شارانا، افغانستان (14 ژوئن، 2012) – اعضای گروهان انهدام مهمات منفجره 74 در طی 10 ماه گذشته یک برنامه آموزشی برای سربازان ارتش ملی افغانستان در اینجا برگزار کرده اند.

گروهان 74 با ورود خود به میدان نبرد مسئولیت آموزش سربازان ارتش ملی افغانستان (ANA) را از گروهان پاکسازی جاده 203/2 و پشتیبانی رزمی انهدام مهمات منفجره (EOD) 203/2/4 بر عهده گرفت.

ستوان اول دیوید جی اریک، افسر مسئول همکاری در انهدام مهمات منفجره (EOD) 74، گفت: «برنامه آموزشی من قرار است کاستی های مربوط به اسلحه، کمک های اولیه، و تاکتیک های استاندارد را شناسایی نموده و به آنها بپردازد».

گروهان 74 گام هایی را جهت ایجاد یک برنامه آموزشی که حتی المقدور منعکس کننده سناریوهای واقعی که ارتش ملی افغانستان (ANA) ممکن است با آنها مواجه شود برداشته است.

کارشناس انهدام مهمات منفجره (EOD)، گروهبان دوم، کنت اف هی، یکی از آموزگاران، گفت: «ما از چیزهایی که در بخش خود در منطقه دیدیم ایده می گیریم». او ادامه داد: «اگر ما در حین آموزش آنها را بترسانیم، آنها در دنیای واقعی آسوده خواهند بود».

اریک گفت: «ما با این افراد به ماموریت می رویم و باید قادر باشم که کاستی ها را شناسایی کنیم». او ادامه داد: «برنامه آموزشی ما مبتنی بر این کاستی ها و آموزش های تاکتیکی و فرایند های (TTP) دشمن است».

در طی این آموزش، گروهان 74 پیشرفت های سربازان ارتش ملی افغانستان (ANA) را مشاهده نمود. همراه با این پیشرفت ها، آموزگاران گروهان 74 باید تغییراتی در این کلاس ایجاد می کردند و ارتش ملی افغانستان (ANA) را در مقابل سناریوهای دشوارتری قرار می دادند.

هی گفت: «آموزش جدیدی که ما به آن می پردازیم خروج از حالت سینه خیز به سمت راه رفتن، و رسیدن به مرحله دویدن است». او ادامه داد: «من تا آنجایی که بتوانم این آموزش را سخت تر می کنم. ما سعی می کنیم سناریویی ایجاد کنیم که آنها بتوانند از طریق آن به نکات متعددی پی ببرند».

اریک گفت: «ما از پیشرفت قابل توجهی برخوردار بوده ایم». او ادامه داد: «اشتیاق آنها به یادگیری از روی خواستن خودشان بود و نه فشار دیگران».

هی گفت: «این افراد اکنون می توانند به صورت روشن پارامترهای فرایند ذهنی خود را تعریف نمایند». او ادامه داد: «آنها می توانند برنامه هایی را تنظیم کنند که در هنگام اجرا به ندرت احتیاجی به جرح و تعدیل خواهند داشت».

گروهان 74 همچنین سعی می کند که رهبران ارتش ملی افغانستان (ANA) قدم به جلو بگذارند و از نقش موثرتری در آموزش سربازان خود برخوردار باشند.

اریک گفت: «تمرکز اصلی ما آموزش آموزگار است». او ادامه داد: «ما آنها را با تازه ترین تحولات آشنا می سازیم تا آنها خودشان بتوانند رهبری آموزش را بر عهده گیرند. فلسفه شخصی من این است: هنگامی که چیزی را فرا گرفتید آن را به دیگران آموزش دهید».

هی گفت: «ما چندین فرد کلیدی را به عنوان رهبر برای تعلیم در نظر گرفته ایم». او ادامه داد: «من می خواهم آنها جرقه ای در ذهن افراد ایجاد کنند. پس از اجرای واقعه، آنها باید بتوانند رهبری یک بحث را بر عهده گیرند و از دیگران بپرسند شما در این وضعیت چه کار می کردید؟»

برنامه آموزشی با چالش هایی همراه بوده است. مانع زبانی می تواند مشکلاتی را در ارتباطات ایجاد کند و چالش های تدارکاتی ارتش ملی افغانستان (ANA) نیز مشکلاتی را ایجاد نمودند.

هی گفت: «ارتش ملی افغانستان (ANA) به خوبی از محدودیت های [تدارکاتی] خود باخبر است ولی از روش های بسیار ساده استفاده کرده است و آنها را تکمیل نموده». او ادامه داد: «آنها در فنون مربوط به طناب از تبحر خاصی برخوردار هستند».

گروهان 74 بخش بسیاری از موفقیت خود را مرهون طرز فکر سربازان ارتش ملی افغانستان (ANA) که با آنها همکاری داشته اند می داند.

هی گفت: «من از این که آنها می خواهند مورد چالش قرار گیرند خرسندم». او ادامه داد: «هنگامی که من یک سناریوی پیچیده ای در مقابل آنها قرار می دهم آنها نه تنها از من تشکر می کنند بلکه می گویند هر چه در چنته داری رو کن».

تجربه آموزش نکات بسیاری را به گروهان 74 در مورد همکاری آموخته است.

اریک گفت :«شما باید همکاری خود را مطابق شرایط کنید». او ادامه داد: «از خود بپرسید، شما می خواهید چه چیزی از این کار به دست آورید؟ شما می خواهید آنها از چه دانشی برخوردار باشند که جان شما و جان آنها را نجات بخشد؟»

هی گفت: «من سایر افرادی را [که در این همکاری مشارکت دارند] تشویق کرده ام که مصالح شخصی و منافع خود را در نظر بگیرند». او ادامه داد: «به سوالاتی از قبیل کی، چگونه، و چیزی که آموزش می دهید دلبستگی داشته باشد. آنها را مجبور به یادگیری کنید».

گروهان 74 بخشی از نیروی کار مشترک پالادین است، که مسئول عملیات های ضد دستگاه های منفجره دست ساز (IED) و آموزش مبانی میدان رزم می باشد.