برای دیگران بفرستید

اخبار مرتبط

• کارشناس افغان در انهدام مواد انفجاری (EOD) به صلاحیت نزدیک می شود، و نیروی خود را آموزش می دهد
• نیروهای افغان و نیروهای ائتلاف از زنان نیری هوایی افغانستان (AAF) تقدیر می کنند
• ملوان فرماندهی مرکزی (CENTCOM) سرگرمی را به کتاب تبدیل می کند

نرگس کریمی، سمت راست، یک روزنامه نگار در رادیو تلویزیو افغانستان (RTA) در شهر فراه، در 23 فوریه به پاسخ لیولما صدیقی، سمت چپ، مدیر امور زنان فراه، در طی یک پخش زنده رادیویی از سازمان رادیو تلویزیون افغانستان (RTA) در شهر فراه گوش می کند. (عکس وزارت دفاع [DoD] توسط ستوان سوم متیو استروپ)

شهر فراه، افغانستان – بالا رفتن حقوق زنان در جامعه و قدرت یافتن آنها در طی دهه گذشته نقطه تمرکز گفتگوها در طی جلسه ای در 23 فوریه بین نمایندگان تیم بازسازی استانی (PRT ) فراه و رهبران محلی در سازمان پخش رادیو تلویزیون افغانستان در اینجا بود. از زمان عهده گیری کار از تیم بازسازی استانی (PRT) سابق در اکتبر 2012، این اولین بازدید تیم بازسازی استانی (PRT) فراه از سازمان پخش رادیو تلویزین می باشد.

تیم بازسازی استانی (PRT) فراه از سازمان رادیو و تلویزیون افغانستان (RTA) بازدید به عمل آورد تا در مورد یک کلاس آموزش مهارت های روزنامه نگاری که اخیراً در فراه به رهبری مدیریت اطلاعات و فرهنگ محلی با هدف ایجاد ظرفیت رسانه ای برای دانش آموزان مرد و زن برگزار شد پی گیری کند. در مجموع، 41 دانش آموز، که 20 تن از آنان مونث بودند، در طی مراسمی در در شهر فراه در هفته گذشته از این کلاس فارغ التحصیل شدند. یکی از دانش آموزان این کلاس، نرگس کریمی، یکی از پنج روزنامه نگار تمام وقت در رادیو تلویزیون افغانستان (RTA) در فراه است. کریمی، که سال دوم را در موسسه آموزش آموزگاری فراه می گذاراند، در کارآگاه های روزنامه نگاری مختلف در فراه و ولایت همجوار هرات شرکت کرده است.

کریمی گفت: «من چیزهای زیادی در مورد رسانه ها و روزنامه نگاری در طی این کارآگاه در فراه یاد گرفتم». او ادامه داد: «من در واقع بیش از آنچه فکر می کردم آموختم – این آموزش واقعاً سودمند بود».

در زمانی نه چندان دور در فراه، و در واقع تمامی افغانستان، زنان از فرصت رفتن به مدرسه یا کار در خارج از خانه برخوردار نبودند. آنها قطعاً نمی توانستند به عنوان یک شخصیت رادیویی در یک ایستگاه رادیویی به کار مشغول شوند. لیلوما صدیقی، مدیر امور زنان فراه، یکی از افرادی که آن دوران را به خوبی به خاطر دارد.

صدیقی زمانی را به خاطر می آورد که در زمان رژیم طالبان به عنوان آموزگار در کابل به کار مشغول بود. دختر او مریض بود و احتیاج به دیدن پزشک داشت. در آن زمان، همسر صدیقی که با روی کار آمدن طالبان کار خود را به عنوان یک دادستان محلی از دست داده بود، در پاکستان به عنوان یک تاجر مشغول کار بود.

صدیقی گفت: «من دخترم را به دیدن دکتری بردم که از اقوام همسرم بود». او ادامه داد: «هنگامی که او آزمایشات را بر روی دخترم آغاز کرد، یکی از افراد طالبان که پشت سر من نشسته بود متوجه شد که من صورتم را نپوشانده ام. او می خواست من را شلاق بزند ولی دکتر جلوی او را گرفت. من سریعاً روی خود را پوشاندم. آن روزها دوران تاریکی در افغانستان بود».

از آن زمان خیلی از چیزها در افغانستان تغییر کرده است، و با وجودی که حقوق و مسائل زنان یک موضوع جنبی تلقی نمی شوند، تصورات در درون فرهنگ دستخوش تغییر می شوند.

صدیقی گفت: «من به مدت ده سال ریاست امور زنان را بر عهده داشته ام». او ادامه داد: «در طی دو هفته اول، من از دفترم خارج نشدم. با خروج طالبان، زنان قادر بودند که در جلسات شرکت کنند و در جامعه و دولت مشارکت داشته باشند».

صدیقی بر این باور است که دو دلیل اصلی برای تغییر فرهنگی در مورد حقوق زنان در فراه وجود دارد. دلیل اول خروج طالبان است، و پس از آن آگاهی و درک بیشتر از حقوق زنان. صدیقی اشاره کرد که کمپین های اطلاع رسانی عمومی و سمینارهای ماهانه حقوق زنان در سراسر ولایات افغانستان منجر به تغییری در ذهنیت مردم شده اند. او همچنین اشاره کرد که هر یک از ولایات افغانستان در حال حاضر از یک مدیر امور زنان برای ادامه این پیشرفت در این مناطق برخوردار است.

با وجود بالا رفتن حقوق زنان در افغانستان، هنوز هم چالش هایی باقی است. کریمی، که با کمک یکی از اعضای مذکر خانواده خود به این کار در تیم بازسازی افغانستان (RTA) دست یافت، همچنین اظهار داشت که عده ای از اعضای خانواده و دوستان او به نحو کامل از او پشتیبانی نمی کنند. او حتی اشاره کرد که یکی از افراد نزیک به وی از او پرسید آیا زن دیگری در فراه نیست که بتواند در رادیو کار بکند.

پاسخ او این بود: «این کاری است که من می خواهم انجام دهم».

کریمی، 25 ساله، سال های نوجوانی خود را در ایران به عنوان یک پناهنده افغان گذراند. علیرغم چالش هایی که خانواده او با آن روبه رو بود، او با این امید بزرگ شد که روزی در تلویزیون ظاهر شود. در واقع، کریمی گفت که او اغلب به آینه نگاه می کرد و وانمود می کرد که روزنامه نگار است. آرزوهای او به مرور به حقیقت پیوستند.

علیرغم فقدان موقعیت شغلی در مدیریت کل تشکیل – سندی که تعداد کارمندانی را که می توان استخدام کرد نشان می دهد – با رشد حقوق زنان، مشاغل رسانه ای برای خانم های افغان بیشتر در دسترس قرار می گیرند. در حال حاضر یک خانم جوان دیگر از فراه به صورت نیمه وقت به صورت داوطلبانه در تیم بازسازی استانی (RTA) فراه مشغول به کار است، و به تهیه یک برنامه تلویزیونی در مورد کودکان می پردازد.

محمد هاشم عمری، مدیر کل تیم بازسازی استانی (RTA) فراه، گفت: «زمانی بود که من هیچ گاه از طرف خانم ها تقاضای کاردریافت نمی کردم». او ادامه داد: «من اکنون به صورت مداوم تقاضاهایی از زنان برای کار در اینجا دریافت می کنم. متاسفانه تشکیل من پر است و از این رو از هیچ موقعیت شغلی تمام وقت برخوردار نیستم، چه برای مردان و چه زنان. معذلک تلاش می کنم که هنگامی که موقعیتی به وجود آید آن را در اختیار زنان قرار دهم».

در طی بازدید تیم بازسازی استانی (PRT) از مرکز پخش رادیو و تلویزیون، اعضای تیم بازسازی استانی (PRT) از فرصتی برای تماشای مصاحبه کریمی در یک برنامه زنده رایویی برخوردار بودند، رویدادی که مسلماً ده سال پیش امکان آن وجود نداشت. با وجودی که عده زیادی فکر می کنند تلاش های نیروهای ائتلاف بیهوده بوده است، چنین مشارکت هایی حاکی از تغییراتی در مسائل کلیدی افغانستان است. ولی پس از انتقال نیروها بر سر دست آوردهای حقوق زنان چه خواهد آمد؟

در حالی که بسیاری از افراد نگرانند که موقعیت امنیتی پس از انتقال در افغانستان منجر به از دست دادن دست آوردها در زمینه مسائل حقوق زنان می شود، صدیقی جزو این افراد نیست.

صدیقی گفت: «افرادی هستند که از آنچه [پس از انتقال] پیش خواهد آمد می ترسند». او ادامه داد: «و امکان دارد وضعیت امنیتی بدتر شود. ولی فارغ از آنچه در ارتباط با موقعیت امنیتی اتفاق خواهد افتاد، ذهنیت زنان و مردمی که با حقوق زنان آشنا شده اند تغییر نخواهد کرد. هیچ کس قادر نخواهد بود ذهن ما را تغییر دهد».

چاپ

ایمیل