ولایت کونر، افغانستان (29 ژوئن، 2012) – اعضای تیم مشارکت بانوان در گروهان A، گردان 2، هنگ پیاده نظام 12، از طریق شورای تنوع فرهنگی جوانان که در 23 ژوئن 2012 در پایگاه رزمی پیناچ برگزار شد به 40 جوان افغان کمک نمودند تا دانش خود را در مورد جهان افزایش دهند.

هر هفته، کودکان از منطقه مجاور در پایگاه رزمی پیناچ (COP) جمع می شوند تا از طریق آموزش های تیم مشارکت بانوان (FET) و مشارکت در هنر و صنایع دستی و جلسات ورزشی در که همزمان با درس های روز صورت می گیرد در مورد فرهنگ های مختلف بیاموزند.

سرجوخه ارتش ایالات متحده، اییدرا رینا، افسر وظیفه در تیم مشارکت بانوان (FET) در گروهان A، گردان 2، هنگ پیاده نظام 12 گفت: «هدف این کار ارتقاء آگاهی بین المللی در بین جوانان از طریق ورزش و صنایع دستی است تا بنیاد لازم برای ایجاد شهروندان جهانی آینده فراهم آید».

رینا اضافه کرد: «ما می خواهیم فضایی مبنی بر صمیمیت جهانی و درک شباهت ها و تفاوت های فرهنگی ایجاد کنیم». او اضافه کرد: «و طبیعتاً از وقت خود لذت ببریم».

تابستان گذشته، تیم پشتیبانی فرهنگی که در این منطقه مشغول به کار بود برنامه مشابهی را برگزار نمود که طی آن آنها کودکان را برای شرکت در بازی های ورزشی مانند کریکت، بسکت بال، و فوتبال به این پایگاه می آورد.

با در نظر داشتن موفقیت بالای این برنامه، تیم مشارکت بانوان (FET) تصمیم گرفت که این برنامه را مجدداً احیا نماید، ولی آنها نکاتی را به آن اضافه نمودند.

رینا، از اهالی ولی سنتر، کالیفرنیا، توضیح داد: «فرمانده از ایده ما در مورد کلاس فرهنگی خوشش آمد، و ما سپس آن را گسترش دادیم تا مواردی مانند ورزش و صنایع و بازی های مربوط به کشورهای مختلف را نیز شامل گردد».

این برنامه فرصتی در اختیار کودکان قرار داد تا در حالی که هنوز در تعطیلات مدرسه به سر می برند در خارج از محیط روزمره زندگی خود به یادگیری ادامه دهند.

در طی هفته های گذشته، جوانان، که حدود سنی آنها از 5 تا 12 بود، در مورد مکزیک و چین آموختند، ولی درس این هفته بر عجایب جنوبی تمرکز داشت، تنها کشور-قاره جهان: استرالیا.

پس از مشاهده عکس های مردم، حیوانات، و چشم انداز منحصر به فرد منطقه، کودکان با کیسه های کاغذی عروسک درست کردند و سپس به بازی هایی پرداختند که در بین کودکان استرالیا متداول است.

از زمان آغاز این برنامه سه هفته پیش، تیم مشارکت بانوان (FET) شاهد رشد بالایی در زمینه اشتیاق آنها بوده است، که این امر در مواقعی هم شیرین است و هم تلخ، چرا که آنها تنها می توانند تعداد خاصی از کودکان را برای مشارکت به پایگاه رزمی پیناچ (COP) راه بدهند.

کارشناس ارتش ایالات متحده، آندریا ویترمن، از اهالی لیویسویل، تکزاس، عضو تیم مشارکت بانوان (FET) در گروهان A، گردان 2، هنگ پیاده نظام 12، گفت: «امروز صبح 80 کودک، هفته پیش 60 کودک، و هفته اول 32 کودک به اینجا آمدند». او ادامه داد: «تعداد بیشتری از کودکان به اینجا می آیند، و این امر خوبی است، ولی ما همچنین احساس بدی می کنیم چرا که ما نمی توانیم به همه آنها اجازه دهیم وارد شوند. یکی از بچه ها امروز صبح بخاطراین که نمی توانست وارد شود شروع به گریه کرد».

علاوه بر به دست آوردن محبوبیت در بین بچه های محلی، این برنامه همچنین توجه رهبران افغان را در منطقه به خود جلب کرده است.

معاون فرمانده این ناحیه ابراز علاقه کرده است که تیم مشارکت بانوان (FET) به ترجمه طرح های درسی بپردازد و آنها را با آموزگاران محلی در میان بگذارد تا آنها بتوانند آن را در مدارس تدریس نمایند.

سروان هیتر دیسیلویو، افسر تیم مشارکت بانوان (FET) در تیم تیپ زرمی پیاده نظام 4، لشکر پیاده نظام 4، گفت: «[تیم مشارکت بانوان (FET) ما] تنها محدود به مشارکت با زنان و کودکان نیست». او ادامه داد: «آنها با رهبران مرد همکاری می کنند تا با این کار آشنایی پیدا کنند. این امر در تیپ رزمی ما از اهمیت خاصی برخوردار است چرا که آنها قادر خواهند بود با افراد بیشتری تماس برقرار کنند».

این رویداد از طرفداران زیادی در بین جوانان محلی برخوردار شده است، و بسیاری از اعضای تیم مشارکت بانوان (FET)، مترجمان، و سایر داوطلبان در این واحد هر هفته چشم انتظار آن هستند.

بلیک آدیر، از اهالی تهلیکا، اوکلاهوما، کارشناس ارتش ایالات متحده، دیدبان توپخانه در گروهان A، گردان 2، هنگ پیاده نظام 12، گفت: «وقت گذراندن با کودکان و پرداختن به تفریح فرصتی است برای قرار گرفتن در محیطی متفاوت از گشت های روزانه».

با تمام شدن این برنامه در انتهای روز، کودکان به صف ایستادند و به زبان بومی استرالیا که در آغاز کلاس با آن آشنا شده بودند با یکدیگر به خداحافظی پرداختند.

با وجود این که بخاطر شرکت در به بازی هایی مانند چوب و گل، نوع استرالیایی فریز تگ، خسته و خیس عرق بودند، آنها در هنگامی که خارج می شدند از دانش بالاتری در مورد زندگی و بازی های کودکان در سایر نقاط جهان برخوردار بودند.

یادگیری در مورد فرهنگی های مختلف بسیاری از کودکان را تشویق نمود تا به صورت مستقل در مورد جهان بیاموزند.

محمد 12 ساله گفت: «من می خواهم به روی شبکه اینترنت بروم و بیشتر بیاموزم». او ادامه داد: «من می دانستم دنیا جای بزرگی است و مردم مختلفی در آن وجود دارند».