1 آوریل 2009

رژیم ایران سیاستهای خارجی خود را به روشهایی دنبال می کند که باعث همیاری در عدم امنیت و خنثی کردن اهداف آمریکا در فرماندهی مرکزی آمریکا  یا CENTCOM در ممالک منطقه مسئولیت یا   AORمی شود.  همچنین با فراهم نمودن حمایت تدارکاتی، مالی و سیاسی از حماس و حزب الله، آن کشور به مداخله در وضعیت اسرائیل-فلسطین ادامه می دهد؛ و در تخطی از سه قطعنامه شورای امنیت سازمان ملل متحد در ارتباط با برنامه اتمی خود باقی مانده است؛ و کماکان سلاح و آموزش به جنگجویان غیر نظامی و شورشیان در عراق و افغانستان ارائه می دهد.

ایران به استفاده از حزب الله  به عنوان عنصری جهت تحکیم نفوذ خود در منطقه وبهم ریختن هر گونه امید صلح در مشرق ادامه می دهد.  با وجود شرکت حزب الله در دولت، این گروه به به هم ریختن قدرت دولت لبنان ادامه داده و کماکان خطری برای اسرائیل است. حمایت نظامی حزب الله از ایران به صورت عمده از طریق سوریه وارد می شود و بدینسان بر تداوم اتحاد بین سوره و ایران متکی است.

بسیاری معتقدند که برنامه هسته ای ایران به عنوان بخشی از تلاشهای گسترده تر حکومت برای توسعه نفوذ خود در منطقه محسوب می شود. با وجود اینکه حکومت اعلان کرده است که  برنامه هسته ای او برای اهداف صلح آمیز و غیر نظامی است، مقامات ایران بارها از ارائه تضمین و شفافیت لازم برای قبول بین المللی و برای بررسی لازم از سوی پیمان عدم گسترش هسته ای، که ایران جزء امضاء کنندگان آن است، قصور ورزیده اند. سرسختی، و مبهم و تاریک نمودن امر از سوی حکومت باعث شده است که همسایگان ایران و جامعه بین الملل   در ارتباط با مقاصد این حکومت به بدترین نتیجه برسند. در نتیجه، سایر قدرتهای محلی قصد خود را برای توسعه برنامه های هسته ای اعلام کرده اند. این امر چالشی واضح  در مقابل منافع عدم گسترش بین المللی، به ویژه به علت خطر بالقوه ای که انتقال این گونه فناوریها به گروههای افراطی می تواند داشته باشد، ایجاد کرده است. علاوه بر این، دولت اسرائیل با دور نمای وجود سلاح هسته ای در ایران، ممکن است سر انجام خود را تا حدی در خطر احساس کند که دست به اقدام نظامی پیشگیرانه ای برای از کار انداختن یا تاخیر آن بزند.

رژیم ایران همچنین سعی به  خنثی کردن تلاشهای آمریکایی و بین المللی در راه ایجاد ثبات در عراق و افغانستان کرده است. در افغانستان، به نظر می رسد که ایران از طریق ارائه حمایت نفعی به طالبان، از حمایت طولانی و آشکار خود از دولت کارزای دوری کرده است.  اما در عراق، حکومت ایران اخیراً با مانعی مواجه شده است. نیروهای عراقی و متحد موفق شده اند عناصر ایران را که در جنوب عراق فعالیت داشتند منحط کنند، و طی انتخابات ایالتی در ماه ژانویه، مردم عراق اعمال نفوذ ایران در سیاستهای عراق را به صورت گسترده ای مردود دانستند.

پی گیری اهداف منطقه ای دیرپا و پیشرفت روابط کلیدی ما در داخل و خارج از ممالک  منطقه مسئولیت یا   AOR ، به محدود کردن اثر منفی سیاستهای ایران کمک می کند. تلاشهای معتبر آمریکا در ارتباط با مسائل اعراب و اسرائیل، که روشی برای دستیابی به حل و فصل جامع اختلافات برای دولتهای محلی و مردم فراهم  می کند، اندیشه "مقاومت" جنگ طلبانه ای  که حکومت ایران و سازمانهای افراطی آزادانه از آن  بهره برداری می کردند را متزلزل خواهد کرد. به علاوه، پیشرفت در مسیر روند صلح سوریه می تواند خطوط حمایت ایران از حماس و حزب الله  رامختل سازد. علاوه بر این، تلاشهای وابسته به تشریک مساعی ما با کشورهای عرب واقع در خلیج، که شامل استحکام و حفاظت زیر ساخت حیاتی آنها و توسعه یک شبکه محلی سیستمهای دفاعی هوایی و موشکی است، می تواند به انصراف رفتار خصمانه ایران کمک نماید. در تمامی این ابتکارها، فعالیت نظامی ما از تلاشهای دیپلماتیک وسیعتر ما حمایت خواهد کرد.