پادشاهی هلند تشکیل شده است از هلند در اروپای غربی و هلند در جزایر آنتیل و جزیره اروبا در کاریب. قسمت اروپایی پادشاهی هلند دارای سطح وسیعی به اندازه 16034 مایل مربع میباشد. این قسمت در مقایسه با اندازه ایالت مین در آمریکا نصف آن میباشد. در قسمت شمال و غرب، این کشور با دریای شمال، در قسمت شرق با آلمان و در جنوب با بلژیک هم مرز میباشد. یک سوم هلند در سطح پایین تر از دریا موقعیت دارد .بنابراین مهمترین مسئله دانش مبارزه با آب میباشد.

این کشور 16.4 میلیون سکنه دارد که بطور متوسط 174 نفر در هر مایل مربع سکونت دارند. هلند یکی از کشورهایی است که متراکم ترین جمعیت را در جهان دارا میباشند. اکثریت عظیمی از این جمعیت در قسمتی زندگی میکنند که "رانداستاد" نامیده میشود. محدوده حومه شهری آن شامل چهار شهر اصلی در غرب کشور می باشد که عبارتند از: آمستردام ، لاهه ، روتردام و اوترکت.

در سال 1815، هلند سلطنت مشروطه با سیستم پارلمانی گردید که از پادشاه و وزرا تشکیل شده بود. هر چهار سال یکبار انتخابات برگزار می گردد. از سال 1980، ملکه بئاتریکس رئیس کشور بود. بنا بر دلایل تاریخی، مرکز کشور لاهه است، اما آمستردام شهر بزرگ آن بحساب میرود.

نیروهای مسلح هلند متشکل از چهار بخش نظامی می باشد.

فرمانده کل قوا بعنوان ریس کارکنان دفاعی دستور استقرار واحدهای نظامی را صادر میکند. همچنین وی مسئول عملیات فرماندهان ارتش میباشد که فرماندهان ارتش نیز به نوبه خود مسئول وظایف مقدماتی نیروهای نظامی تحت فرمان خود میباشد، بعنوان مثال تامین نیروهای جنگی و تمامی ملزومات دیگر از قبیل فعالیت و پشتیبانی.

تعداد سربازان توظیف شده و نیروهای غیر نظامی در هر یک از بخشها عبارت است از:

بخش نظامی افراد نظامی مرد /زن افراد غیر نظامی

نیروی دریایی سلطنتی 11.000 4000

نیروی زمینی سلطنتی 22.000 8000

نیروی هوایی سلطنتی 11.000 1700

پلیس نظامی سلطنتی 6.000 500

حمایت از مبارزه جهانی علیه ترور و دهشت

اساسا خط مشی خارجی هلندی های بر اتحادیه اروپا، سازمان پیمان آتلانتیک شمالی و سازمان ملل استوار میباشد.

در زمان تاسیس سازمان پیمان آتلانتیک شمالی، هلند اولین عضو ناتو بود. هنوز هم ناتو شالوده پالیسی امنیتی هلند شمرده می شود. هدف اساسی سیاست که توسعه همکاریها یک بخش جدایی ناپذیر آن است، ارتقاء صلح، آزادی و سعادت در سراسر جهان میباشد. هلندیها میخواهند تا بطور فعالانه در حل مشکلات امنیتی در اروپا و فراتر از آن، همکاری نمایند.

وضع امنیت بین المللی بعد از یازدهم سپتامبر بطور کلی تغییر خورد. حمله تروریستی بر سیاستهای امنیتی تمام اعضای ناتو تاثیر گذاشت. برای اولین بار در تاریخ ماده پنجم معاهده ناتو به اجرا در آمد.

" طرفین موافق هستند تا حمله نظامی علیه یک یا بیشتر اعضا در اروپا یا آمریکای شمالی بمنزله حمله علیه تمام اعضا تلقی نمایند و متعاقبا آنها موافق هستند که در صورت وقوع چنین حمله هر یک از آنان بمنظور احقاق حق یک جانبه یا دفاع جمعی که در ماده ای 51 منشور ملل متحد به رسمیت شناخته شده، با اقدام فوری بطور یک جانبه یا هماهنگ با دیگر اعضا، بمنظور اعاده و حفظ امنیت محدوده آتلانتیک شمالی به طرف یا طرفینی که علیه آنها حمله صورت گرفته است، کمک نمایند"

با توجه به این ماده ، هلند از مبارزه جهانی علیه تروریزم بطور سیاسی و نظامی پشتیبانی نموده است. هلند به تناسب جمعیت کشور کمک زیادی به مبارزه جهانی نموده است. در کنار این موضوع اقدامات فراوانی برای بهبود امنیت ملی صورت گرفته است.

پشتیبانی ازعملیات آزادی پایدار

هلندیها از سال 2001 عملیات آزادی پایدار را با استفاده از قدرت خود در بخشهای دریایی، زمینی و هوایی کمک نظامی نمودند. تیم ارتباطی هلند در مقر فرماندهی ایالات متحده در تامپه و در مرکز فرماندهی HQ CTF 150/CIFC در بحرین مستقر شده اند.

در سپتامبر 2002 شش بال هواپیمای جنگی F16 و یک KDC-10 در مناس (قرقیزستان) مستقر شدند. همراه با F16 نروژی و دانمارکی، 450 واحد پرسونل عملیات آزادی پایدار را پشتیبانی میکردند.

از سال 2001 ، نیروی دریایی سلطنتی هلند به عملیات آزادی پایدار کمک نمودند. در طی چندین بار استقرار، امکانات دریایی که شامل زیر دریایی و/یا ناوچه های جنگی بودند در آبهای نزدیک شبه جزیره عرب مستقر گردیدند. اعزام زیردریاییها این امکان را مساعد ساخت تا عملیاتهای تحریم دریایی به انجام برسد.

نیروی زمینی، هوایی، دریایی و زیر دریایی هلندی در قالب یک گروه رزمی با همدیگر کار می کردند که از آپریل 2005 الی آپریل 2006 در جنوب استان قندهار مستقر شده بودند. این گروه مشترک 250 نفری از اعضای گروه رزمی هنگ نظامی ویژه تشکیل شده بودند (Korps Commandotroepen) که توسط نیرو دریایی ویژه و 85 عضو اعزامی واحد هلیکوپتر به همراه 4 شنوک مکمل شده بود.

این حمایت کلی از آزادی پایدار، را نمیتوان بدون تذکر کمک به نیروی بین المللی کمک به امنیت (آیساف) مورد توجه قرار داد. بر طبق خط مشی هلندیها آیساف، که بر اساس قطعنامه سازمان ملل رهبر عملیات ناتو گردیده بود، قویا حمایت میشد. بنابراین در کنار حمایت از آزادی پایدار ، در هر مرحله از استقرار آیساف، نیروهای نظامی هلند اشتراک داشته اند.

در ابتدا یکی از اهداف مهم آیساف حمایت از دولت موقت افغانستان در تامین امنیت بود. در اوایل، آیساف فقط در کابل و مناطق همسایه با کابل، فعالیت داشت. هلند در اولین استقرار در دسامبر 2001 با پیاده نظام خود که از طریق هوا حمل و نقل میشدند و توسط نیروی نظامی ویژه حمایت میشدند، به این عملیات کمک کرد.

هلند یکی از کشورهای کمک کننده سرباز گردید و تعدادی از افسران هلندی و NCO بطور مداوم وظایف متفاوتی را در ستاد فرماندهی آیساف در کابل، به انجام میرسانند. در جریان استقرار نیروهای هلندی / آلمانی ، ستاد فرماندهی نیروهای ویژه بعنوان ستاد فرماندهی آیساف 3، تعداد نیروهای هلندی در این ستاد فرماندهی به 2003 نفر رسید.

قطعنامه جدید سازمان ملل در اکتبر 2003 وظایف آیساف را به دیگر بخشهای افغانستان گسترش داد. تحت مرحله دوم آیساف هلندی ها یک تیم پی آرتی (تیم بازسازی استانی) را تحت فرماندهی RC-N در استان بغلان مستقر ساختند. این تیم بازسازی استانی که در ابتدا توسط پرسونل نیروی هوایی اداره میشد از اکتبر 2004 تا اکتبر 2006 مستقر بود. از آگوست 2004 الی فوریه 2005 سرلشکر هلندی وان دن بورن مسئولیت فرماندهی مرحله چهارم آیساف را بعهده داشت.

نیروی هوایی سلطنتی هلند با اعزام چهار AH-64D به فرودگاه بین المللی کابل از مارچ 2004 الی مارچ 2005 از آیساف پشتیبانی نموده است. بعد از آن دوره هشت فروند F 16 تا سپتامبر 2006 در کابل مستقربودندکه بعد از آن زمان به فرودگاه قندهار انتقال یافتند.

نتیجه بزرگترین تعهد نظامی هلندیها در افغانستان، توسعه فعلی ناحیه ای مسؤلیت آیساف میباشد. بعد از اجرای مرحله سوم آیساف ، هلند، کانادا و انگلیس، مسئولیت ایفای نقش کشورهای پیشرو برای فرماندهی محلی جنوب را بعهده گرفتندکه در نتیجه این مسئله تعداد متناسبی ازپرسونل هلندیها به مقر فرماندهی محلی جنوب در قندهار پیوستند. از اکتبر 2006 الی می 2007 سرلشکر هلندی تن وان لون مسئولیت فرماندهی محلی جنوب COM RC-S را بعهده دارد. در طی این مدت حدود 200 افسر هلندی و NCO درمقر فرمانده محلی جنوب (RC-S HQ) در قندهار ایفای وظیفه می نمایند. همچنین از فوریه 2007 سرلشکر هلندی فریک میولمن وظیفه ای معاون فرمانده هوایی آیساف DCOM AIR ISAF X را در مقر فرماندهی آیساف در کابل بعهده دارد.

هلند بعنوان یکی از کشورهای کمک کننده به فرماندهی محلی جنوب، نیروی رزمی (TF-U) را به استان ارزگان اعزام داشته است. قرارگاههای مهم گروه رزمی (TF-U) در ترینکوت و ده راهود موقعیت دارد.

نیروی وظیفوی متشکل است از گروه رزمی که از لحاظ تعداد به اندازه گردان بوده و پیاده نظام مکانیزه و هوارو آنها در کنار چهار تیم بازسازی استانی که به اندازه گردان می باشند ، در دسترس می باشد. در مجموع توانایی TF-U 1200 Pax میباشد. مهندسین از TF-U و گروه غیر نظامی پشتیبانی میکند. امکان پشتیبانی آتش نیز از سوی یک گروه توپخانه که مجهز به پنزر هویتزر یکصدو پنجاه و پنج میلیمتری 2000 میباشد، مساعد است. فرماندهی نیروی رزمی (TF-U) دارای اداره نیروی خاص یا سپیشل فورس نظامی می باشد. در ترینکوت یک بیمارستان درجه 2 وجود دارد.

با این واحد، فرماندهی واحد نیروی وظیفوی قادر است تا " در صورت امکان بازسازی انجام دهد" و " در صورت ضرورت به جنگ بپردازد" . بدین طریق تیم بازسازی استانی و گروه رزمی هر دو موفق بوده اند.

علاوه بر این، نیروی رزمی هوایی در قندهار مستقر گردیده است. این نیروی رزمی هوایی متشکل است از 6 فروند هواپیمای جنگی فالکون 5 فروند هلیکوپتر AS-532 و شش فروند هلیکوپتر آپاچی AH-64D . هلیکوپترهای AH-64D در ترینکوت مستقر می باشند. به اثبات رسیده است که هر یک از تواناییهای حمل و نقل هوایی و پشتیبانی جنگی هوایی نیروی رزمی هلندی برای واحد نیروی وظیفوی، بسیار ضروری و اجتناب ناپذیر میباشد. البته واحدهای دیگر آیساف در فرماندهی محلی جنوب نیز توسط نیروی رزمی هوایی پشتیبانی گردیده اند. برنامه ریزی شده است که در می 2007 پنج فروند هلیکوپتر کوگار(شیر کوهی) جایگزین سه فروند شینوک گردند.

از دسامبر 2007 در طی چندین مرحله استقرار نیروهای هلندی، نیروی هوایی هلندی هر یک از حمل و نقل های هوایی استراتژیکی و تاکتیکی خود را با بکار گرفتن KDC-10 و C-130 به مرحله اجرا گذارده است.

همچنان از اولین استقرار در دسامبر 2001 تا فوریه 2007 فرماندهی گروه هلندی در فرودگاه بین المللی کابل مستقر گردیده بود که از فوریه 2007 فرماهی گروه، به قندهار منتقل گردید.

بخش پشتیبانی لوژستیک ملی نیز که یکی از اجزاء مهم و آخرین جزء بود، نیز در قندهار استقرار یافت.

در سال 2007، تعداد مجموعی سربازان هلندی که در افغانستان مستقر گردیدند تقریبا بالغ بر 2000 می گردد.

پشتیبانی از عملیات آزادی عراق

دولت هلند از اقدام نظامی توسط سازمان ملل و انگلیس علیه رژیم صدام حسین، حمایت سیاسی نمود.

هلند در جنگ علیه عراق نقش نظامی ایفا نکرد. بنا بر درخواست ترکیه که متحد پیمان ناتو است، هلند سه واحد گشتی بمنظور کمک به دفاع هوایی ترکیه ارسال نمود.

دیگر تعهد نظامی محکم که هلند در مورد عراق داد بنا بر قطعنامه 1483 سازمان ملل متحد انجام شد، این قطعنامه از تمامی کشورهای عضو خواسته بود تا به بازسازی عراق کمک کنند.

در جولای 2003 بنا بر درخواست کمک از سوی انگلیسیها که کنترل قسمتهای جنوب عراق را در اختیار داشتند، گروه رزمی هلندی که متشکل از 650 نیروی دریایی و 450 سربازان حمایتی بود، اعزام گردیدند. یک گروهان از نیروی هوایی سلطنتی به همراه 6 فروند x AH-64D به گروه رزمی اعزام شده از سوی هلند پیوستند. این گروه به پیشرفته ترین سیستم حسگر که قابلیت ماموریتهای اکتشافی هوایی را داشت مجهز گردیدند تا در شب و روز عملیات پروازی را به انجام رسانند. پشتیبانی گردشی این هواپیماها خیلی موثر واقع گردید.

گروه رزمی هلندی مسئول امنیت و ثبات در استان المثنی بود. علاوه بر آن 110 مرد و زن درانجام کمکهای انسانی و بازسازی همکاری میکردند. آموزش پرسونل امنیتی عراقی نیز یکی از بخشهای مهم این ماموریت بود. در سال 2004 نیروهای دریایی جانشین گروه رزمی گردید. استقرار در المنثی در مارچ 2005 به پایان رسید. در مجموع بیش از 7500 مرد و زن به این ماموریت اعزام شدند.

در ژوئن 2004 دولت موقت عراق از ناتو خواست تا در آموزش و تجهیز نیروهای امنیتی عراق به آنها کمک کنند. جپ ده هوپ شیفر دبیر کل سازمان ناتو از تمامی کشورهای عضو درخواست کمک کرد.

در 2005 هلند 25 پرسونل نظامی را برای ماموریت آموزش نیروها از سوی ناتو - عراق (NTM-I) که در ابتدا توسط سرلشگر هلندی کارل هیلدرینک رهبری میشد، تامین نمود. آنها در ناحیه ای بین المللی بغداد مستقر شدند، جایی که به رشد موسسات امنیتی عراقی کمک میکردند. در سال 2007، این ماموریت ناتو هنوز هم در حال ادامه میباشد. البته دیگر کشورهای عضو نیز به این ماموریت کمک کردند که در نتیجه آن نیروهای اشتراک کننده هلندی به 14 نفر کاهش یافت.

در سال 2007، چهارده تن از نیروهای نظامی اشتراک کننده از سوی هلند به فعالیت خود ادامه میدهند.

کمکهای انسانی به مردم افغانستان / عراق

بر طبق سیاست هلندیها، توسعه همکاریها با تلاش برای ارتقای صلح، آزادی و سعادت در سراسر جهان آمیخته است.

سه حرف " د" که در ابتدای هر یک از کلمات ( دفاع ، توسعه و دیپلماسی) آمده است نشانه دیدگاه هلندیها در مورد این حمایتها میباشد. تا زمانی که امنیت و ثبات حاکم نگردد ، پیشرفت کشور ممکن نخواهد بود. به همین دلیل همیشه بین بخشهای نظامی و تلاشهای انساندوستانه بمنظور بهبود توسعه، همکاری وجود دارد.

بطور طبیعی این همکاری بین سطوح دولتی نیز وجود دارد جایی که وزیر امور خارجه، وزیر توسعه همکاریها و وزیر دفاع، سیاستهای ملی را هماهنگ میسازند. هلندیها از سال 2001 صدها میلیون یورو را برای کمک انساندوستانه به مردم افغانستان و عراق کمک کردند. این حمایتها به شیوه های مختلفی صورت گرفت. بعنوان مثال، صندوق وجهی برای بازسازی افغانستان یک سازمان مهم است که ارقام میلیونی از این کمکها را دریافت نموده است.

همچنین این همکاریها در سطح واحد نظامی مستقر شده نیز ثمر بخش میباشد. استقرار تیم بازسازی استانی و گروه رزمی که هر دو بعنوان بخشی از نیروی رزمی ارزگان به حساب می آید یک نمونه بارز از این سیاست سه بعدی میباشد. بعنوان مثال ، پس از اینکه گروه رزمی یک محیط امن و مصون را در روستا تامین نمود ، تیم بازسازی استانی در ساخت و همکاری به ساخت مدرسه آغاز نمود بعلاوه مردم تحت حمایت پزشکی نیز قرار میگیرند. بدین طریق محیط امن و مصون با ثبات میگردد.

بنابراین در این سطح سه حرف "د" که قلبلا ذکر شد مهم میباشند و بمنظور دفاع و توسعه، هر یک از کمکهای انسانی و عملیاتهای نظامی ضروری پنداشته میشوند.

هر یک از این وظایف باید همیشه به شیوه دیپلماسی و با ارج نهادن به مردم بومی به انجام برسد .

اخبار وزارت دفاع

کتاب حقایق هلند

نقشه های هلند

وزارت دفاع هلند

وزارت امور خارجه

وزارت توسعه همکاریهای

ناتو

آیساف

NTM-I

NLTC

نقشه اشتراک هلند در خارج از مرز 25 آپریل 2007

اشتراک هلند در خارج از مرز 25 آپریل 2007

زندگینامه سرلشکر L.C.R.M ون دن بورن

سلطنتی مشروطه

سرود ملی Wilhelmus

کشور

زبان