برای دیگران بفرستید

اخبار مرتبط

• پزشکان افغان در بگرام آموزش می بینند
• تیم توسعه کشاورزی (ADT) به آینده افغانستان کمک می کند
• سسنا نیروی هوایی افغانستان برای اولین بار به تخلیه مصدومین می پردازد

سرهنگ دوم، اسکات سیل، از ایادی افغان و مربی ارشد در تیم 11 امداد نیروی امنیتی به یک عضو پلیس مرزی افغان در طی عملیات هجوم جنوبی 4 در ولایت قندهار در 15 نوامبر 2012 خوش آمد می گوید. این عملیات بر روی از بین بردن نفوذ شورشیان بر روی جمعیت محلی و برقراری ارتباط با روستاهای دورافتاده با دولت و پلیس تاکید داشت. (عکس توسط ستوان اول ورونیکا آگویلا)

پایگاه عملیاتی مقدم اسپین بولداک، افغانستان (26 نوامبر، 2012) – در روستاهای دورافتاده ولایت قندهار، برای رسیدن به نزدیک ترین شهر باید مسافتی را حدود 55 کیلومتر در جاده های ناهموار مملو از مناطق خطرناک شورشیان طی نمود.

با توجه به این چالش، اعضای پلیس مرزی افغانستان ، یا ABP، در ناحیه 3 و تیم مشاوران نیروهای امداد امنیت آنها در طی عملیات هجوم جنوبی 4 در ولایت قندهار در 15 تا 18 نوامبر تلاش نمودند تا با مناطق دور افتاده در نواحی اسپین بولداک و تاکته ارتباط برقرار سازند و نفوذ شورشیان را از بین ببرند و به دلواپسی های اقتصادی و امنیتی روستاییان بپردازند.

سرهنگ دوم اسکات سیل، از ایادی افغان و مربی ارشد در تیم نیروهای امداد امنیت (SFAT) 11، گفت، «این شهرها از هیچ پشتیبانی دولتی برخوردار نیستند. آنها به صورت متداول با پلیس مرزی افغانستان (ABP) سر و کار ندارند ولی دشمن ناگهان را در حیاط خلوت و جایی که در آن در آسایش به سر می برده است می بیند».

به عنوان بخشی از این عملیات، رهبران پلیس مرزی افغانستان (ABP) 3 و کندک های پشتیبان آنها چهار منطقه را که پناهگاه امن طالبان محسوب می شدند مشخص نمودند. این عملیات که توسط عوامل نیروی واکنش سریع کندک پلیس مرزی افغانستان (ABP) 3 و کندک 4 انجام گرفت همچنین شامل پشتیبانی هوایی توسط گروه هوایی نیروی هوایی افغانستان، یا KAW، می گشت.

ستیل گفت: «برادران فرمانده کندک به تقویت یکدیگر و حرکت های هماهنگ شده زمینی در منطقه و حرکت هوایی همزمان پرداختند». او ادامه داد: «این امر ممکن است برای آمریکاییان آسان به نظر آید، ولی افغان ها این امر را برای اولین بار تجربه می کردند».

ماموریت مشترک گروه هوایی قندهار (KAW) و پلیس مرزی افغانستان (ABP) ناحیه 3، با وجودی که اولین تجربه آنها در این زمینه بود، منجر به انتقال موفقیت آمیز رهبران پلیس مرزی افغانستان (ABP) برای به مشارکت گیری رهبران روستا گشت در حالی که کندک ها به امنیت مسیرهای دور افتاده می پرداختند و از طریق زمین وارد روستاها می شدند.

سیل باور دارد که پلیس مرزی افغانستان (ABP) در حین همکاری با نیروهای امداد امنیت بین المللی در مزایای استفاده از تجهیزات نظامی مانند تخلیه پزشکی، یا مدوک، پشتیبانی، پاکسازی جاده و وسایل کاهش دستگاه منفجره دست ساز اعتماد به نفس خود را بالا برده است.

سیل گفت: «آنها از طریق این توانایی های پیشرفته پی بردند که آنها نیز می توانند در منطقه خود بیشتر پیشروی کنند». او ادامه داد: «ما نحوه انجام آن را نشان دادیم. ما به یک راهکار پایدار افغانی دست پیدا کردیم و این گام های کوچک را برداشتیم تا آنچه امروز سقوط هوایی انساندوستانه نام دارد در دو ماه آینده به هجوم هوایی و تخلیه پزشکی تبدیل شود».

سیل امیدوار است که پلیس مرزی افغانستان (ABP) از این به بعد این تجهیزات را در نیروی خود به کار خواهد گرفت و یا برای پشتیبانی بیشتر از ارتش ملی افغانستان درخواست به عمل بیاورد.

سیل گفت: «حال که نحوه استفاده از وسایلی را که نیروی امداد امنیت بین المللی (ISAF) ارائه می کند به آنها نشان داده ایم، گام بعدی این است که آنها را در مورد آن وسایل آموزش داده [و] تعلیم دهیم تا به این صورت ما بتوانیم گامی دیگری به [عقب] برداریم». او ادامه داد: «ما افغان ها را تقویت می کنیم که این امر را به صورت مستقل انجام دهند».

پلیس مرزی افغانستان (ABP) در سرتاسر این عملیات نشان داد که چگونه آنها می تواند این کار را به صورت مستقل انجام دهد، ولی این امر خصوصاً در آخرین مرحله از این عملیات مشهود بود. رهبران پلیس مرزی افغانستان (ABP) همان طور که بارها این کار را انجام داده است ریش سفیدان روستا را به مشارکت گرفت، به نگرانی های آنها گوش فرا دادند، به دغدغه های امنیتی آنها گوش داد، و شهروندان را در ارتباط با نحوه دسترسی به پلیس برای پشتیبانی مورد رایزنی قرار داد.

ولیکن این بار، کار قدری تفاوت داشت.

در شهر کوچک گار ناو، تنها نه خانواده در این روستا که به محلی برای تجدید قوای شورشیان شهرت دارد باقی مانده اند. این روستاییان، که نگرانند شورشیان امدادهای انسانی را از آنها بربایند، به پلیس مرزی افغانستان (ABP) پیشنهاد کردند که غذا و تجهیزات اضافی را به روستایی دیگری که بسیاری از خانواده های آنها منتقل گشته اند ببرند.

پیش از آنکه همکاران پلیس مرزی افغانستان (ABP) در نیروی ائتلاف این روستا را شناسایی کنند، پلیس مرزی افغانستان (ABP) با استفاده از دانش محلی خود، برنامه حرکت خود را ریخت، دستورات خود را منتشر ساخت و آماده خروج شد.

سیل گفت: «آنها [پلیس مرزی افغانستان (ABP)] مدت ها پیش از آنکه ما بتوانیم خستگی هدف اصلی خود را رفع کنیم فرا تر از ما در جاده قرار داشتند». او ادامه داد: «توانایی آنها در انجام کارهایی مانند بردن [کمک های انساندوستانه] به روستای بعدی بدون کمک از ما غافلگیر کننده بود. آنها به نیازهای موجود پی بردند و از توانایی تسهیل آن برخوردار بودند. ما در واقع متوجه نشدیم که همچین اتفاقی قرار بود بیافتد».

این خبر حاکی از پایان این عملیات برای نیروهای ائتلاف است. معذلک برای پلیس مرزی افغانستان (ABP) این امر به مثابه گام بعدی در ماموریت آنها است. پلیس که بسیار جلوتر از نیروهای ائتلاف قرار دارد، در حال حاضر با امداد های انساندوستانه به روستای بعدی رفته است و ماموریت خود را به صورت مستقل ادامه می دهد.

چاپ

ایمیل