پزشک نیروی ائتلاف، منصوب به نیروهای عملیات پشتیبانی، در مورد کارهای هنری ای که پزشکان از کودکان افغان محلی در ولایت میوند دریافت کردند صحبت می کند. (عکس از سرگرد سیندی کینگ)

میوند، افغانستان (10 سپتامبر، 2012) – هر کسی که تا به حال نقاشی ای از کودکی خردسال دریافت کرده باشد، می تواند با اطمینان آن را حمل بر ابراز خالصانه اعتماد و دوستی کند. در ناحیه میوند، در کنار در یک کلینیک پزشکی دورافتاده، که توسط نیروهای عملیات ویژه اداره می شود، چندین نقاشی که توسط کودکان محلی به پزشکان داده شده اند قرار دارند.

پزشک منصوب به پشتیبانی نیروهای عملیات ویژه گفت: «همیشه کودکانی به بازدید کلینیک پزشکی ما می آیند». او گفت: «بعضی از نقاشی ها توسط یک پسر کوچک 7 ساله افغان پس از آنکه ما خواهر 4 ساله او را در طی سه ماه معالجه کردیم کشیده شدند».

بیبیامینا، یک دختر افغان، بخاطر یک عفونت بر روی پوست سرش توسط برادر بزرگتر خود به کلینیک برده شد. پزشکان آن را زرد زخم تشخیص دادند و شروع به معالجه او کردند.

پزشک گفت: «عفونت او به قدری بد بود که ما مجبور شدیم پوست سر او را پانسمان کنیم و به مدت سه ماه هر روز از او بازدید کنیم». او ادامه داد: «ما اسم او را گوش پاک کن گذاشته بودیم، چرا که سر او با گاز پانسمان پوشیده شده بود و چهره او مانند یک گوش پاک کن پنبه ای بود».

در طی معالجه بیبیامینا، او و برادرش با اسباب بازی هایی که از طرف پزشکان نیروهای عملیات ویژه به آنها اهدا شده بود بازی می کردند یا به کشیدن نقاشی می پرداختند. یک روز صبح، این دو کودک با کارهای هنری خود به کلینیک بازگشتند و با افتخار آنها را به پزشکان ارائه دادند.

پزشک گفت: «من از دیدن این نقاشی ها و این که آنها از طریق جزئیات نقاشی هایشان تا چه اندازه به ما توجه کرده بودند غافلگیر شدم».

یک نقاشی از ماشین نظامی آنتن های ارتباطی را نشان می دهد، سربازان ایالات متحده تفنگ های دوربین دار در دست دارند و کلاه خودهایی با نوار چانه بر سرشان است.

پزشک گفت: «ما این عکس ها را آویزان کردیم تا کودکان آن را ببینند و به مراتب قدردانی ما از کارهای هنری آنها پی ببرند».

پزشکان اغلب بیبیامینا را در روستا می بینند و از اینکه وضعیت پوست سر او درمان شده و موهای او مجدداً رو به رشد است بسیار خوشحال هستند. هرگاه او پزشکان را می بیند به پیش آنها می آید و با آنها دست می دهد. پزشکان نیروهای عملیات ویژه می گویند این کودکان آینده افغانستان هستند، و احتمالاً محبت های آنها را در بزرگسالی به خاطر خواهند داشت.

پزشک نیروهای عملیات ویژه گفت: «از این که ما می توانیم با کودکان ارتباط برقرار کنیم خوشحالم». او ادامه داد: «این کودکان بی آلایشند و برای آنها امید وجود دارد».

چاپ

ایمیل