گروه بازسازی استانی «زلاند نو» و پلیس ملی افغانستان در برخی از ناهموارترین نواحی قابل تصور در جاده پر پیچ و خمی که به دامنه عمودی کناره کوهی منتهی می شود، در حال گشت زدن هستند. خودروها تحت این شرایط به سختی حرکت می کنند، و برای اینکه بتوانند روی سنگهای لیز و ریگهای نرم کشش پیدا کنند تمام چهار چرخ  آنها با چرخش سریع به کار گرفته می شوند.

بعد از اینکه گشت به قله می رسد، به سوی روستای کوچک قردنه، که در دره زیبای پر برفی واقع است، به جهت پایین حرکت می کند.

رهبران گردینده، تیرگیران و رشکاو برای رسیدن به این جرگه (گردهمایی ریش سفیدان) که از مدتها پیش منتظر فرارسیدن آن بودند، کیلومترهای زیادی سفر کرده اند. بسیاری از این رهبران سابقا مجاهدین و یا فرمانده های طالبان بودند. آنها در پایه کوه، در مسجد روستایی که این جرگه تشکیل خواهد شد، صف کشیده اند و قبل از وارد مسجد شدن برای جرگه، با آزیم فارد، نایب فرماندار شیبار، سرهنگ چارگیکل، رئیس پلیس شیبار، من، سرهنگ کارتین درانسفیلد، فرمانده گروه بازسازی استانی زلاند نو، اریک مهلر از وزارت امور خارجه ایالات متحده و هر عضو گشت به صورت تشریفاتی دست می دهند.

در هفت سال گذشته، به منظور ارتقاء امنیت و توسعه در سرتاسر جامعه، گروه بازسازی استانی زلاند نو برای گسترش روابط با روستاهای مختلفی که در ولایت بامیان واقع هستند مشغول به کار بوده است. جرگه ها روشی موثر برای پخش اطلاعات و همچنین برای گفتگو در مورد نگرانی ها و نیازهای جامعه هستند.

تعریف عبارت جرگه، گردهمای ریش سفیدان ایلی است که طی آن با توافق عمومی تصمیماتی اتخاذ می شود.  این جرگه ها در سرتاسر افغانستان، پاکستان (به ویژه نزدیک مرز با افغانستان) و در دره کشمیر در هند برگذار می شوند. از نظر تشریفات جرگه به گردهمایی «مارا»، که در زلاند نو تشکیل داده می شوند ومسائل مهم بین مردم منطقه مطرح می شود، شبیه است. نتیجتا برای شهروندان زلاند نو که در اینجا حضور دارند آن روند بسیار آشنایی است، و فرصتی برای گفتگو با رهبران منطقه گسترده ای را در یک محل فراهم می کند.

در حالیکه گروه بازسازی استانی زلاند نو وارد مناطقی می شود که برای مردم بامیان کماکان موجب نگرانی امنیتی هستند، جرگه های اخیر در بامیان بسیار حائز اهمیت بودند.

اخیراً در دره شیکری، در نزدیکی محلی که  در 1 نوامبر 2009 گروه بازسازی استانی مورد حمله قرار گرفته بود، دو قتل به وقوع پیوست. در مورد مسئولیت این قتل ها حدس و خیال پردازی زیادی بوده است، و هم اکنون زمان آن فرا رسیده است که به همراه رهبران محلی از تمامی روستاهای مجاور به این مسائل رسیدگی شود.

در نشست هایی که قبل از این جرگه بر قرار شده بودند، آشکار شده که بخشی از این مسائل امنیتی از زیر ساخت ضعیف در ناحیه و احساس منزوی بودن ناشی می شوند. ملا شفی الله، که اعتراف می کند که سابقاً یک فرمانده طالبان بوده، و هم اکنون رئیس منتخب شورای تیگیران است، توضیح داد که سه شورای (ترکیبی از روستاها) که در این نشست حضور دارند، از جمله گردینده، تیگیران و رشکاو نمایندگی  8,000نفر را به عهده دارند.

اما، آنها کلینیک بهداشتی ندارند، فقط از طریق جاده خاکی های باریکی با هم ارتباط دارند، و فقط یکی از این روستاها یک مدرسه چادری دارد. او افزود که این عوامل، به علاوه بیکاری، برخی را واداشته است که دست به فعالیت های جنایتکارانه، و در مواقعی اعمال شورشی بزنند. او افزود که اگر قرار است که ما این مشکل را حل کنیم، باید با رهبران گفتگو کنیم، به مسائل آنها گوش دهیم و قدمهایی برای پیوست این جوامع به آینده افغانستان برداریم.

جرگه شامل تعدادی سخنرانی قبل از صرف غذا و یک موقعیت برای صحبت آزاد است. سخنران اصلی ملوی محمد عثمان روحانی است، که نه تنها به خلاصه ای از نیازهای امنیتی و زیرساختی منطقه اشاره می کند، بلکه همچنین تنفر تمامی روستاها را از جنایتکاران و طالبان مطرح می کند. آزیم فارد، نایب فرماندار شیبار به این امر اشاره کرد که زندگی ساکنین محل به دلیل 30 سال جنگ دگرگون شده است، و آنها به سبب انزوای جغرافیایی شان و عدم زیر ساخت ها، کماکان با دشواری های باور نکردنی روبرو هستند.

اما، او خاطر نشان کرد که زمان جنگیدن به پایان رسیده است و با کمک جامعه بین الملل و دولت افغانستان آینده می تواند مثبت باشد.

من با اشاره به اینکه اثر فعالیتهای جنایی و شورشی در منطقه منحرف کردن دولت و جامعه بین الملل از روند توسعه است، به گفتگو در مورد این موضوع ادامه دادم. به علاوه، او از ریش سفیدان روستا ها دعوت می کند تا از مردان جوان خود بخواهند که به پلیس ملی افغانستان بپیوندند. این پیامها از سوی ریش سفیدان روستاها در سخنانشان به خوبی پذیرفته شده بود، و هم ملوی محمد عثمان روحانی و ملا شفی الله از رهبران دعوت کردند که از طریق ترکیب همکاری با دولت و جامعه بین الملل و حمایت از پلیس ملی افغانستان، به حل کردن این مشکلات کمک کنند.

ریش سفیدان و بازدیدکنندگان سپس برای صحبت آزاد و ثبت نیازهای توسعه محلی وارد خانه دیگری شدند. شش ساعت بعد از رسیدن، آگاه از اینکه اولین اقدامات در فرآیند طولانی گفتگو بین دولت و جوامع مختلف (که معتقد بودند فراموش شده اند) آغار شده، گشت گروه بازسازی استانی و پلیس ملی افغانستان مجدداً جاده های کوهستانی پرشیب و پیچ و خم دار را به پیش گرفتند.

با این جرگه، قدمی در راه تفکیک مردم از شورشیان، و با امید، بازگشت برخی از شورشیان برداشته شده است.