنند و مانند یک تیم ورزشی پس از صدای سوت نهایی دور هم جمع می شوند.

در حالی که به صورت دایره وار در کنار هم می ایستند، دست هر کدام از خدمه هوایی به سمت مرکز می رود و پس از شمارش «1، 2، 3» دستان خود را به منظور جشن پایان ایمن برای یک ماموریت موفقیت آمیز به بالا پرتاب می کنند.

چاپ

ایمیل